Η οσκαρική Jenny Beavan, η πρωταγωνίστρια της πιο αμήχανης και ενοχλητικής στιγμής των φετινών βραβείων, μίλησε για την πολυσυζητημένη στιγμή και το παρασκήνιο που υπάρχει πριν και κατά τη διάρκεια της βράβευσης της.
Για την ιστορία, η Beavan είναι η γυναίκα που είναι υπεύθυνη για τα εντυπωσιακά κοστούμια του Mad Max και στο βιογραφικό της έχει ακόμη ένα Όσκαρ. Αλλά παραβίασε τους κανόνες και έκανε κάτι που οι υπόλοιποι σταρ δεν έδειξαν να εκτιμούν. Αιτία για τα βλοσυρά βλέμματα είναι τα ρούχα της και όπως όλα δείχνουν το δερμάτινο biker τζάκετ της που ξεχώριζε ανάμεσα στις εκθαμβωτικές τουαλέτες και τα σμόκιν των υπολοίπων.
Η Beavan έκανε μια σημαντική δήλωση με την επιλογή της, αλλά το Χόλιγουντ δεν φάνηκε να ανταποκρίνεται, όπως δείχνει το ύφος που είχαν οι σκηνοθέτες Tom McCarthy και Alejandro Iñárritu, αλλά και οι υπόλοιποι στις καρέκλες που άφηνε πίσω της.
Μετά από όλο αυτό το θόρυβο, και ενώ η συμπαθέστατη ενδυματολόγος έχει ήδη καταφέρει να κερδίσει με το μέρος της όλη την κοινή γνώμη, επέλεξε όχι μόνο να μην το εκμεταλλευτεί και να κάνει ακόμη περισσότερο θόρυβο γύρω από το όνομά της, αλλά να καλύψει και τα νώτα όσων πιάστηκαν να μην χειροκροτούν και να κοιτούν περίεργα.
" Έχω ρούχα να βάλω, αλλά το ντύσιμό μου στα Όσκαρ ήταν μια συνειδητή επιλογή. Είμαι Βρετανή με ελαφρώς rebel χαρακτήρα. Ανέκαθεν ήμουν. Αλλά, με έχετε δει πώς είμαι! Είμαι κοντή και χοντρή και θα έδειχνα γελοία με ένα φόρεμα. Αυτό που φορούσα στα βραβεία Όσκαρ ήταν ένας φόρος τιμής στο Mad Max - ένα είδος στολής μοτοσικλετιστή. Σκέφτηκα, «Αν δεν μπορείς να τους νικήσεις, ή αν δεν μπορείς να δείχνεις σαν αυτούς, τότε γιατί να μην προσπαθήσεις να κάνεις κάτι λίγο διασκεδαστικό;" αναφέρει.
Η Beaman εξηγεί επίσης πως από την Ακαδημία δεν είχαν δοθεί οδηγίες για κάποιο dress code, όπως για παράδειγμα έγινε στις Κάννες όπου οι γυναίκες υποχρεώθηκαν να φορέσουν ψηλοτάκουνα, κάτι που φυσικά σχολιάζει αρνητικά και η ίδια. Προσθέτει επίσης πως τα παιδιά της και οι άνθρωποι που την ενδιαφέρουν, είχαν μόνο καλά λόγο νια πουν για την επιλογή της και πως τα σχόλια που εισέπραξε εκείνη τη βραδιά δεν ήταν μόνο αρνητικά.
Το καλύτερο κομμάτι της δήλωσής της είναι όμως στο σημείο που επιλέγει να "δικαιολογήσει" τους συναδέλφους της και εξηγεί:
"Απλά πιστεύω ότι ήμουν αρκετά αργή" αναφέρει σχετικά με το περπάτημα της."Ήταν τόσο εύκολο να παραπατήσω και ας φορούσα ένα απλό ζευγάρι μπότες. Ήθελα απλά να περπατάω σιγά. Και, ειλικρινά, ούτε εγώ χειροκροτούσα όλη την ώρα κατά τη διάρκεια της τελετής. Τα χέρια κουράζονται. Είχαμε ήδη όλοι χειροκροτήσει αρκετά έως εκείνη την ώρα. Δεν χρειαζόταν να με χειροκροτήσει κανείς. Δεν θα με πείραζε καθόλου αν κανείς δεν το έκανε. Ένιωσα πραγματικά καλά, ένιωσα την ζεστασιά, ήμουν τόσο περήφανη που είχα κάνει την ταινία για τον George και δεν έχει σημασία τι σκεφτόταν οποιοσδήποτε άλλος. Πραγματικά."
Στη συνέχεια δηλώνει πως αν ποτέ ξανά βρεθεί υποψήφια στα Όσκαρ, πάλι κάπως έτσι θα ντυθεί γιατί δεν γίνεται να κάνει αλλιώς
και αυτοσαρκάζεται λέγοντας πως πάλι παντελόνι θα φορούσε γιατί δεν θέλει να τρομάξει τον κόσμο με τα πόδια της.Σύντομα ελπίζει πως όλα θα ξεχαστούν και δηλώνει ευτυχής που δεν ασχολείται με τα social media." H αντίδραση ήταν ελαφρώς τρομακτική" λέει και σημειώνει πως "το Όσκαρ μου είναι πάνω στο τραπέζι και το χαϊδεύουμε όταν περνάμε δίπλα του"
"Πραγματικά πιστεύω πως τα πράγματα θα ηρεμήσουν, αλλά το μόνο πράγμα που θα ήθελα, είναι η στολή μου να έχει μια θετική επίδραση σε ό,τι αισθάνονται οι γυναίκες για τον εαυτό τους. Δεν χρειάζεται πραγματικά να μοιάζεις με supermodel για να πετύχεις. Αν αυτό είναι μέρος του πακέτου, τότε είναι καλό. Αλλά είναι πολύ καλό να έχουμε θετικό συναίσθημα για τον εαυτό μας, γιατί τότε μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. Δεν είναι απαραίτητο να σας χειροκροτούν και να αρέσει σε όλους το έργο σας."
