O Lars von Trier αναρωτιέται αν μπορεί να γυρίσει ταινίες «καθαρός»

O Lars von Trier αναρωτιέται αν μπορεί να γυρίσει ταινίες «καθαρός» Facebook Twitter
6

Σε συνέντευξη με την δανέζικη εφημερίδα Politiken ο σκηνοθέτης Lars von Trier αποκάλυψε ότι υποβάλλεται σε θεραπεία για απεξάρτηση από αλκοόλ και ναρκωτικά. Ο von Trier δήλωσε ότι είναι πλέον καθαρός και συμμετέχει σε συναντήσεις των Ανώνυμων Αλκοολικών.

Σπάζοντας τη σιωπή του δήλωσε ότι έπινε ένα μπουκάλι βότκα την ημέρα για να νιώθει δημιουργικός και ότι έγραψε όλες του τις ταινίες υπό την επήρεια αλκοόλ ή ναρκωτικών.

Τώρα που είναι νηφάλιος αναρωτιέται αν θα μπορεί να δημιουργεί ποιοτικές ταινίες. «Δεν ξέρω αν μπορώ να κάνω άλλες ταινίες, και αυτό με ανησυχεί. Δεν υπάρχει καλλιτεχνική έκφρασή από πρώην αλκοολικούς και πρώην εθισμένους στα ναρκωτικά. Ποιος θα ασχολούνταν με τους Rolling Stones χωρίς αλκοόλ ή με τον Jimi Hendrix χωρίς ηρωίνη;»

Σε σύγκριση συμπλήρωσε ότι έγραψε το Dogville μέσα σε 12 μέρες παίρνοντας ναρκωτικά, ενώ για το Nymphomaniac, το οποίο έγραψε νηφάλιος, χρειάστηκε 18 μήνες.

Πολιτισμός
6

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πέγκι Γκούγκενχαϊμ: Η γυναίκα που αγόραζε το μέλλον

Εικαστικά / Πέγκι Γκούγκενχαϊμ: Η γυναίκα που αγόραζε το μέλλον

Μια νέα έκθεση στη Βενετία επιστρέφει στην εποχή όπου η άγουρη ακόμα, αλλά ήδη διορατική και οραματίστρια Πέγκι Γκούγκενχαϊμ έμαθε να εμπιστεύεται τη μοντέρνα τέχνη προτού τη δικαιώσει η ιστορία.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Δύο «αιρετικοί» της μεταπολεμικής Ιταλίας συναντιούνται επιτέλους: Ο Παζολίνι περνά στον Feltrinelli

Πολιτισμός / Δύο «αιρετικοί» της μεταπολεμικής Ιταλίας συναντιούνται επιτέλους: Ο Παζολίνι περνά στον Feltrinelli

Ο οίκος που ίδρυσε ο Τζαντζάκομο Φελτρινέλι το 1955 αναλαμβάνει τώρα τα βασικά έργα και τα διεθνή δικαιώματα ενός από τους πιο ανυπότακτους Ιταλούς του 20ού αιώνα.
THE LIFO TEAM
Το σπίτι του Rick Owens στο Παρίσι είναι ακριβώς όπως θα φανταζόσουν ότι είναι

Πολιτισμός / Μέσα στο παρισινό σπίτι του Ρικ Όουενς και της Μισέλ Λαμί

Πρώην έδρα του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, γεμάτη σκυρόδεμα, κέρατα, οστά, μαύρα έπιπλα και ένα κρεβάτι σαν αρχιτεκτονικό μνημείο: το σπίτι του Ρικ Όουενς και της Μισέλ Λαμί είναι σχεδόν η αρχική μήτρα ολόκληρου του κόσμου τους.
THE LIFO TEAM
Πούλησε 750 εκατομμύρια βιβλία. Σήμερα κανείς δεν θυμάται τη βασίλισσα του Άρλεκιν

Πολιτισμός / Πούλησε 750 εκατομμύρια βιβλία. Σήμερα κανείς δεν θυμάται τη βασίλισσα του Άρλεκιν

Γιατί έχει σχεδόν σβήσει από τη συλλογική μνήμη η μεγάλη κυρία της βρετανικής αισθηματικής λογοτεχνίας; Μια νέα βιογραφία επιστρέφει στη ζωή και στο έργο της Μπάρμπαρα Κάρτλαντ.
THE LIFO TEAM
Η Φραν Λίμποβιτς λέει να ξεχάσουμε την αλήθεια: τέσσερις φωτογράφοι την πήραν στα σοβαρά

Πολιτισμός / «Βολέψου με μια καλή φαντασίωση»: Η Φραν Λίμποβιτς δίνει τον τόνο σε μια έκθεση φωτογραφίας

Μια φράση της Φραν Λίμποβιτς γίνεται αφορμή για μια έκθεση φωτογραφίας που αντιμετωπίζει το πορτρέτο όχι ως αλήθεια, αλλά ως σκηνοθετημένη, αποκαλυπτική φαντασίωση.
THE LIFO TEAM
Το «Blue Film» είναι ένα queer thriller για την παιδοφιλία που αρνείται το εύκολο σοκ

Πολιτισμός / Το «Blue Film» είναι ένα queer θρίλερ για την παιδοφιλία που αρνείται το εύκολο σοκ

Η νέα queer ταινία του Elliot Tuttle κυκλοφορεί σήμερα στη Βρετανία και στήνει μια νύχτα ανάμεσα σε έναν σεξεργάτη και τον πρώην καθηγητή του καταδικασμένο για σεξουαλικό έγκλημα σε βάρος ανηλίκου.
THE LIFO TEAM
Tο σπίτι του «Practical Magic» ξαναχτίστηκε από την αρχή, 28 χρόνια μετά

Πολιτισμός / Η Νικόλ Κίντμαν και η Σάντρα Μπούλοκ ξαναμπαίνουν στο πιο διάσημο σπίτι μαγισσών των ’90s

Για το «Practical Magic 2», το πιο διάσημο σπίτι μαγισσών των ’90s έπρεπε να στηθεί ξανά από το μηδέν, ώστε η Σάντρα Μπούλοκ και η Νικόλ Κίντμαν να επιστρέψουν στο σκηνικό που έγινε cult εικόνα της whimsigoth αισθητικής.
THE LIFO TEAM

σχόλια

5 σχόλια
to dogville ειναι η μονη καλη ταινια του και το nymphomaniac ηταν σχεδον αθλιο, οποτε... δεν εχει απολυτως τιποτα νεο να πει πια (αμφιβαλλω και αν ειχε ποτε) οποτε bye.
Ο Trier, είναι για λίγους και όχι για το ευρύ κοινό. Μέσω των ταινιών του προβοκάρει με θέματα όπως θεολογία, πόνος, παράνοια, σεξ, βία. Δεν είμαι σε θέση να ξέρω αν αυτοί που ψήφισαν αρνητικά γνωρίζουν όλο το έργο του εκτός των "εμπορικών" Dogville και "Nymphomaniac" αλλά η εισαγωγή του "Antichrist" και η τελευταία σκηνή του "Melancholia" (και η εισαγωγή του), αποτελούν κατ' εμέ υπόδειγμα κινηματογραφικής τέχνης από άποψη φωτογραφίας μουσικής και συναισθημάτων. Η αγαπημένου μου ταινία του είναι μακράν το "Antichrist", όπου Dafoe και Gainsbourg δίνουν ρεσιτάλ ερμηνιών σέ ένα πολύ δυνατό έργο.