Πιστεύω στη συνταγματική ετεροφυλία

Πιστεύω στη συνταγματική ετεροφυλία Facebook Twitter
0

Στπ Raspberry Reich λάτρεψα τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποίησες σε όλη τη διάρκεια της ταινίας σεξουαλικά pop είδωλα. Πώς επιλέγεις τη φόρμα και το περιεχόμενο;

Κοίτα, αν είναι να κάνεις μια ταινία που αφορά τη σεξουαλική επανάσταση θα «πρέπει να βάλεις το μαρξισμό στο στόμα», όπως έλεγε και η Γκέρτρουντ στην ταινία και θα πρέπει να μπορείς να υποστηρίξεις το περιεχόμενο. Για μένα έχει νόημα να το κάνεις με σκληρό σεξ. Μ’ αυτό τον τρόπο προβάλλεται ένα επιχείρημα πιο στέρεο για τη σεξουαλική επανάσταση. Είχε μεγάλο ενδιαφέρον ο τρόπος που η Susanne Sachsse (Γκέρτρουντ), που είναι μια θεατρική ηθοποιός, ερμήνευε αυτές τις σκληρές σκηνές. Για μένα ήταν ένα είδος εξάσκησης των πιστεύω μου. Είναι αυτό που πολλοί τύποι, που το παίζουν ακαδημαϊκοί, δεν μπαίνουν πότε στον κόπο να κάνουν.

Έχω βάλει στο desktop μου την ατάκα από την ταινία που λέει ότι «το ετεροφυλικό σεξ είναι αντι-επαναστατικό».

Τι; Α, θα εννοείς αυτή που λέει ότι «το ετεροφυλικό σεξ είναι το όπιο για τις μάζες». Κοίτα, είμαι κάπως φροϊδικός και πιστεύω στη συνταγματική ετεροφυλία. Όλοι έχουν τη δυνατότητα να είναι ετερόφυλοι όταν γεννιούνται και το γεγονός ότι όλη η κουλτούρα μας κλίνει προς την ετεροφυλία είναι τελικά μια ιδεολογία που μας επιβάλλεται. Έτσι λοιπόν, για να μπορέσεις να βιώσεις τη σεξουαλική απελευθέρωση, θα πρέπει να είσαι πιο ανοιχτόμυαλος, να πειραματιστείς με τη σεξουαλικότητά σου. Δυστυχώς, σε αυτό το σημείο, κι εγώ δεν εφαρμόζω αυτό που κηρύσσω, διότι είμαι τελείως ομοφυλόφιλος και δεν πειραματίζομαι.

Έχουμε διαβάσει ότι η νέα σου ταινία Otto; Οr up with Dead People έχει να κάνει με ζόμπι. Να υποθέσουμε ότι χρησιμοποιείς το αίμα αντί για το σεξ;

Γενικώς, χρησιμοποιώ πολύ το αίμα. Πρόσφατα έκανα μια έκθεση στη Βαρκελώνη όπου χρησιμοποίησα το αίμα ως μοτίβο. Επίσης, κάνω πολλές ζωντανές περφόρμανς όπου οι άνθρωποι που έρχονται για να δουν το σόου πιτσιλίζονται με αίμα. Έχω τρεις άντρες μοντέλα ντυμένους επαναστάτες-ζόμπι. Είναι ντυμένοι με στρατιωτικά, αλλά είναι ζόμπι και υπάρχουν οι θεατές που φωνάζουν «γδυθείτε», οπότε τα ζόμπι τους πετάνε αίμα μπροστά στη σημαία της Καταλονίας, που επίσης γεμίζει με αίμα. Κατά κάποιο τρόπο αυτό δρα απελευθερωτικά για τους ανθρώπους. Το αίμα είναι ένα πολύ δυνατό σύμβολο, είναι η ουσία της ζωής. Είναι κάτι που όλοι έχουμε μέσα μας και είναι τόσο κοντά στην επιφάνεια, αλλά κάπως καταπιεσμένο. Είναι μια ανακούφιση για τους ανθρώπους η εικόνα του αίματος. Αλλά το να συμμετέχεις σε μια τελετουργία όπου νιώθεις το αίμα στο δέρμα σου λειτουργεί τελικά ως απομυθοποίηση της βίας.

Μπορείς να θυμηθείς κάποιο σχόλιο θεατή που έδωσε άλλη προοπτική στη δουλειά σου;

Πολλοί μου είπαν ότι ήταν μια έκπληξη γι’ αυτούς να βλέπουν μια συναισθηματική ταινία από μένα. Αυτό ήταν κάτι που δεν περίμενα να ακούσω, διότι πιστεύω ότι όλες μου οι ταινίες ήταν συναισθηματικές. Πολλοί άνθρωποι μπορούν να δουν μόνο το προφανές: τα θέματα με τα οποία συνήθως ασχολούμαι, που είναι ακραία και σκληρά όπως οι υποκουλτούρες, τα φετίχ, οι νεοναζί, το αίμα. Δεν λέω πως δεν υπάρχουν όλα αυτά, είναι όμως μόνο η επιφάνεια. Μια κριτική που πήρα από ένα γαλλικό έντυπο έλεγε πως σε έναν κόσμο γεμάτο με τα πιο σκληρά και βάναυσα φετίχ και με βία, το μόνο ταμπού που μένει είναι η τρυφερότητα.

Πώς επιλέγεις ηθοποιούς;

Όταν ξεκίνησα να κάνω ταινίες που είχαν και πορνογραφικό περιεχόμενο είχα πάντα μια αρχή: να μη ζητήσω από κανέναν να κάνει κάτι που δεν θα έκανα εγώ σε μια ταινία. Γι’ αυτό και εμφανίστηκα κι εγώ στις τρεις πρώτες μου ταινίες. Γι’ αυτό και έκανα κι εγώ σεξ στις ταινίες. Γιατί πίστευα ότι δεν θα ήταν δίκαιο να ζητάω από άλλους ανθρώπους να κάνουν σεξ - κάτι που είναι ταμπού στην κουλτούρα μας. Έτσι, αν αυτοί ήταν πρόθυμοι να το κάνουν για τις ταινίες μου, θα έπρεπε να το κάνω κι εγώ. Mε τη Susanne Sachsse, στο Raspberry Reich για παράδειγμα, η απόφαση ήταν όλη δική της. Το ότι θέλησε να κάνει σκηνές σκληρού σεξ ήταν δικό της θέμα, δεν ήταν όρος στο συμβόλαιο. Το ίδιο και με τον Jey Crisfar που ενσαρκώνει τον Otto στην τελευταία μου ταινία. Στην αρχή ήταν σύμφωνος να γυρίσουμε τέτοιες σκηνές, αλλά όταν ξεκίνησαν τα γυρίσματα ξαφνικά δεν ένιωθε άνετα να το κάνει μπροστά σε ένα μεγάλο συνεργείο. Το σεξ δεν αποτέλεσε ποτέ όρο για να πάρει το ρόλο. Φυσικά υπάρχουν κι άλλοι χαρακτήρες στο έργο που είχαν ξανακάνει πορνό και δεν είχαν πρόβλημα.

Γιατί χρησιμοποιείς το Βερολίνο στις τελευταίες σου ταινίες;

Η Γερμανία έχει μια πιο χαλαρή στάση απέναντι στο σεξ και στο γυμνό γενικότερα. Υπάρχει δημόσια γύμνια στα πάρκα για παράδειγμα, κάτι που δεν θα βρεις στη Βόρεια Αμερική. Γενικά στην Ευρώπη οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην πορνογραφία φαίνονται να το ευχαριστιούνται. Συνήθως εξασκούν άλλα επαγγέλματα, αλλά συμμετέχουν και σε πορνό ταινίες, επειδή τους αρέσει και επειδή βλέπουν το όλο θέμα χαλαρά. Στην Καλιφόρνια, όμως, όπου παράγεται το 90% της παγκόσμιας πορνογραφίας, συναντάς σταρ του πορνό. Προτιμώ να εργάζομαι στην Ευρώπη, όπου οι άνθρωποι έχουν μια πιο ώριμη στάση.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο διάβολος φοράει Prada 2

Οθόνες / «Ο Διάβολος φοράει Prada 2»: Είδαμε την πιο αναμενόμενη ταινία της χρονιάς

Επανέρχονται οι αρχικοί συντελεστές, αλλά το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από τη μόδα, και την εντύπωση που προκαλεί, στη «δολοφονία» της δημιουργικότητας και του ταλέντου σε μια εποχή συγχωνεύσεων και πολιτιστικών εκπτώσεων.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όταν η Κέιτ συνάντησε τον Λούσιαν

Οθόνες / Όταν η Κέιτ Μος συνάντησε τον Λούσιαν Φρόιντ

Τέλη Μαΐου βγαίνει στις βρετανικές αίθουσες τo «Moss & Freud» που αποτυπώνει τη σχέση της Κέιτ Μος με τον Λούσιαν Φρόιντ: το μοντέλο εξομολογήθηκε το όνειρό του να ποζάρει στον ζωγράφο και λίγους μήνες μετά προέκυψε το «Γυμνό Γεύμα» που πωλήθηκε για 5 εκατ. ευρώ.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Στο «Apex» η Σαρλίζ Θερόν συνεχίζει το ταξίδι της στην υπέρβαση

Οθόνες / Μόνο η Σαρλίζ Θερόν επιβιώνει από το «Apex»

Σε μια ταινία που περιφρονεί τη λογική και αποθεώνει την ομορφιά της, η Νοτιοαφρικανή ηθοποιός επιβεβαιώνει την προτίμησή της σε ρόλους περίπου «εξωγήινων» ηρωίδων που θέλουν να παίζουν με τους δικούς τους όρους.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Απώλειες / Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Ήταν ένας από τους ελάχιστους ελληνικής καταγωγής που βραβεύτηκε με Όσκαρ. Αληθινός αρχιτέκτονας του νέου αμερικανικού σινεμά, αγαπημένος συνεργάτης του Κόπολα, conceptual καλλιτέχνης του production design ισορροπούσε πάντα ιδιοφυώς μεταξύ Τέχνης και τεχνικής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ζωή του Ρουκέλι, του Ρομά θρύλου της πυγμαχίας, γίνεται ταινία

Οθόνες / Ένας Έλληνας Ρομά ενσαρκώνει τον θρύλο της πυγμαχίας Ρουκέλι

Η ιστορία του Γιόχαν Ρουκέλι Τρόλμαν, που έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της καταγωγής του, βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους ναζί, γίνεται διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς Ρομά.
M. HULOT
Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Pulp Fiction / Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στέφανος Τσιβόπουλος / «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο εικαστικός Στέφανος Τσιβόπουλος θίγει το πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις μια νέα εστία και ταυτότητα όντας ξένος σε έναν τόπο μεγάλων ανισοτήτων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ
Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

The Review / Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

Η Βένα Γεωργακοπούλου και η Κατερίνα Οικονομάκου συζητούν για δύο ταινίες με τον Πούτιν στο επίκεντρο: συμφωνούν για την πρώτη, διαφωνούν για τη δεύτερη. Το μόνο βέβαιο; Η Ρωσία παραμένει μια τεράστια φυλακή που θα συνεχίσει να δίνει έμπνευση για περισσότερες ιστορίες.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ