«Το Θηρίο»: Το αισθηματικό sci-fi της χρονιάς, εγκεφαλικό και φιλόδοξο

Το Θηρίο Facebook Twitter
Ο Μπονελό διατρέχει δύο γλώσσες και τρεις χρονικές περιόδους για να αφηγηθεί την ερωτική σχέση της Γκαμπριέλ και του Λουί
0

Αν το «Ρoor Things» του Γιώργου Λάνθιμου ξεχώρισε αισθητά στο φετινό Φεστιβάλ Βενετίας, ο Χαμαγκούτσι με το «Εvil does not exist» εδραίωσε τη θέση του στο βάθρο των σπουδαίων νεότερων σκηνοθετών και από τις τρεις πολυαναμενόμενες βιογραφίες, η «Πρισίλα» της Κόπολα κέρδισε άνετα τις εντυπώσεις έναντι του «Φεράρι »του Μαν και του «Μαέστρο» του Κούπερ με χαμηλόφωνη προσέγγιση ενός εγκάρδιου love story χαμένου στη μετάφραση ενός θορυβώδους μύθου, το «Θηρίο» του Μπερτράν Μπονελό είναι η ταινία που προβλημάτισε πιο πολύπλευρα και ίσως έμεινε περισσότερο στη μνήμη, εβδομάδες μετά την πρώτη της ανάγνωση.

Πρόκειται για τη δεύτερη, μετά την εκδοχή του Πατρίκ Σιά, που έκανε πρεμιέρα στην Berlinale πριν από μερικούς μήνες, κινηματογραφική μεταφορά από Γάλλο δημιουργό του «The beast in the jungle» του Χένρι Τζέιμς, μιας μάλλον παραγνωρισμένης γοητευτικής νουβέλας, γραμμένης το 1903, σχετικά με έναν άνδρα αιχμάλωτο των καταστροφικών προαισθημάτων του για μια ματαιωμένη ζωή.

Αλλάζοντας το γένος του πρωταγωνιστή, ο Μπονελό διατρέχει δύο γλώσσες και τρεις χρονικές περιόδους για να αφηγηθεί την ερωτική σχέση της Γκαμπριέλ και του Λουί, ή καλύτερα μιας γυναίκας κι ενός άνδρα κυρίως υπό την οπτική γωνία εκείνης, και βασικά διά της αγωνιώδους μοναξιάς και της παγερής αποξένωσης που ανάγει την πιθανότητα του ρομάντσου σε αινιγματική επιστημονική φαντασία.

Το αισθηματικό sci-fi της χρονιάς, εγκεφαλικό και φιλόδοξο, αυτάρεσκο και καλλιγραφικό ταυτόχρονα, γεμάτο πλατειασμούς (σαν να κοιτάζεται στον καθρέφτη, διακόπτοντας τη ροή του), αλλά με ένα σπαρακτικό, ταιριαστό φινάλε, δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο.

Ο Μπονελό του «Πορνογράφου» και του συναρπαστικού «Saint Laurent» ουδέποτε χαρίστηκε στα θέματά του ούτε παραδόθηκε σε ευκολίες. Διασχίζοντας τον χρόνο, από την Βelle Époque του 1910 ως το Λος Άντζελες του 2014 και το δυστοπικό Παρίσι (μάλλον) του κοντινού μέλλοντος, η Λεά Σεϊντού κυρίως βασανίζεται, όταν δεν διακατέχεται από το φευγαλέο αίσθημα του μεγάλου έρωτα. Το ρομαντικό φλερτ παραχωρεί τη θέση του στο υπαρξιακό angst και μια αίσθηση απειλής, συχνά εξωπραγματικής. Το μέλλον είναι μια ανεξερεύνητη ζούγκλα και η Γκαμπριέλ έχει μπει στη διαδικασία να εξαγνίσει το DNA, τροποιώντας το με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

ΤΟ ΘΗΡΙΟ Facebook Twitter
Η Λέα Σεϊντού και ο πάντα ενδιαφέρων και ευαίσθητος Τζορτζ Μακέι, που είχε ξεχωρίσει στο 1917.

Δεν είναι σίγουρη για τον εξορκισμό της έντονης ανησυχίας της με αυτή την απόπειρα καθαρότητας, ούτε ο Λουί, ο οποίος στο Λος Άντζελες του 2014 υποδύεται έναν 30χρονο παρθένο, επιθετικό όσο και ο σεισμός που επίκειται, την ίδια στιγμή που η ηθοποιός Γκαμπριέλ περνάει ακροάσεις με αβέβαια αποτελέσματα και φυλάει το σπίτι της από την καταστροφή – σε έναν απόηχο του «Mulholland Drive» του Λιντς. Λίγο πριν από τις ιστορικές πλημμύρες που έπνιξαν το Παρίσι του 1910, η πιανίστρια και λατρεμένη της καλής κοινωνίας Γκαμπριέλ βρίσκει τη ρομαντική της προδιάθεση να ταράζεται από την ατονική επέλαση του Σένμπεργκ και τη σταθερότητα της ζωής της να πολιορκείται από την επιμονή του θαυμαστή της – και πάλι ο Λουί του πάντα ενδιαφέροντος και ευαίσθητου Τζορτζ Μακέι, που είχε ξεχωρίσει στο «1917».

ΚΥΡΙΑΚΗ Το Θηρίο Facebook Twitter
Το Θηρίο στηρίζεται στην Λέα Σεϊντού και την θεαματική ακροβασία της μέσα στο τρίπτυχο που έχει στήσει ο Μπονελό.

Το «Θηρίο» στηρίζεται στη Λέα Σεϊντού και στη θεαματική ακροβασία της μέσα στο τρίπτυχο που έχει στήσει ο Μπονελό, με ελικοειδές μοντάζ αμήχανης προσποίησης και κάποιων εντυπωσιακών τετ α τετ μεταξύ των δύο εραστών στον χρόνο και την Ιστορία. Πάντως, το αισθηματικό sci-fi της χρονιάς, εγκεφαλικό και φιλόδοξο, αυτάρεσκο και καλλιγραφικό ταυτόχρονα, γεμάτο πλατειασμούς (σαν να κοιτάζεται στον καθρέφτη, διακόπτοντας τη ροή του), αλλά και με ένα σπαρακτικό, ταιριαστό φινάλε, δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο.

Το Θηρίο προβάλλεται σε πανελλήνια πρώτη απόψε στις Νύχτες Πρεμιέρας και θα κυκλοφορήσει προσεχώς στις αίθουσες.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

EVIL DOES NOT EXIST

Ανταπόκριση από τη Βενετία / Evil does not exist: Ο σπουδαίος Ρ. Χαμαγκούτσι κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στη Βενετία

Η παραβολή του Ιάπωνα σκηνοθέτη για το περιβάλλον ήταν η καλύτερη ταινία μετά το «Poor Things» του Golden Lion King, Γιώργου Λάνθιμου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ferrari: Μια σαπουνόπερα σε ολισθηρό οδόστρωμα

Ανταπόκριση από τη Βενετία / Ferrari: Μια σαπουνόπερα σε ολισθηρό οδόστρωμα

Ο Μάικλ Μαν επιστρέφει μετά από 8ετή αποχή από τα πλατό, με ένα ευανάγνωστο passion project λεπτομερειών και χαρακτήρων, από το οποίο απουσιάζουν η αισθαντικότητα και ο κίνδυνος.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Λούκα Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ανταπόκριση από τη Βενετία / After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ο Λούκα Γκουαντανίνο νοσταλγεί τη χαμένη τέχνη του διαλόγου, αλλά το After the Hunt χάνει το δίκιο του στην ακαδημαϊκή φλυαρία και τις σεναριακές αστοχίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Οθόνες / Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Από το «Awful Truth» του Λίο ΜακΚάρεϊ στο «Gone Girl» του Ντέιβιντ Φίντσερ κι από τις μπεργκμανικές «Σκηνές από έναν γάμο» στο «Revolutionary Road» του Σαμ Μέντες, ανατρέχουμε σε δέκα ταινίες για όσους ενώθηκαν ενώπιον Θεού κι ανθρώπων «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».   
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ