Σε μια εποχή που στα βιογραφικά των νέων καλλιτεχνών παρατηρείται συνωστισμός πτυχίων εκείνοι επέλεξαν να γυρίσουν την πλάτη στην εκπαίδευση. Ο καθένας για τον δικό του λόγο: από βαρεμάρα, άποψη, έλλειψη χρόνου...
Κουεντίν Ταραντίνο
"Μην χαλάτε χρήματα για το καλύτερο σχολείο προσπαθείστε με αυτά να κάνετε μια ταινία", είπε ο Ταραντίνο κατά τη διάρκεια ενός σεμιναρίου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών αφήνοντας άφωνους τους συμμετέχοντες. "Όταν οι άνθρωποι με ρωτούν αν πήγα στο σχολείο ταινία, εγώ τους απαντώ: "Όχι, πήγα σε ταινίες", είχε επίσης δηλώσει παλαιότερα. "Δεν με ενδιέφερε ποτέ το σχολείο. Οπως δεν είχα κανένα ενδιαφέρον για τον αθλητισμό. Μόνο οι ταινίες με νοιάζουν".
Τέρι Γκίλιαμ
Ο Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος έχει επανειλημμένα δηλώσει ξεκάθαρα την αντιπάθειά του προς τα σχολεία. «Οι σχολές κινηματογράφου είναι για τους ανόητους. Ζήστε και μόνο έτσι θα μάθετε πώς να κάνετε καλές ταινίες. Εγώ δεν πήγα σε κανένα ειδικό σχολείο. Είδα μόνο ταινίες στους κινηματογράφους. Αυτή ήταν η καλύτερη εκπαίδευσή που μπόρεσα να προσφέρω στον εαυτό μου. Γι'αυτό σας λέω: παρακολουθήστε ταινίες, πάρτε μια φωτογραφική μηχανή, κάντε μια ταινία. Αν τα επαναλάβετε αρκετές φορές, τελικά θα δείτε πως αρχίζετε να μαθαίνετε τι σημαίνει ο κινηματογράφος".
Άντι και Λάνα Βασόφσκι
Τα δύο αδέρφια, ο Άντι και η Λάνα Βασόφσκι άντεξαν στο κολλέγιο δύο χρόνια. Μετά έφυγαν τρέχοντας για να ασχοληθούν με τη ζωγραφική, τις κατασκευές και τα κόμικς της Marvel. Προτιμούσαν, λένε, την επιρροή που είχαν πάνω τους ο Μπίλι Γουάιλντερ και ο Αλφρεντ Χίτσκοκ. Επίσης καταλυτική επίδραση στη φιλοσοφία τους και την ζωή τους είχε το βιβλίο του Ρότζερ Κόρμαν "How I Made a Hundred Movies in Hollywood and Never Lost a Dime".
Τζέιμς Κάμερον
Ο σκηνοθέτης του "Τιτανικού" είχε μια αγάπη για την τέχνη και την επιστήμη αλλά όχι για το σχολείο. Οχι γιατί δεν τα κατάφερνε αλλά γιατί θεωρούσε το κέρδος ελάχιστο. "Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μου συνέβησαν ήταν ότι δεν φοίτησα σε κινηματογραφική ακαδημία. Προτιμουσα πάντα να χάνομαι για ώρες στη βιβλιοθήκη και να διαβάζω τα πάντα. Μελετούσα πάντα πολύ τις τεχνικές λεπτομέρειες μιας ταινίας αλλά όλες το υπόλοιπο κομμάτι των σχετικών σπουδών το έβρισκα πολύ σοφιστικέ. Οχι η τεχνη δεν χρειάζεται εκπαίδευση. Χρειάζεται καθοδήγηση και μπόλικη εμπειρία ζωής".
Κρίστοφερ Νόλαν
«Έχω σπουδάσει Αγγλική λογοτεχνία στο κολέγιο και δεν ήμουν ποτέ κατά της ακαδημαϊκής μόρφωσης. Ωστόσο, το μεγαλύτερο σχολείο ήταν ότι πλήρωσα για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μου, ότι συμβουλεύτηκα τους φίλους μου κι ότι με την προσέγγιση αυτή κατανόησα όλες τις διαφορετικές πτυχές του κινηματογράφου", σχολιάζει ο Κρίστοφερ Νόλαν. Ο Βρετανός σκηνοθέτης, παραγωγός ταινιών και σεναριογράφος έχει μέχρι σήμερα σκηνοθετήσει συνολικά 10 ταινίες (7 μεγάλου μήκους και 3 μικρού).
Τζούλι Τέιμορ
Για τη Τζούλι Τέιμορ το θέατρο λειτούργησε ως εισαγωγή της προς τον κινηματογράφο. Πέρασε πολλά χρόνια στη Σρι Λάνκα, την Ινδία, και τελικά στο Παρίσι, όπου σπούδασε παντομίμα στη σχολή του Jacques Lecoq. "Αυτό με βοήθησε από την αρχή να κατανοήσω τη δύναμη του σώματος και το τι μπορείτ κανείς να κάνει με τη φυσική κίνηση, τις μάσκες και το κουκλοθέατρο. Είναι συναρπαστικό να χρησιμοποιούμε το σώμα μας ως ένα σημειωματάριο". λέει η σκηνοθέτις η οποία μετά από μεγάλη καριέρα στο Μπρόντγουεϊ -και όχι μόνο- σκηνοθέτησε την πρώτη της ταινία τον "Τίτο" το 1999 αλλά λίγο μετά έγινε παγκοσμίως γνωστή με την "Φρίντα".
Ακίρα Κουροσάβα
Ο σπουδαίος αυτός Ιάπωνας είχε ως γνωστόν μεγάλο πάθος με τη ζωγραφική. Στον κινηματογράφο τον οδήγησε ο αδερφός του, Heigo, ο οποίος εργαζόταν ως αφηγητής σε βωβές ταινίες. Επειτα όταν ένα νέο κινηματογραφικό στούντιο αναζήτησε στη δεκαετία του '30, βοηθούς σκηνοθέτες, ο Κουροσάβα άρπαξε την ευκαιρία, μαθήτευσε στο πλάι του μέντορά του και το 1943 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο.
Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ δεν αισθάνθηκες ως μαθητής να τον ιντριγκάρει κάτι. Αν εξαιρέσει κανείς το πάθος του για σκάκι και την φωτογραφική του μηχανή τίποτα άλλο δεν ήθελε να μελετήσει. Προτιμούσε τον δικό του τρόπο. Στις δύο πρώτες μεγάλου μήκους ταινίες μου, ήμουν οπερατέρ, σκηνοθέτης, μοντέρ, βοηθός μοντέρ, ηχολήπτης και ό,τι άλλο βάζει το μυαλό σας. Ανεκτίμητη εμπειρία, διότι έτσι απέκτησα μια υγιή και ολοκληρωμένη κατανόηση όλων των τεχνικών πτυχών του κινηματογράφου".
Τζον Γουότερς
Προκλητικός και γνήσιος προβοκάτορας, ο σκηνοθέτης Τζον Γουότερς πέρασε για πολύ λίγο από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. «Περίπου πέντε λεπτά έμεινα εκεί. Πήγα σε μια τάξη, μιλούσαν για το Ποτέμκιν και αυτό ήταν, ήθελα να φύγω. "Ποτέ δεν πήγα σε γιατί δεν ήξερα τι να κάνω". Οσο για το αν θα δίδασκε ποτέ σε ακαδημία κινηματογράφου, ιδού η απάντηση: "Δεν έχω καμία επιθυμία να διδάξω τους κανονικούς ανθρώπους. Θα δίδασκα, όμως, σε φιλακές. Θα μου άρεσε να έχω δολοφόνους φοιτητές. Είναι το καλύτερο κοινό μου".
Μιράντα Τζουλάι
Το αγαπημένο κορίτσι του αμερικάνικου ανεξάρτητου σινεμά δεν θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει την πεπατημένη. Η Μιράντα Τζουλάι κατάφερε να μείνει στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια για περίπου ένα χρόνο. Μετά τίποτα δεν μπορούσε να την κρατήσει μακριά από τα πάθη της. "Για μένα το σχολείο ήταν ένας από τους λόγους που συνεχώς ανέβαλα το επαγγελματικό μου ξεκίνημα. Ποτέ δεν ήμου της ακαδημαϊκής κουλτούρας. Γενικότερα είμαι κατά των συμβάσεων μέχρι να μου φανούν σε κάτι χρήσιμες", εξηγεί.
[via]
σχόλια