Το Παιχνίδι της Μίμησης (The Imitation Game)

Το Παιχνίδι της Μίμησης (The Imitation Game) Facebook Twitter
0

Σκηνοθεσία: Μόρτεν Τίλντουμ

Πρωταγωνιστούν: Μπένεντικτ Καμπερμπάτς, Κίρα Νάιτλι, Μάθιου Γκούντ, Ρόρι Κίνιαρ

Βαθμολογία: 3,5/5

Η ζωή του Άλαν Τούρινγκ ήταν ένα αίνιγμα, σαν κι εκείνο, το Enigma, που πάσχισε να λύσει, και τελικά το κατάφερε, οδηγώντας την Αγγλία σε νίκη στρατηγικής έναντι των Ναζί. Ο μαθηματικός που καινοτόμησε στη μελέτη και εφαρμογή των πρώτων υπολογιστών έσπασε τους πολύπλοκους κώδικες των Γερμανών κατά τον πόλεμο μετά από μόχθο, μελέτη, πείσμα και μεγάλη μάχη με την επιστημονική ομάδα των συνεργατών του και τους στρατιωτικούς που τον "προσέλαβαν" απρόθυμα, ως αναγκαστική λύση για να αντιμετωπίσουν έξυπνα ένα επικίνδυνο αδιέξοδο.

Η μεγαλύτερη κόντρα του Τούρινγκ συνέβαινε μέσα του: Το Παιχνίδι της Μίμησης τον απεικονίζει ως έναν εσωστρεφή, εγωμανή, υπερόπτη και ιδιοφυή ομοφυλόφιλο επιστήμονα, μπροστά από την εποχή του και εχθρό του πουριτανισμού της σκέψης και των ερωτικών ηθών, ταμένο στο όραμα του και αποκλεισμένο από κάθε κοινωνική νόρμα, ουσιαστικά εγκλωβισμένο στον μεγάλο, νεανικό και ατελέσφορο έρωτα του με ένα αγόρι που τον αγάπησε και τον στήριξε. Η ταινία ξεκινάει με τη σύλληψη του για απρεπή συμπεριφορά, που στη συνέχεια τον οδήγησε στην καταδίκη, τον χημικό ευνουχισμό και την αυτοκτονία με δηλητηριασμένο μήλο- ή ατύχημα, κατά άλλη εκδοχή, το 1952. Ο Τούρινγκ υπήρξε ένας ήρωας πολέμου που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ γιατί η αποστολή του καταχωρήθηκε ως άκρως απόρρητη και ο φάκελος του εξαφανίστηκε από την κατασκοπία. Ταυτόχρονα, έγινε μάρτυρας, διότι καταδικάστηκε σε μια εποχή όπου η ομοφυλοφιλία διωκόταν ως έγκλημα. Δεκαετίες αργότερα, η βασίλισσα του έδωσε χάρη, που με άλλα λόγια σημαίνει πως επίσημα, το κράτος έκανε λάθος (αν και ορθώς τον τιμώρησε με τους τότε ισχύοντες νόμους) και έμμεσα παραδέχεται πως έσφαλε ηθικά και καθυστερημένα, τον αποκατέστησε στα μάτια μιας ντροπιασμένης αυτοκρατορίας, που πολύ πιθανόν να είχε ηττηθεί κατά κράτος αν ο Τούρινγκ δεν έσπαγε τους ναζιστικούς γρίφους και κυρίως, δεν έσπευδε να προειδοποιήσει πως, αν δεν χειριστούν το εύρημα με μέτρο και πονηριά, οι Γερμανοί θα τους είχαν καταλάβει και θα είχαν ακολουθήσει διαφορετική τακτική, που θα απέβαινε μοιραία για την εξέλιξη του πολέμου.

Η ιστορία του Τούρινγκ είναι ούτως ή άλλως συναρπαστική- και έχει προσεγγιστεί στο παρελθόν, στην ταινία Enigma. Αυτό που επιχειρεί ο Νορβηγός σκηνοθέτης Μόρτεν Τίλντουμ, γνωστός από το εξαιρετικά ενδιαφέρον Headhunters, είναι να θέσει τον ήρωα προ των προσωπικών του ευθυνών, των απωθημένων και των αδυναμιών του. Η ισόβια ενασχόληση του με την σύγκριση ανάμεσα σε ανθρώπους και μηχανές, ένα γαϊτανάκι μίμησης της νοημοσύνης σε σχέση με την ευαίσθητη συμπεριφορά, κατέληξε σε αγωνιώδη προσπάθεια να βρει τη δική του ανθρωπιά μέσα από τα παιδιά του, τους υπολογιστές, χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες, ως άνθρωπος χωρίς δεσμεύσεις και συγκεκριμένες προοπτικές. Το Α και το Ω του έργου είναι ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, ο οποίος ισορροπεί μαεστρικά την ένταση του Τούρινγκ με υποκριτική εγκράτεια, και αποχρώσεις στην απόδοση ενός ευάλωτου και ευμετάβλητου χαρακτήρα. Στο παιχνίδι της ισορροπίας, καταφέρνει επίσης να ισοφαρίσει τον προφανή αφηγηματικό τρόπο του Imitation Game: αν και πρόκειται για μια ταινία με νοήμον θέμα, έξυπνες αναζητήσεις και απαιτήσεις ευφυούς κοινού, ο διάλογος συχνά βασίζεται σε απλουστευμένα τσιτάτα και η σκηνοθεσία καταφεύγει σε σερβιρισμένους ελιγμούς. Η Κίρα Νάϊτλι, συνεργάτης του Τούρινγκ που θαυμάζει το πνεύμα του και τον αδάμαστο, ελάχιστα συμπαθή χαρακτήρα του, είναι ακριβώς αυτό, ένα πρόσχημα διευκόλυνσης του θεατή, έτσι ώστε να εισχωρήσει στον κόσμο των αριθμών και των διλημμάτων.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ζωή του Ρουκέλι, του Ρομά θρύλου της πυγμαχίας, γίνεται ταινία

Οθόνες / Ένας Έλληνας Ρομά ενσαρκώνει τον θρύλο της πυγμαχίας Ρουκέλι

Η ιστορία του Γιόχαν Ρουκέλι Τρόλμαν, που έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της καταγωγής του, βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους ναζί, γίνεται διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς Ρομά.
M. HULOT
Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Pulp Fiction / Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στέφανος Τσιβόπουλος / «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο εικαστικός Στέφανος Τσιβόπουλος θίγει το πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις μια νέα εστία και ταυτότητα όντας ξένος σε έναν τόπο μεγάλων ανισοτήτων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ
Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

The Review / Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

Η Βένα Γεωργακοπούλου και η Κατερίνα Οικονομάκου συζητούν για δύο ταινίες με τον Πούτιν στο επίκεντρο: συμφωνούν για την πρώτη, διαφωνούν για τη δεύτερη. Το μόνο βέβαιο; Η Ρωσία παραμένει μια τεράστια φυλακή που θα συνεχίσει να δίνει έμπνευση για περισσότερες ιστορίες.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Οθόνες / Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Στην «Gorgonà» της Εύης Καλογηροπούλου δύο γυναίκες επαναστατούν και αγωνίζονται για την ελευθερία και την ταυτότητά τους, μετατρέποντας εαυτόν σε σύμβολα αντίστασης και μεταμόρφωσης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ερρίκος Λίτσης: «Τρώμε ποπκόρν και βλέπουμε να ρίχνουν πυραύλους»

Οθόνες / Ερρίκος Λίτσης: «Τρώμε ποπκόρν και βλέπουμε να ρίχνουν πυραύλους»

Ο Ερρίκος Λίτσης πρωταγωνιστεί στην «Τελευταία κλήση», ένα αστυνομικό θρίλερ βασισμένο στην υπόθεση του Σορίν Ματέι, τη συγκλονιστική ιστορία ομηρίας με τραγική κατάληξη. Ο αγαπημένος ηθοποιός μιλά για την ταινία αλλά και τους καιρούς που ζούμε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ