Steve Jobs

Steve Jobs Facebook Twitter
0

Ο σκηνοθέτης Ντάνι Μπόιλ και ο σεναριογράφος Άαρον Σόρκιν απαντάνε στο εύλογο ερώτημα «γιατί να ξαναδούμε άλλη μια βιογραφία για τον Στιβ Τζομπς» με μια καθόλου αναμενόμενη, ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη αποδόμηση της έννοιας της βιογραφίας: η ταινία Steve Jobs επικεντρώνεται σε τρία λανσαρίσματα-σταθμούς στην καριέρα του Τζομπς, του Macintosh το 1984, του NeXTcube το 1988 και του iMac το 1998, δηλαδή δύο θριάμβων στην αρχή και το τέλος και μιας πανωλεθρίας στη μέση.

Στον άφθονο διάλογο που έγραψε ο Σόρκιν ο Μπόιλ αντέδρασε με δυναμισμό και κίνηση, καθώς κατανόησε πως ο Τζομπς, που δεν ήταν τεχνικός ή μηχανικός αλλά ο ιθύνων νους πίσω από τη συλλογική προσπάθεια της ομάδας του να αριστεύσει σε κάτι πρωτόγνωρο, ένας μαέστρος που διηύθυνε το σύνολο, και ταυτόχρονα ένας ατελής άνθρωπος γεμάτος αντιφάσεις και γενναιοδωρία. Και για να υπάρξει δράμα, ο Μπόιλ και ο Σόρκιν, ο οποίος διασκεύασε μεγαλοφυώς το βιβλίο του Γουόλτερ Άιζακσον, στήνουν τρία μεγάλα κεφάλαια, σαν ισάριθμες πράξεις έργου που ακούγεται σαν θεατρικό, αλλά μοιάζει με σύνθεση τριών μεγάλων ιμπρεσιονιστικών ταμπλό, όπου επισκέπτονται τον Τζομπς, ως άλλα φαντάσματα τον Εμπενίζερ Σκρουτζ, οι πέντε πιο κοντινοί του άνθρωποι, το παιδί που πάσχισε να αναγνωρίσει, η μάνα του παιδιού και πρώην σύντροφός του, δύο συνεργάτες του (ο Σεθ Ρόγκεν και ο εξαίσιος Τζεφ Ντάνιελς) και η πιστή του διευθύντρια του Μάρκετινγκ, η μοναδική που ανέχτηκε την αλλοπρόσαλλη στάση του επί σειρά ετών και στάθηκε στο πλάι του, στα καλά και τα δύσκολα.

Εν μέσω των επιλογών στις οποίες αντιστεκόταν σθεναρά ακόμη κι όταν έβλεπε το ίδιον όφελος ή την κατάφωρη αδικία προς αυτούς, αναδεικνύεται η προσωπικότητα με μια διαύγεια που κανένα προφίλ του μέχρι στιγμής, τεκμηρίωσης ή μυθοπλασίας (αναφέρομαι στο εντελώς επίπεδο και αδιάφορο φιλμ του Τζόσουα Μάικλ Στερν, που κάλυπτε όλο το βιογραφικό φάσμα του ιδρυτή της Apple) δεν συνέλαβε ούτε στο ελάχιστο. Και ενώ δεν του μοιάζει καθόλου εμφανισιακά, ειδικά σε σχέση με τη φυσική ομοιότητα που είχε ο Άστον Κούτσερ, ο Μάικλ Φασμπέντερ πιάνει σαιξπηρικά επίπεδα υπαρξιακών αδιεξόδων, ψάχνοντας στο μυαλό του Τζομπς και στις λέξεις του Σόρκιν για να ψυχογραφήσει έναν πανέξυπνο και παμπόνηρο κουμανταδόρο και χειριστή ανθρώπων ως άνθρωπος αποσυνδεδεμένος με το συναίσθημα του. Πέρα από τα χειροπιαστά τερτίπια του Τζομπς, όπως το ότι ήταν ανίκανος να μετανοήσει και να ζητήσει συγγνώμη, εξοργίζοντας τους πάντες, ο τρόπος απόδοσής του μέσα από τις συναντήσεις σε τρεις διαφορετικές περιόδους, λίγο πριν από τη μεγάλη του στιγμή στον δρόμο προς τη δόξα (ή, τουλάχιστον, όπως νόμιζε εκείνος), παραμένει συναρπαστικός μέχρι το τέλος.

Ο σπουδαίος Φασμπέντερ θα έπαιρνε χωρίς δεύτερη κουβέντα το Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου φέτος, αν δεν είχε αντίπαλο το θηρίο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, με τον αναμφισβήτητα μεγάλο ρόλο του στην Επιστροφή. Ελλείψει του Μπόιλ, του Σόρκιν (μέγα μυστήριο) αλλά και του συνθέτη Ντάνιελ Πέμπερτον, ο οποίος έγραψε τρία μουσικά μέρη που εναρμονίζονται με τη διάθεση (κλασική, ιδανική για τον μεγαλομανή ενορχηστρωτή των προϊόντων του ή τους μηχανικούς ήχους που προέρχονται και εμπνέονται από τους υπολογιστές), στις υποψηφιότητες των Όσκαρ, η Κέιτ Γουίνσλετ, στον ρόλο της Τζοάνα Χόφμαν, που αλλάζει προφορές και προσαρμόζει, χωρίς να υποτάσσεται εντελώς, την ανθρωπιά της στην ισχυρή προσωπικότητα του μεγάλου αφεντικού, ατενίζει αισιόδοξα το δεύτερό της αγαλματίδιο, αν της το επιτρέψει η Ρούνι Μάρα, ως Τερέζ Μπελιβέτ στο Κάρολ.

Σκηνοθεσία: Ντάνι Μπόιλ

Πρωταγωνιστούν: Μίκαελ Φασμπέντερ, Κέιτ Γουίνσλετ, Σεθ Ρόγκεν, Σάρα Σνουκ, Κάθριν Γουότερστον, Τζεφ Ντάνιελς

Βαθμολογία: 4/5

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φρανκενστάιν: Ένα θεσπέσιο μελόδραμα που σε παρασύρει και σε ματώνει

Ανταπόκριση από τη Βενετία / Φρανκενστάιν: Ένα θεσπέσιο μελόδραμα που σε παρασύρει και σε ματώνει

O Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο θα έκανε την Μέρι Σέλεϊ περήφανη. Ο δικός του Φρανκενστάιν κατορθώνει να μην προδώσει το πνεύμα του πολυδιασκευασμένου μυθιστορήματός της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Λούκα Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ανταπόκριση από τη Βενετία / After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ο Λούκα Γκουαντανίνο νοσταλγεί τη χαμένη τέχνη του διαλόγου, αλλά το After the Hunt χάνει το δίκιο του στην ακαδημαϊκή φλυαρία και τις σεναριακές αστοχίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Οθόνες / Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Από το «Awful Truth» του Λίο ΜακΚάρεϊ στο «Gone Girl» του Ντέιβιντ Φίντσερ κι από τις μπεργκμανικές «Σκηνές από έναν γάμο» στο «Revolutionary Road» του Σαμ Μέντες, ανατρέχουμε σε δέκα ταινίες για όσους ενώθηκαν ενώπιον Θεού κι ανθρώπων «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».   
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ