Ο Πιερ Πάολο Παζολίνι αλλάζει εκδοτικό σπίτι. Από τον Φεβρουάριο του 2027, τα βασικά έργα του Ιταλού συγγραφέα, ποιητή, σκηνοθέτη και διανοούμενου θα αρχίσουν να μπαίνουν σταδιακά στον κατάλογο της Feltrinelli, σε μια κίνηση που δεν αφορά απλώς νέες εκδόσεις αλλά τη θέση του Παζολίνι μέσα στη σύγχρονη πολιτιστική μνήμη.
Ο Feltrinelli ανακοίνωσε ότι θα εγκαινιάσει νέα σειρά αφιερωμένη στον Παζολίνι και θα αναλάβει επίσης τη διαχείριση των διεθνών μεταφραστικών δικαιωμάτων των έργων του. Το πρώτο κύμα θα κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2027, με τις «Στάχτες του Γκράμσι» και το «Μια βίαιη ζωή». Στη συνέχεια, μέσα στην ίδια χρονιά, θα ακολουθήσουν τα «Κουρσάρικα γραπτά» τον Μάιο, «Το άρωμα της Ινδίας» τον Ιούνιο και «Η νέα νιότη» τον Σεπτέμβριο.
Η μετακίνηση έχει ιδιαίτερο βάρος επειδή φέρνει τον Παζολίνι στον εκδοτικό οίκο που ίδρυσε ο Τζαντζάκομο Φελτρινέλι στο Μιλάνο το 1955. Η ίδια η Feltrinelli περιγράφει την κίνηση σαν συνάντηση δύο από τους πιο σημαντικούς «αιρετικούς» της μεταπολεμικής Ιταλίας στο ίδιο εκδοτικό σπίτι: του Παζολίνι και του Φελτρινέλι. Ο Κάρλο Φελτρινέλι χαρακτήρισε την άφιξη του Παζολίνι στη Feltrinelli σαν «κλείσιμο ενός κύκλου», λέγοντας ότι εκείνος «περισσότερο από όλους κατάλαβε τι θα μας συνέβαινε».
Ο Παζολίνι δεν επιστρέφει απλώς στα βιβλιοπωλεία με καινούργια εξώφυλλα. Περνά σε έναν εκδοτικό μηχανισμό που μπορεί να τον ξανατοποθετήσει μέσα στη σημερινή συζήτηση: όχι μόνο ως κλασικό του 20ού αιώνα, αλλά ως συγγραφέα που εξακολουθεί να διαβάζει την εξουσία, το σώμα, τη φτώχεια, τη γλώσσα, τη νεότητα, την κατανάλωση και τη βία της νεωτερικότητας με τρόπο ανησυχητικά σημερινό.
Το πρόγραμμα της Feltrinelli δεν θα περιοριστεί στις εκδόσεις. Μέσα στο 2027 σχεδιάζονται πολιτιστικές πρωτοβουλίες, δημόσιες συναντήσεις και δράσεις επικοινωνίας σε όλη την Ιταλία, με τη συμμετοχή των δομών του ομίλου. Στόχος, σύμφωνα με την ανακοίνωση, είναι να επιστρέψει στο κέντρο του σύγχρονου διαλόγου η συμβολή του Παζολίνι στη διαμόρφωση της κριτικής συνείδησης των αναγνωστών τότε και τώρα.
Η επιλογή των πρώτων τίτλων δεν είναι τυχαία. Οι «Στάχτες του Γκράμσι», η ποιητική συλλογή του 1957, και το «Μια βίαιη ζωή», το μυθιστόρημα του 1959, δείχνουν αμέσως τις δύο μεγάλες πλευρές του Παζολίνι: τον ποιητή που συνομιλεί με την ιστορία, την Αριστερά και την απώλεια, και τον πεζογράφο που κατεβαίνει στις ρωμαϊκές borgate, στα σώματα και στις ζωές που η επίσημη Ιταλία δεν ήθελε να κοιτάξει.
Σχεδόν πενήντα χρόνια μετά τη δολοφονία του στην Όστια, ο Παζολίνι παραμένει ένα από τα πιο δύσκολα σώματα της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Δεν χωρά εύκολα σε καμία ασφαλή κατηγορία: μαρξιστής και αιρετικός, ποιητής και κινηματογραφιστής, καθολικός και βλάσφημος, ομοφυλόφιλος και ανελέητος κριτής της σεξουαλικής και κοινωνικής κανονικότητας, εχθρός της καταναλωτικής ομοιομορφίας και ταυτόχρονα αδύνατο να γίνει απλό σύμβολο νοσταλγίας.
Το ενδιαφέρον της νέας εκδοτικής ζωής του δεν βρίσκεται, επομένως, μόνο στο ότι αλλάζει το λογότυπο στη ράχη των βιβλίων. Ο εκδότης που θα αναλάβει έναν συγγραφέα σαν τον Παζολίνι δεν αναλαμβάνει μόνο βιβλία.
Αναλαμβάνει έναν τρόπο να επανέρχεται διαρκώς το παρελθόν ως ενόχληση του παρόντος. Η Feltrinelli δεν παίρνει απλώς έναν μεγάλο Ιταλό συγγραφέα. Παίρνει έναν συγγραφέα που δεν έπαψε ποτέ να ενοχλεί.
με στοιχεία από El Pais
