«Το Festen έχει επηρεάσει τους στίχους μου»: Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Παιδιού Τραύματος

Το Παιδί Τραύμα επιλέγει τις 10 αγαπημένες του ταινίες Facebook Twitter
0

1.

THOMAS VINTERBERG

Οικογενειακή γιορτή

Όταν είδα το «Festen» σάστισα. Θυμάμαι να με συνεπαίρνει ο ρεαλισμός του «Δόγματος 95» ταυτόχρονα με την πτώση της έννοιας του Πατέρα. Η πατρότητα πλέον δεν συνιστά προστασία αλλά απόλαυση. Η άρρωστη επιθυμία βιώνεται συντριπτικά για τον θεατή. Ο Βίντερμπεργκ επίσης καταφέρνει, πιστός στις αρχές του «Δόγματος 95», να κρατήσει αρμονικά τον χωρόχρονο του δράματος, συνδέοντας κάθε τι που συμβαίνει στο παρόν με πράξεις του παρελθόντος. Πρόκειται για μια ταινία που έχει επηρεάσει πολύ τους στίχους μου καθώς και όλη τη δραματουργία με την οποία περιβάλλω τα άλμπουμ μου. Είναι επίσης μια ταινία που δεν την ξεχνάς ποτέ, ακόμα κι αν τη δεις μία φορά. 

festen Facebook Twitter
Thomas Bo Larsen, Lasse Lunderskov και Ulrich Thomsen

2.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Suntan

Η πιο διαπεραστική ματιά στην έννοια της εμμονής έχει δοθεί σ’ αυτό το αριστούργημα. Η μονομανία του έρωτα μπερδεύεται με την απομόνωση που είναι πάντα εκεί: είτε το νησί είναι έρημο τον χειμώνα, είτε είναι γεμάτο κόσμο το καλοκαίρι. Οι ερμηνείες είναι ανατριχιαστικές, ενώ αποτελεί μια από τις λίγες ταινίες που δεν διατυπώνουν επιφανειακά το ζήτημα της ιδιοκτησιακής πατριαρχίας. Επίσης αξεπέραστο το φροϊδικό φινάλε της: ο πρωταγωνιστής έχει να διαλέξει ανάμεσα στη ζωή του έρωτα και στη νέκρωση της επιθυμίας του. Και επιλέγει φυσικά την τελευταία. 

3.

CHARLOTTE WELLS

Aftersun

Νιώθω μια απροσδόκητη ταύτιση με αυτήν την ταινία. Ίσως όχι και τόσο απροσδόκητη, τώρα που το σκέφτομαι. Μια εντελώς καινούργια κινηματογραφική γλώσσα που μας θυμίζει ότι μερικές φορές η ανάμνηση της ενηλικίωσης είναι πιο δυνατή από την ίδια την ενηλικίωση. Το «Αftersun» επίσης διδάσκει πως το μινιμαλιστικό χτίσιμο των χαρακτήρων μπορεί να κάνει τους ίδιους χαρακτήρες συγκλονιστικά πολυεπίπεδους. Βούρκωσα όταν τέλειωσε, γαμώτο.

aftersun Facebook Twitter
Frankie Corio και Paul Mescal

4.

MICHAEL HANEKE

Amour

Ο Χάνεκε είναι ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης και το «Amour» ίσως η πιο ώριμη ταινία του. Η μάχη του έρωτα με τον θάνατο, ο εγκλωβισμός, η εγκατάλειψη και η φυγή χορεύουν όλα μαζί κάτω από τις μπαγκέτες του μαεστρικού ρεαλισμού του σκηνοθέτη. Κι εδώ οι χαρακτήρες είναι ταυτόχρονα μινιμαλιστικοί και σύνθετοι, κάτι που λατρεύω να βλέπω στο σινεμά. Καταλαβαίνεις ότι ο Χάνεκε είναι μεγάλος σκηνοθέτης όχι τόσο τη στιγμή που βλέπεις μια ταινία του, αλλά τις μέρες που ακολουθούν, γιατί διαρκώς τη σκέφτεσαι.

amour Facebook Twitter
Jean-Louis Trintignant, Michael Haneke και Emmanuelle Riva

5.

ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Το βλέμμα του Οδυσσέα

Θυμάμαι ότι είχα δει την ταινία έφηβος, σ’ ένα άδειο από θεατές, παλιό θερινό σινεμά της Πάτρας. Δεν ξέρω αν ήταν αυτή η ερημιά του σινεμά, η εφηβεία μου ή η σεκάνς με το άγαλμα του Λένιν, αλλά η ταινία μ’ έβαλε σ’ έναν περίεργο κόσμο στοχασμού που με ακολουθεί πάντα. Να ξαναδείς τον κόσμο με νέα μάτια: αυτή είναι η μεγάλη περιπέτεια. Σίγουρα στις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών για μένα.

6.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΝΘΙΜΟΣ

Κυνόδοντας

Δεν είναι έκπληξη για κανέναν, φαντάζομαι, ότι με συναρπάζει ο Λάνθιμος. Για τον «Κυνόδοντα», τους συμβολισμούς και τις προεκτάσεις του έχουν γραφτεί πολλά κείμενα και χιλιάδες λέξεις. Την αντιμετωπίζω πάντα σαν μια βαθύτατα επαναστατική ταινία. Λανθασμένα ίσως, αλλά μάλλον γιατί έχω ανάγκη να τη βλέπω έτσι. Ειδικά σήμερα που κατ’ αντιστοιχία το εκάστοτε σύστημα  προσπαθεί να μας πείσει ότι το μ***ί είναι η μεγάλη λάμπα.

7.

ANDREW NICCOL

Gattaca

Αρκετά με την κουλτούρα. Το «Gattaca» είναι στις αγαπημένες μου ταινίες, μάλλον επειδή έχω ένα πάθος με την αστρονομία, το διάστημα και τους ανθρώπους που έχουν μεγάλη μυωπία. Πέρα απ’ αυτό όμως, είναι ένα υπέροχο φιλμ νουάρ, με ένα μείγμα φουτουριστικού και ρετρό art direction, γοητευτικά πλάνα και εξαιρετική μουσική από τον Μάικλ Νάιμαν. Όλα αυτά με ένα μικρό περιτύλιγμα Χόλιγουντ βέβαια, αλλά χαλάλι.

Ethan Hawke, Uma Thurman Facebook Twitter
Ethan Hawke, Uma Thurman
Jude Law Facebook Twitter
Jude Law
Uma Thurman Facebook Twitter
Uma Thurman

8.

STEVE MCQUEEN

Shame

Η αφαιρετική ματιά του Στιβ ΜακΚουίν στο «Shame» μπαίνει στο μεδούλι ενός σύμπαντος στο οποίο οι σχέσεις δεν έχουν κανένα νόημα. Κάπως επίκαιρο; Απ’ τη μια η αγαπημένη μου Νέα Υόρκη κι από την άλλη η αριστουργηματική φωτογραφία, με καθήλωσαν αμφότερες. Σαγηνευτική και η ερμηνεία του Φασμπέντερ. Παρότι εκ πρώτης νομίζεις ότι είναι μια ταινία που μιλά για το σεξ, νομίζω ότι οι προεκτάσεις της είναι ξεκάθαρα ένας ύμνος στον έλεγχο και στο πόσο μας κοστίζει η απώλειά του.

shame Facebook Twitter
James Badge Dale, Michael Fassbender και Carey Mulligan
shame Facebook Twitter
Michael Fassbender και Nicole Beharie
Carey Mulligan Facebook Twitter
Carey Mulligan

9.

JOEL & ETHAN COEN

No Country for Old Men

Η πιο ενδιαφέρουσα και συνάμα πιο ρεαλιστική απεικόνιση του κακού που έχει υπάρξει ποτέ στο σινεμά. Οι αδελφοί Κοέν βάζουν τους ήρωές τους να πλέουν σ’ ένα τόσο ρευστό σύμπαν όσο είναι στ’ αλήθεια και το δικό μας. Είναι σαν να μας λένε ότι το καλό και το κακό δεν πηγάζουν από πουθενά και δεν πάνε πουθενά. Ο Μπαρδέμ είναι πραγματικά ανίκητος, και σεναριακά και υποκριτικά, ενώ και η παραμικρή λεπτομέρεια του φιλμ είναι διαβολεμένα προσεγμένη. Ένα υπαρξιακό masterpiece.

Javier Bardem Facebook Twitter
Javier Bardem

10.

ABBAS KIAROSTAMI

Close-Up

Η τέχνη πάει κάθε φορά πιο μπροστά μέσα από τις εξάρσεις της και ο Κιαροστάμι πήγε το σινεμά λίγο πιο πέρα με αυτή την ταινία. Μια περίεργη ιστορία ενός άνδρα που υποδύθηκε πως είναι σκηνοθέτης και εξαπάτησε μια οικογένεια πως θα συμμετάσχει στη νέα του ταινία. Ένα πρωτοποριακό έργο που δεν συγκαταλέγεται σε κανένα υπαρκτό κινηματογραφικό είδος. Αντιμετωπίζει το ψέμα χωρίς ίχνος διδακτισμού και την πραγματικότητα ως ψευδαίσθηση. Δεν είναι;

Mohsen Makhmalbaf και Hossain Sabzian Facebook Twitter
Mohsen Makhmalbaf και Hossain Sabzian
Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Οθόνες / American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Η American Apparel πουλούσε απελευθέρωση, αλλά πίσω από τις βιτρίνες και το φίνο βαμβάκι το brand ήταν βουτηγμένο στα σκάνδαλα: σεξουαλική παρενόχληση, κατάχρηση εξουσίας και ένα εργασιακό κλίμα που κάθε άλλο παρά cool ήταν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ