ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ομώνυμης νουβέλας του Κάφκα κι ακόμα πιο παλιά (από τους αρχαίους ελληνικούς μύθους), πολύ σπάνια η «μεταμόρφωση» είναι για καλό. Συχνά δε, είναι συνώνυμο της «παραμόρφωσης». Στις μέρες μας όμως τείνει να χρησιμοποιείται ως μια πιο φαντασμαγορική βερσιόν της (ραγδαίας και ριζικής) «εξέλιξης», σύμφωνα με την ορολογία τόσο της πλαστικής χειρουργικής όσο και της επιχειρηματικής / επενδυτικής / «αναπτυξιακής» αργκό. Ακόμα κι έτσι πάντως δεν παύει να προκαλεί ένα δυσοίωνο προαίσθημα η λέξη, ειδικά όταν δεσπόζει στον τίτλο συνεδρίων υψηλού βεληνεκούς και μεγάλης κλίμακας σαν αυτό που διεξάγεται σήμερα στα Χανιά «με τη συμμετοχή του ΠτΔ, του πρωθυπουργού και μελών της κυβέρνησης, του επικεφαλής της ΤτΕ, άλλων εκπροσώπων της ΕΚΤ καθώς και των εκπροσώπων μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων».
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ιδιαιτέρως ευαίσθητος ή ιδιαιτέρως «αριστερός» για να πικρίζει η γεύση του ή για να ξινίζει τα μούτρα του όταν ακούει για «κύματα επενδύσεων» (που σαρώνουν το νησί) για διεθνή brands, για μεγάλα funds, για κέντρα «wellness», για «yachting υποδομές» και για ισχυρούς «hospitality operators» του εξωτερικού.
«Επενδύοντας στην Αλλαγή: Πώς μεταμορφώνεται η Κρήτη» είναι ο πλήρης τίτλος του συνεδρίου, το οποίο διοργανώνεται από τον Economist – για την ακρίβεια, από τον «περιφερειακό βραχίονα» που φέρει την ονομασία The Economist Events for Greece, Cyprus, Malta and south-eastern Europe – και το οικονομικό site powergame.gr. Και βλέποντας την εικονογράφηση που συνοδεύει την αναγγελία της εκδήλωσης είναι σα να βλέπεις την «μεταμόρφωση» να έχει συμβεί ήδη (ήταν τόσο κραυγαλέα η «σήμανση» των στοχιείων που στην αρχή νόμισα ότι ήταν αφίσα κάποιας συλλογικότητας ή κάποιου φορέα που αντιτίθεται στην μετατροπή του νησιού σε ατέλειωτο εργοτάξιο).
Το νησί απεικονίζεται στον χάρτη περικυκλωμένο από μπουλντόζες, εκσκαφείς, ανεμογεννήτριες, γερανούς, μπετονιέρες και πλατφόρμες εξόρυξης έτοιμο να μεταμορφωθεί σε ένα αχανές εργαστήριο ανάπτυξης με «ενεργειακές» προοπτικές, mega projects, κολοσσιαίες επενδύσεις και πλήρη ανάπτυξη και κυριαρχία του μοντέλου της «υψηλής προστιθέμενης αξίας» ή της «πολυτελούς φιλοξενίας» όπως γλαφυρά αποκαλείται ο τουρισμός των πεντάστερων πολυτελών resorts που καταπίνουν στο πέρασμά τους.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ιδιαιτέρως ευαίσθητος ή ιδιαιτέρως «αριστερός» για να πικρίζει η γεύση του ή για να ξινίζει τα μούτρα του όταν ακούει για «κύματα επενδύσεων» (που σαρώνουν το νησί) για διεθνή brands, για μεγάλα funds, για κέντρα «wellness», για «yachting υποδομές» και για ισχυρούς «hospitality operators» του εξωτερικού (που στρέφουν πλέον το ενδιαφέρον τους στην Κρήτη). Αρκεί η πικρή εμπειρία που έχει ένας μέσος πολίτης από την εφαρμογή τέτοιων μεγαλεπήβολων projects που σπανίως τον συμπεριλαμβάνουν, ακόμα και όταν φέρουν τον μανδύα του «κοινωφελούς». Κάπως έτσι – ως μέγα όφελος, έστω και μακροπρόθεσμα, και ως υψηλό προνόμιο για όλους – παρουσιάζεται στο κοινό η «μεταμόρφωση της Κρήτης», για τους περισσότερους κατοίκους της οποίας μπορεί να υποθέσει κανείς, με σχετική ασφάλεια, ότι άλλα είναι τα ζητήματα που τους καίνε, σε κάθε επίπεδο της κοινωνικής ζωής.
