Όλοιβλέπουμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναινεαρός με μέλλον, με προσωπική γοητεία,με καθαρή ανάσα και διάθεση να αφήσειεποχή. Το ζήτημα είναι μήπως θυσιαστείεν ονόματι του μοχθηρούπαρόντος. Οι τελετάρχες βέβαια είναιπολλοί. Περιέργως πώς, η συγκυρία τουπολιτικού αδιεξόδου συμπυκνώνεται στοπρόσωπο αυτού του νεαρού, που πριν κανκινήσει τη φτέρη έγινε «βαρύχαρτί» μεανυπολόγιστες επενδύσεις. Οι πονηρέςδημοσκοπήσεις τον ανέδειξαν ήδη σεδεύτερο καταλληλότερο πρωθυπουργό. Τιακριβώς σημαίνει αυτό; Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θακλέψει το τρόπαιο στις εκλογές και θααναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας; Ότιτο ΠΑΣΟΚ θα υπερτερήσει και ο ΣΥΡΙΖΑ θασυμμαχήσει για το καλό όλων μας; Μπούρδεςόλα αυτά. Η ντόπια πολιτική έχει τοντυχοδιωκτισμό φυλαχτό, ακόμα και τημάνα της μπορεί να καταβροχθίσειπροκειμένου να της βγουν τα χαρτιά. Ηκρίση, όπως γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς,υποκρύπτει το αίτημα μιας «καλύτερηςμεταπολίτευσης». Κάναμε ένα μεγάλολάθος, γιατί να μην το ξανακάνουμε σεμικρότερη κλίμακα; Η «αναπαλαίωσητου Συνασπισμού» προτείνεται σανανανέωση της πολιτικής σκηνής. Με απλάλόγια, ο δικομματισμός βρήκε ένα ακόμαάλλοθι για να γιατροπορευτεί.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
Akylas: «Λυπάμαι για τη θέση που πήραμε, ίσως να μας αδίκησαν» - Οι πρώτες δηλώσεις μετά τον τελικό της Eurovision
Έμπολα: «Παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης» κήρυξε ο ΠΟΥ
Τζόγος, απελπισία και τρεις νεκροί στην Αγία Παρασκευή
Νικητής φιλανθρωπικής δημοπρασίας πλήρωσε 9 εκατομμύρια δολάρια για ένα γεύμα με τον Γουόρεν Μπάφετ και τον Στέφεν Κάρι
Τελικός Eurovision 2026: Ποια είναι η Dara - Από το X-Factor στη νίκη με το «Bangaranga»
σχόλια