«Οι άνθρωποι συλλέγουν αράχνες όπως τα Pokemon» λένε καθηγητές Βιολογίας, όταν διερωτώνται για το παρεμπόριο της αράχνης και ιδίως, της ταραντούλας.
Η Jackie Peeler που διαχειρίζεται «ανατριχιαστικά ερπετά» σε ζωολογικούς κήπους και μουσεία εδώ και 40 χρόνια, ανοίγει το κεφάλαιο της ζήτησης που έχει η ταραντούλα και κατ' επέκταση του αυξανόμενου ενδιαφέροντος που έχει εκδηλώσει μεγάλη μερίδα του υποκόσμου. Το παρεμπόριο της ταραντούλας, θίγει το BBC μέσα από μια εκτενή έκθεση της Peeler, που δεν εκπλήσσεται πια όταν βλέπει ανθρώπους, να γοητεύονται με τις αράχνες.
Με τα οκτώ γυαλιστερά τους μάτια και τα τριχωτά τους άκρα, οι ταραντούλες προκαλούν αντικρουόμενα συναισθήματα. Η Jackie Peeler θυμάται να είναι πολλοί όσοι λάτρεψαν και όσοι τις βρήκαν αποκρουστικές.
Πριν από περίπου 25 χρόνια, η Peeler διηύθυνε ένα πρόγραμμα κινητού ζωολογικού κήπου, όπου μετέφερε ταραντούλες σε μέρη όπως υπαίθρια φεστιβάλ και εμπορικά κέντρα. Τις έδειχνε και «άφηνε τα πλήθη γοητευμένα. Αναφωνούσαν για τα τριχωτά πόδια και τις καρτουνίστικες εκφράσεις τους» αναφέρει στο BBC.
«Υπάρχει μια ισχυρή σύνδεση τη στιγμή που οι άνθρωποι βλέπουν κάτι το οποίο να δουν κάτι που ίσως να μην δουν ποτέ στη φύση», λέει η Peeler, η οποία τώρα τελεί διευθύντρια του κέντρου φροντίδας ζώων στο Μουσείο Επιστημών της Βοστώνης.
«Τα ασπόνδυλα και τα έντομα μπορεί να είναι ένα από εκείνα τα πλάσματα, που οι άνθρωποι, ακόμη και όταν είναι τρομοκρατημένοι, εξακολουθούν να γοητεύονται» προσθέτει.
«Οι ταραντούλες είναι χαρισματικοί οργανισμοί», λέει με τη σειρά του ο Chris Hamilton, επίκουρος καθηγητής στο τμήμα εντομολογίας, φυτοπαθολογίας και νηματολογίας του Πανεπιστημίου του Idaho. «Αυτό είναι το σπουδαίο με αυτές, επειδή μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε για να εκπαιδεύσουμε το κοινό» σχολίασε.
Το «χόμπι» με τις ταραντούλες
Ο Χάμιλτον πιστεύει ότι το «χόμπι με την ταραντούλα» άρχισε να αποκτά έδαφος από τη δεκαετία του 2000. Σήμερα, οι ερευνητές βλέπουν τακτικά σε διαδικτυακά φόρουμ ενθουσιώδεις ανθρώπους να καυχιούνται για συλλογές με περισσότερα από 100 είδη. «Αυτά τα φόρουμ είναι η απόδειξη, ότι οι άνθρωποι συλλέγουν αράχνες λίγο όπως συλλέγουν Pokemon, θέλουν να τα πιάσουν όλα» λέει η Alice Hughes, αναπληρώτρια καθηγήτρια βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ. Είναι μια εύστοχη αναλογία, αν σκεφτεί κανείς πόσα διαφορετικά χρώματα και σχέδια μπορούν να παρατηρηθούν στις ταραντούλες.
Το παρεμπόριο της ταραντούλας ανάμεσα σε δισεκατομμύρια δολάρια
Το εμπόριο ταραντούλας έχει γίνει ένα μικρό αλλά διαδεδομένο άκρο της βιομηχανίας παράνομου εμπορίου άγριων ζώων αξίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Και δεν είναι μόνο παράνομο- οι ειδικοί πιστεύουν ότι, μαζί με την κλιματική αλλαγή και την καταστροφή των οικοτόπων, η λαθροθηρία ταραντούλας θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή σε ορισμένα είδη φτάνοντας ακόμη και σε σημείο εξαφάνισης, προτού οι επιστήμονες προλάβουν να τα μελετήσουν.
«Οι ταραντούλες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στη λαθροθηρία επειδή είναι μακρόβιες. Ορισμένες φτάνουν τα 30 χρόνια και τα θηλυκά αναπαράγονται αργά και σπάνια», λέει ο Χάμιλτον και εξηγεί στην πορεία: «Αυτό είναι τρομερό για να αντέξουν τις ανθρώπινες διαταραχές (καταστροφή οικοτόπων, συλλογή στο εμπόριο κατοικίδιων ζώων ή κλιματική αλλαγή) λόγω του χρόνου που χρειάζεται για να αναγεννηθούν οι πληθυσμοί».
Με πληροφορίες από BBC
