Όλοιβλέπουμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναινεαρός με μέλλον, με προσωπική γοητεία,με καθαρή ανάσα και διάθεση να αφήσειεποχή. Το ζήτημα είναι μήπως θυσιαστείεν ονόματι του μοχθηρούπαρόντος. Οι τελετάρχες βέβαια είναιπολλοί. Περιέργως πώς, η συγκυρία τουπολιτικού αδιεξόδου συμπυκνώνεται στοπρόσωπο αυτού του νεαρού, που πριν κανκινήσει τη φτέρη έγινε «βαρύχαρτί» μεανυπολόγιστες επενδύσεις. Οι πονηρέςδημοσκοπήσεις τον ανέδειξαν ήδη σεδεύτερο καταλληλότερο πρωθυπουργό. Τιακριβώς σημαίνει αυτό; Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θακλέψει το τρόπαιο στις εκλογές και θααναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας; Ότιτο ΠΑΣΟΚ θα υπερτερήσει και ο ΣΥΡΙΖΑ θασυμμαχήσει για το καλό όλων μας; Μπούρδεςόλα αυτά. Η ντόπια πολιτική έχει τοντυχοδιωκτισμό φυλαχτό, ακόμα και τημάνα της μπορεί να καταβροχθίσειπροκειμένου να της βγουν τα χαρτιά. Ηκρίση, όπως γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς,υποκρύπτει το αίτημα μιας «καλύτερηςμεταπολίτευσης». Κάναμε ένα μεγάλολάθος, γιατί να μην το ξανακάνουμε σεμικρότερη κλίμακα; Η «αναπαλαίωσητου Συνασπισμού» προτείνεται σανανανέωση της πολιτικής σκηνής. Με απλάλόγια, ο δικομματισμός βρήκε ένα ακόμαάλλοθι για να γιατροπορευτεί.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
Ένα σπίτι που δεν του λείπει τίποτα
Μικροπλαστικά: Τέσσερα τρόφιμα που περιέχουν απροσδόκητα μεγάλες ποσότητες
Πριγκίπισσα Νταϊάνα: Προετοίμαζε τον Χάρι και όχι τον Ουίλιαμ για να γίνει βασιλιάς
«Έμαθα το μέρος από την αρχή, ακολούθησα τους ρυθμούς του»
Πέντε άλυτα μυστήρια που η ιστορία δεν κατάφερε ποτέ να εξηγήσει
σχόλια