Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja

Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
«Έχω κατά νου ότι η δύναμη της τέχνης, το να αλλάξει τον κόσμο, προκύπτει από αυτά για τα οποία μιλά ή αντιπροσωπεύει. Δεν υπάρχει κάποια υποχρέωση αλλά κάποιο είδος υπευθυνότητας... ©Javier Calleja
0

«Οι χαρακτήρες μου είναι μικρά παιδιά με κοκκινισμένα και διάφανα μάτια που έχουν σταματήσει το κλάμα. Έχουν γνωρίσει τον πόνο και τον έχουν ξεπεράσει. Αυτό τους κάνει ήρωες!» λέει ο Ισπανός καλλιτέχνης Javier Calleja στο LIFO.gr για τους πρωταγωνιστές της νέας του έκθεσης με τίτλο «I Hope You Don’t Mind» που αυτές τις μέρες διεξάγεται στη Μάλαγα της Ισπανίας, την πόλη καταγωγής του.

Συμβουλές που σίγουρα τις γνωρίζεις και τις έχει δει να επιπλέουν καθημερινά στην θάλασσα του Ίντερνετ αναγράφονται στις μπλούζες των ηρώων του. Ο Calleja δεν θέλει να πει κάτι καινούριο για τη δύναμη του τώρα με το «Here and now» ή με το να σε παροτρύνει να μην τα παίρνεις όλα κατάκαρδα ή με το να σου προτείνει ως σωστό τον ανάποδο δρόμο από αυτόν που παίρνουν οι πολλοί.

Ο Calleja προσπαθεί να σε κάνει να σκεφτείς πάνω σε θέματα που αφορούν το πώς ζεις τη ζωή σου και το πώς σχετίζεσαι με τους άλλους ανθρώπους. Και μερικές φορές απλά θέλει να σου δώσει κουράγιο και να σου υπενθυμίσει ότι δεν είσαι μόνος, ότι όλοι λίγο-πολύ κουβαλάμε το δικό μας υπαρξιακό φορτίο.

Ο Calleja προσπαθεί να σε κάνει να σκεφτείς πάνω σε θέματα που αφορούν το πώς ζεις τη ζωή σου και το πώς σχετίζεσαι με τους άλλους ανθρώπους. Και μερικές φορές απλά θέλει να σου δώσει κουράγιο και να σου υπενθυμίσει ότι δεν είσαι μόνος, ότι όλοι λίγο-πολύ κουβαλάμε το δικό μας υπαρξιακό φορτίο.

«Δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη ιστορία πίσω από τον ήρωα μου, τον Hero. Όλοι μπορούμε να γίνουμε ήρωες κάθε στιγμή. Μερικές φορές το να σηκώνεσαι από το κρεβάτι σου μοιάζει με ηρωική πράξη» μου λέει για ένα από τα έργα του που απλά αναγράφει τη λέξη Hero.

Γεννήθηκε πριν 47 χρόνια στη Μάλαγα της Ισπανίας, σε μια πολύτεκνη οικογένεια με άλλα τέσσερα αδέρφια. Από μικρός σχεδίαζε πολύ καλά αλλά η απόφαση να σπουδάσει τέχνη ήρθε σχετικά αργά, στα εικοσιπέντε του. Στα τριάντα του αποφάσισε να αφοσιωθεί οριστικά στην τέχνη.

Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
Δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη ιστορία πίσω από τον ήρωα μου. τον Hero. Όλοι μπορούμε να γίνουμε ήρωες κάθε στιγμή. Μερικές φορές το να σηκώνεσαι από το κρεβάτι σου μοιάζει με ηρωική πράξη... ©Javier Calleja

Του ζητάω να κάνει ένα top 5 με τους αγαπημένους του καλλιτέχνες και μάλλον δυσκολεύεται να διαλέξει. Μου αναφέρει τον Βέλγο σουρεαλιστή Rene Magritte, τον εξπρεσιονιστή Mark Rothko, τον Ισπανό Hernandez Pijuan, τον Αμερικανό Philip Guston και φυσικά δυο Ιάπωνες, τον βραβευμένο σκηνοθέτη κινουμένων σχεδίων Hayao Miyazaki και τον καλλιτέχνη Yoshitomo Nara.

  

Μια αόρατη γραμμή ενώνει τα έργα του Nara με αυτά του Calleja. Πρωταγωνιστές στα έργα του Nara είναι και εδώ παιδιά. Ο Ιάπωνας καλλιτέχνης επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον σεισμό που έγινε το 2011 στην Ιαπωνία. Μπορείς να δεις στα μάτια των ηρώων του παρόμοια συναισθήματα με αυτά που εκφράζουν οι ήρωες του Ισπανού καλλιτέχνη. Παιδιά που έχουν γνωρίσει τον πόνο.

Αν και είναι ολοφάνερη η προσπάθεια του να δείξει τον πόνο ως μια πηγή δύναμης, ο ίδιος αρνείται ότι έχει κάποιο καλλιτεχνικό στόχο όπως και κάποια υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία. «Ως καλλιτέχνης δεν αισθάνομαι σε κανέναν υποχρεωμένος. Κάποτε κάποιος είπε ότι "η τέχνη δεν είναι σημαντική αλλά μπορεί να μιλήσει για σημαντικά πράγματα". Έχω κατά νου ότι η δύναμη της τέχνης, το να αλλάξει τον κόσμο, προκύπτει από αυτά για τα οποία μιλά ή αντιπροσωπεύει. Δεν υπάρχει κάποια υποχρέωση αλλά κάποιο είδος υπευθυνότητας».

Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
Αν και είναι ολοφάνερη η προσπάθεια του να δείξει τον πόνο ως μια πηγή δύναμης ο ίδιος αρνείται ότι έχει κάποιο καλλιτεχνικό στόχο όπως και κάποια υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία... ©Javier Calleja

Και ποιος είναι ο ιδανικός θεατής για τον Javier Calleja; «Ο ιδανικός θεατής της δουλειάς μου είναι ο καθένας που έχει την περιέργεια να σταθεί μπροστά από ένα έργο μου. Όταν βλέπω ότι κάποιος ενδιαφέρεται για τα έργα μου αισθάνομαι ικανοποιημένος. Αυτό σημαίνει ότι η δουλειά μου δεν ήταν αδιάφορη» μου επισημαίνει.

Κλείνουμε την ψηφιακή μας κουβέντα με μια ερώτηση για την ευτυχία, κάτι το οποίο μου λέει ότι δεν μπορεί να το προσδιορίσει αλλά από την εμπειρία του το έχει αισθανθεί στιγμιαία. Ενώ όταν του ζητώ να στείλει ένα μήνυμα στον δεκαεξάχρονο εαυτό του μου λέει μια φράση από τον Μάγο του Οζ: «Follow the Yellow Brick Road»

O  Calleja φαίνεται συνειδητοποιημένος και αν και κινείται στον ρευστό κόσμο της τέχνης αυτά που αγαπά περισσότερο είναι γήινα: Τη γυναίκα του και τη γάτα του.

Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
O Calleja φαίνεται συνειδητοποιημένος και αν και κινείται στον ρευστό κόσμο της τέχνης αυτά που αγαπά περισσότερο είναι γήινα: Τη γυναίκα του και τη γάτα του... ©Javier Calleja
Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
©Javier Calleja
Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
©Javier Calleja
Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
©Javier Calleja
Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
©Javier Calleja
Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
©Javier Calleja
Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
©Javier Calleja
Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
©Javier Calleja
Τα πονεμένα παιδιά με τα διάφανα μάτια του Javier Calleja Facebook Twitter
©Javier Calleja

Όλες οι εικόνες παραχωρήθηκαν από τον καλλιτέχνη στο LIFO.gr για αποκλειστική χρήση. Δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση τους χωρίς την άδεια του

 

Info:

Η έκθεση I hope you don't mind του Javier Calleja συνεχίζεται στην Yusto/Giner gallery (C/ Madera, 9, Marbella) στη Μάλαγα της Ισπανίας μέχρι της 28 Ιουλίου.

Instagram

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΠΕΞ Γεωργία Σαγρή

LIFO Portraits / Γεωργία Σαγρή: «Η περφόρμανς δεν ανήκει σε κανέναν, είναι ριζοσπαστική»

H εικαστικός και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ, μέσα από την καλλιτεχνική και την εκπαιδευτική της δράση, διερευνά τον ρόλο του σώματος στην τέχνη και τον διάλογο μεταξύ δημιουργού και θεατή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Λήδα Παπακωνσταντίνου

LIFO Portraits / Λήδα Παπακωνσταντίνου: «Η τέχνη πεθαίνει με τον δημιουργό της»

Η σπουδαία καλλιτέχνιδα τοποθέτησε στο κέντρο του έργου της την έμφυλη ταυτότητα, το σώμα και τη μνήμη. Αξιοποιώντας τα μέσα της ζωγραφικής, της γλυπτικής και των instalation η εικαστικός διατηρεί εδώ και δεκαετίες σημαντική θέση στην ελληνική τέχνη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ανδρέας Αγγελιδάκης

LIFO Portraits / Ανδρέας Αγγελιδάκης: «Ο τρόπος μου είναι να αναλύω τα πράγματα μέχρι να καταρρεύσουν»

Eικαστικός πρωτίστως, αλλά και επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής κινείται με το έργο του μέσα στην Ιστορία και τον αστικό χώρο, ανάμεσα στο ψηφιακό και το πραγματικό.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Sonke: «Η ομορφιά είναι στον δρόμο»

Εικαστικά / Sonke: «Η ομορφιά είναι στον δρόμο»

Από τους τοίχους της Αθήνας και του Παρισιού στις αίθουσες των γκαλερί. Ο καλλιτέχνης επιστρέφει με τη νέα του έκθεση «Illegal until framed», επαναφέρoντας το ερώτημα τι συμβαίνει όταν η εφήμερη δημόσια εικόνα της street art μετατρέπεται σε συλλεκτικό αντικείμενο.
M. HULOT
Κατερίνα Γρέγου: «Σε ένα κρατικό μουσείο δεν μιλάς με γλώσσα αφ' υψηλού»

Εικαστικά / Κατερίνα Γρέγου: «Σε ένα κρατικό μουσείο δεν μιλάς με γλώσσα αφ' υψηλού»

Λίγο μετά την ανανέωση της θητείας της, η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΕΜΣΤ μιλά για το όραμά της για ένα μουσείο ανοιχτό στην κοινωνία, με διεθνή προσανατολισμό και λόγο που θα παραμένει προσιτός, μακριά από ελιτισμούς.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Μια διεθνής γιορτή του πηλού στη Ρόδο»

2η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής / «Μια διεθνής γιορτή του πηλού στη Ρόδο»

Τελετουργία, χρηστικότητα, εικαστική έκφραση ή μαζική παραγωγή: η κεραμική εμφανίζεται στη 2η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής, σε όλες τις εκφάνσεις της, αντανακλώντας τις αντιφάσεις και τη γοητεία ενός νησιού με σύνθετη ταυτότητα.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Ντέιβιντ Χόκνεϊ (1937-2026): Ο άνθρωπος που δεν άφησε ποτέ κανέναν να του ακυρώσει την Άνοιξη

Απώλειες / Ντέιβιντ Χόκνεϊ (1937-2026): Ο άνθρωπος που δεν άφησε ποτέ κανένα να του ακυρώσει την Άνοιξη

Ήλιος, πισίνες, queer έρωτας, Polaroid και iPad. Ο τελευταίος μεγάλος Βρετανός μοντερνιστής έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια επαναστατική φιλοσοφία: ότι η χαρά είναι η πιο σοβαρή πράξη αντίστασης στη θνητότητα.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ