ΜΗΠΩΣ Η ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ αγαπημένης σας τηλεοπτικής σειράς μοιάζει διαρκώς να μην αισθάνεται άνετα στην πολυτελή της έπαυλη; Μήπως κρύβει κάποιο σκοτεινό μυστικό; Της αρέσει να κοιτάζει σκυθρωπή το ηλιοβασίλεμα καθώς αναλογίζεται το εν λόγω μυστικό; Είναι παντρεμένη με έναν όμορφο άνδρα το προσωπείο του οποίου γίνεται όλο και πιο εύθραυστη με κάθε επεισόδιο; Είναι, τέλος –και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό– τα μαλλιά της πάντα υπέροχα ακόμα και όταν η ίδια υπόκειται σε έντονες ψυχολογικές πιέσεις; Αν απαντήσατε ναι σε όλα τα παραπάνω, συγχαρητήρια: η σειρά σας πέρασε «το τεστ της Nicole Kidman». Για την ακρίβεια, υπάρχει 99% πιθανότητα η Κίντμαν να πρωταγωνιστεί ήδη σ’ αυτήν.
Κατά το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας δεκαετίας, η Νικόλ Κίντμαν έχει επανειλημμένα στραφεί προς σενάρια που απαιτούν από αυτήν να ενσαρκώσει όμορφες γυναίκες που υπάγονται σε υψηλές φορολογικές κλίμακες, τις βαρύνουν όμως τα κασμιρένια μαντήλια και το ταραγμένο παρελθόν τους. Έχει γίνει η κατεξοχήν θλιμμένη σύζυγος της τηλεόρασης «υψηλού κύρους», έμπειρη στο να υποδύεται γυναίκες που μόλις και μετά βίας αντέχουν το βάρος της ύπαρξης παρότι πάντα δείχνουν αιθέρια όμορφες ενώ το κάνουν. Διαβάσατε πρόσφατα κάποιο ψυχολογικό θρίλερ στο οποίο μια εύπορη κυρία φτάνει στα όριά της εξαιτίας ενός ύποπτου θανάτου ή μιας τραγικής εξαφάνισης; Αν ναι, μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι η Κίντμαν και η εταιρεία παραγωγής της, η Blossom Films, έχουν ήδη αρπάξει τα δικαιώματα (αν όχι, μπορεί να έχει προλάβει να τα εξασφαλίσει η φίλη της, η Ρις Γουίδερσπουν).
Πώς κόλλησε όμως η Νικόλ Κιντμαν σ΄ αυτό το καλούπι; Ίσως απλά της αρέσει να περνάει χρόνο σε όμορφες τοποθεσίες και να φοράει κομψά ρούχα σε καλαίσθητες, αλλά όχι και τόσο απαιτητικές μίνι σειρές. Δεν είναι κι άσχημη δουλειά.
Ας πάρουμε, για παράδειγμα, το The Perfect Couple στο Netflix, το οποίο βασίζεται στο επιτυχημένο μυθιστόρημα της Αμερικανίδας συγγραφέως Έλιν Χίλντερμπραντ. Σ’ αυτό, η Κίντμαν υποδύεται μια μητριαρχική φιγούρα η οποία προέρχεται από μεγαλοαστική οικογένεια και είναι μια συγγραφέας τόσο επιτυχημένη ώστε έχει κοσμήσει το εξώφυλλο του περιοδικού TIME. Η Κίντμαν δεν μοιάζει να περπατάει αλλά μάλλον πλανάται στον αέρα σαν ένα ιδιαίτερα εκλεπτυσμένο (και ακριβό) άρωμα, ενώ φυσικά είναι πάντα ντυμένη αποκλειστικά σε καλαίσθητους απαλούς τόνους.
Αν όλα αυτά μοιάζουν οικεία, αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν έντονες ομοιότητες με το Big Little Lies του Ντέιβιντ Κέλι, τη σειρά του 2017 που σηματοδότησε την πιο σημαντική είσοδο της Kidman στο τηλεοπτικό σύμπαν της (δια)ταραγμένης συζύγου. Η ερμηνεία της χαιρετίστηκε ως ένα από τα ισχυρότερα ατού της σειράς ενώ αργότερα κέρδισε επάξια το Emmy και τη Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία της. Έκτοτε όμως, μοιάζει να έχει παγιδευτεί σε μια σειρά από ρόλους που μοιάζουν με όλο και πιο ισχνές εκδοχές της θριαμβευτικής της εμφάνισης στην πρώτη σεζόν του Big Little Lies (ο δεύτερος κύκλος ήταν εξαιρετικά άνισος και έδωσε στην Κίντμαν πολύ λιγότερα πράγματα να κάνει).
Στο The Undoing του 2020, μια άλλη σειρά του Κέλι, η οποία σηματοδότησε επίσης την πρώτη φορά που η Kidman συνεργάστηκε με τη σκηνοθέτρια του The Perfect Couple, Σουζάν Μπίερ, υποδυόταν μια πλούσια ψυχολόγο της Νέας Υόρκης, της οποίας η ζωή ανατρέπεται από την άγρια δολοφονία της νεαρής μητέρας ενός συμμαθητή του γιου της. Το 2021 μεταμορφώθηκε σε μια θεοπάλαβη γκουρού ευεξίας στο Nine Perfect Strangers, αλλά πίσω από τη ρωσική προφορά και την ατημέλητη ξανθιά περούκα, ο χαρακτήρας εξακολουθούσε να φορτώνεται κάποια τυπικά τραύματα της θλιμμένης συζύγου. Και στη συνέχεια, νωρίτερα φέτος, πρωταγωνίστησε ως μια παγερά όμορφη εύπορη γυναίκα που αντιμετώπιζε τις συνέπειες της εξαφάνισης του παιδιού της στη σειρά Expats του Amazon, με φόντο το Χονγκ Κονγκ, όπου παρουσίασε άλλη μια παραλλαγή του ίδιου χιλιοειπωμένου μοτίβου.
Πέρα από την υποκριτική μονοτονία, αυτή η αμείλικτη έμφαση στους πολυτελείς εσωτερικούς χώρους και στις επιπλοκές της ζωής της ανώτερης τάξης, είναι σα να περνάει το μήνυμα ότι οι ιστορίες γυναικών είναι αξιοσημείωτες μόνο αν οι πρωταγωνίστριες είναι όμορφες, ελαφρώς υπεροπτικές και σχεδόν κωμικά καλοχτενισμένες. Πώς κόλλησε όμως η Νικόλ Κιντμαν σ΄ αυτό το καλούπι; Ίσως απλά της αρέσει να περνάει χρόνο σε όμορφες τοποθεσίες και να φοράει κομψά ρούχα σε καλαίσθητες, αλλά όχι και τόσο απαιτητικές μίνι σειρές. Δεν είναι κι άσχημη δουλειά. Όμως η παρατεταμένη θητεία της στον ρόλο της θλιμμένης συζύγου αναδεικνύει επίσης ένα θεμελιώδες ζήτημα της τηλεόρασης αυτή τη στιγμή. Μια επιτυχημένη σειρά προκαλεί μια αλληλουχία από φτωχά αντίγραφα. Αντί να σκεφτούν όλα τα στοιχεία που έκαναν μια σειρά επιτυχημένη –στην περίπτωση του Big Little Lies, αυτά περιλάμβαναν ένα σπουδαίο καστ, μια έξυπνη δομή, ένα συναισθηματικό βάθος και μια ανάδειξη των ιστοριών των γυναικών άνω των 40 ετών– οι καθ’ ύλην αρμόδιοι φαίνεται να πιστεύουν ότι μια απομίμηση της ίδιας πλοκής είναι αρκετή με συνέπεια να πνιγόμαστε σε μια τηλεοπτική παραγωγή που μοιάζει να βασίζεται αποκλειστικά στο μοντέλο «αφού είδες εκείνο και σου άρεσε, μπορεί να σου αρέσει κι αυτό, παρόμοιο είναι».
Με στοιχεία από The Independent
