Οι άνθρωποι που δεν μπορούν να ρευτούν υποφέρουν από αμηχανία, άγχος και κατάθλιψη εξαιτίας αυτής της κατάστασης, πέρα από τον σωματικό πόνο, λένε οι ερευνητές.
Ομάδα ερευνητών από το Τέξας παρατήρησαν ότι η οπισθοδρομική δυσλειτουργία του κρικοφαρυγγικού - πάθηση που «κόβει» το ρέψιμο - προκαλεί φούσκωμα στην κοιλιά, κοινωνικό στρες, γουργουρητά από το στήθος και το λαιμό και τυμπανισμό.
Είπαν ότι πολλοί γιατροί δεν είναι «εξοικειωμένοι» με τη νόσο, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να μην γνωρίζουν ακόμα πολλές λεπτομέρειες. Πρόσθεσαν ότι απαιτείται περισσότερη έρευνα και μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση σχετικά με την R-CPD.
Η ομάδα πρόσθεσε ότι υπάρχει ανάγκη να διερευνηθεί «η σοβαρότητα που έχει αυτό το σύνδρομο στην καθημερινή ζωή ενός ασθενούς, συμπεριλαμβανομένων των ψυχικών και κοινωνικών επιπτώσεων», επειδή μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα ζωής των πασχόντων.
Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το «σύνδρομο του μη ρεψίματος»
Το R-CPD, επίσης γνωστό ως «σύνδρομο του μη ρεψίματος» εμφανίζεται όταν ο κρικοφαρυγγικός μυς στο λαιμό δεν είναι σε θέση να χαλαρώσει ώστε να επιτρέψει στα αέρια να απελευθερωθούν.
Ο Yakubu Karagama, σύμβουλος ωτορινολαρυγγολόγος στο νοσοκομείο Guy's and St Thomas' του Λονδίνου, δήλωσε ότι η κατάσταση αυτή «βασανίζει τους ανθρώπους εδώ και πολύ καιρό. Όταν τρως ή πίνεις κάτι, έχεις αυτόν τον πόνο. Ορισμένοι ασθενείς πρέπει να ξαπλώνουν για να βγει το αέριο και κάποιοι πρέπει να βάζουν το δάχτυλό τους στο στόμα τους για να αναγκαστούν να κάνουν εμετό, ώστε να βγει μαζί με αυτό και το αέριο».
Ο κ. Karagama δήλωσε στο BBC ότι από το 2016 θεραπεύει ανθρώπους με αυτή την πάθηση με ενέσεις Botox, οι οποίες λειτουργούν χαλαρώνοντας τον κρικοφαρυγγικό μυ.Είπε ότι η θεραπεία αυτή «άλλαξε τη ζωή για σχεδόν κάθε ασθενή».Ωστόσο, επί του παρόντος είναι διαθέσιμη μόνο ως ιδιωτική θεραπεία, επειδή υπάρχει μικρή ευαισθητοποίηση για την πάθηση μεταξύ των επαγγελματιών υγείας, δήλωσε ο κ. Karagama.
Η μελέτη αυτή, η οποία βασίστηκε στην έρευνα που πραγματοποίησαν σε 199 άτομα που δεν μπορούν να ρευτούν, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει «πολύ περιορισμένη ευαισθητοποίηση» των επαγγελματιών υγείας σχετικά με την πάθηση και ότι η καλύτερη κατανόηση της νόσου θα μπορούσε να αυξήσει τα ποσοστά διάγνωσης και θεραπείας. Αυτό θα οδηγούσε σε βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών, δήλωσαν οι συγγραφείς.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα μισά άτομα με συμπτώματα R-CPD τα συζήτησαν με τον πάροχο πρωτοβάθμιας περίθαλψης, αλλά ότι το 90% αυτών δήλωσε ότι δεν έλαβε επαρκή βοήθεια.
Η R-CPD μόλις πρόσφατα έλαβε επίσημα όνομα από μια αμερικανική ακαδημαϊκή εταιρεία το 2019, όταν δημοσιεύθηκε η πρώτη επιστημονική εργασία σχετικά με αυτήν.
Με πληροφορίες από BBC
