Με μια σύντομη ανακοίνωση στις 4 Νοεμβρίου, η Etoile Cinemas, η οποία λειτουργούσε τον κινηματογράφο La Pagode στο Παρίσι, πληροφόρησε το γαλλικό κοινό ότι ο κινηματογράφος διακόπτει τη λειτουργία του στις 10 Νοεμβρίου. Οι τελευταίες ταινίες που προβλήθηκαν είναι η Νιότη του Πάολο Σορεντίνο και η Marguerite του γάλλου σκηνοθέτη Ξαβιέ Τζιανολί. Τα τελευταία τρία χρόνια η εταιρεία ήταν σε δικαστική διαμάχη με την ιδιοκτήτρια του κτιρίου Elizabeth Dauchy και στις 30 Οκτωβρίου έχασε οριστικά τη δίκη, στο εφετείο. Αν και εξαιτίας των νομικών προβλημάτων τα τελευταία χρόνια το σινεμά έδινε μια εικόνα εγκατάλειψης -στην οποία συνέβαλλαν οι πρόσφατα καλυμμένοι εξωτερικοί τοίχοι- τις πόρτες του περνούσαν κάθε χρόνο 130.000 σινεφίλ.
Το La Pagode ήταν, ίσως, η πιο χαρακτηριστική αίθουσα κινηματογράφου σε ολόκληρο το Παρίσι. Το κτίριο χτίστηκε το 1896 από τον αρχιτέκτονα Alexandre Marcel για να το προσφέρει ως δώρο στη σύζυγό του ο François-Émile Morin, ιδιοκτήτης του πολυκαταστήματος Le Bon Marché, που βρίσκεται μερικά τετράγωνα πιο μακριά. Η κ. Μοrin λάτρευε το γιαπωνέζικο στυλ και ο κ. Μοrin λάτρευε τη γυναίκα του τόσο, ώστε να ζητήσει από τον αρχιτέκτονα να φτιάξει μια παγόδα, ανεξαρτήτως κόστους, η οποία θα προοριζόταν για την πραγματοποίηση δεξιώσεων. Ο Marcel εμπνεύστηκε από ένα μπαρόκ αριστούργημα του 17ου αιώνα, το Toshogu Shrine, έναν ναό που βρίσκεται στην πόλη Nikko και δε δίστασε να παραγγείλει απευθείας από την Ιαπωνία πίνακες και ταπισερί, για να πετύχει το πλέον αυθεντικό αποτέλεσμα. Το La Pagode, περίτεχνα σκαλισμένο, χρυσοποίκιλτο και με εντυπωσιακές τοιχογραφίες οροφής ήταν ένα εξαιρετικά θεαματικό, όσο και αταίριαστο με την περιοχή, κτίριο. Δυστυχώς για τον ρομαντικό ιδιοκτήτη, η σύζυγός του τον εγκατέλειψε τη χρονιά των εγκαινίων, για τα μάτια του κ. Plassard, του φίλου και συνεταίρου του, με τον οποίο φλέρταρε σε ένα από τα πάρτι στο La Pagode... Το κτίριο πουλήθηκε και οι πολυτελείς δεξιώσεις συνεχίστηκαν μέχρι το κλείσιμό του, το 1927.
Το La Pagode μετατρέπεται σε κινηματογράφο και ανοίγει τις πύλες του το 1931. Είναι ο μόνος κινηματογράφος που υπάρχει στο έβδομο διαμέρισμα και σύντομα μετατρέπεται σε μυθικό χώρο για την έβδομη τέχνη.
Η κινέζικη κυβέρνηση εξέφρασε την επιθυμία να το αγοράσει και να το χρησιμοποιήσει για προξενείο, η διακόσμηση της οροφής όμως, που αναπαριστά τον πόλεμο των Κινέζων με τους Ιάπωνες, προκάλεσε την οργή της. Οι Κινέζοι απεικονίζονται όχι μόνο ως ηττημένοι αλλά και ως βάρβαροι. Το La Pagode μετατρέπεται σε κινηματογράφο και ανοίγει τις πύλες του το 1931. Είναι ο μόνος κινηματογράφος που υπάρχει στο έβδομο διαμέρισμα και σύντομα μετατρέπεται σε μυθικό χώρο για την έβδομη τέχνη. Οι λάτρεις του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν και του Σεργκέι Αϊζενστάιν συρρέουν, προβάλλονται οι ταινίες του Λουίς Μπουνιουέλ, και ο Ζαν Κοκτώ πραγματοποιεί εκεί, το 1959, την πρώτη προβολή της ταινίας του Διαθήκη του Ορφέα. Την δεκαετία του '60 το La Pagode συμμετέχει στο Νέο Κύμα του γαλλικού κινηματογράφου, προβάλλοντας ταινίες σκηνοθετών όπως ο Φρανσουά Τρυφώ, ο Ζακ Ροζιέ και ο Ερίκ Ρομέρ.
Την δεκαετία του '70 το κτίριο κινδυνεύει να κατεδαφιστεί. Τότε είναι που αποφασίζει να το αναλάβει, το 1972, μαζί με τον αδελφό του Βίνσεντ, ο Λουί Μαλ. Η παγόδα επανασχεδιάζεται στο σύνολό της και μετατρέπεται σε ένα σύγχρονο συγκρότημα, που περιλαμβάνει πλέον δύο αίθουσες προβολής –η μία διαθέτει 212 καθίσματα και η άλλη 175. Η πρόσοψη ανακαινίζεται και αναβιώνει ο μικρός ιαπωνικός κήπος. Επιπλέον, από τους αρχιτέκτονες Luce και Francis Debulois Eekman, που ανέλαβαν το έργο, δημιουργείται μία αίθουσα τσαγιού. Το La Pagode μετατρέπεται σε καταφύγιο για ταινίες που ήταν πολύ αμφιλεγόμενες για να διαφημιστούν. Ο κήπος του καταχωρείται ως ιστορικό μνημείο με απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 1983, ενώ η πρόσοψη, οι στέγες και η κεντρική αίθουσα κατατάσσονται στα μνημεία με διάταξη της 21ης Αυγούστου 1990.
Μετά από τρία χρόνια που παρέμεινε κλειστός, ο κινηματογράφος επαναλειτουργεί το 2000 πλήρως εκσυγχρονισμένος. Πιστός στην ιστορία του, προβάλλει σινεφίλ ταινίες με γαλλικούς υπότιτλους, γεγονός που τον κάνει δημοφιλή και στους τουρίστες, που έρχονται για να ζήσουν μια μοναδική εμπειρία. Πολλοί είναι αυτή που επισκέπτονται το La Pagode για να πιουν ένα τσάι στον υπέροχο ιαπωνικό κήπο. Σήμερα, το μέλλον του μοιάζει αβέβαιο. Η ιδιοκτήτρια ισχυρίζεται ότι το κτίριο θα ανακαινιστεί και ο κινηματογράφος θα επαναλειτουργήσει, ωστόσο δε υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα, παρά μόνο υποσχέσεις. Για άλλη μια φορά, η τέχνη έρχεται αντιμέτωπη με το κέρδος. Μένει να δούμε, σε αυτήν τη μάχη, ποιος θα είναι ο νικητής.
