ΤO ΜΠΑΛΟΝΙ ΠΟΥ απασχόλησε ευρέως τη διεθνή επικαιρότητα τις προηγούμενες μέρες από τη στιγμή που εντοπίστηκε πάνω από τις αμερικανικές πολιτείες αποτελεί παρελθόν.
Καταρρίφθηκε «μετά βαΐων και κλάδων» και με δηλώσεις μέχρι και από τον ίδιο τον Μπάιντεν, λες και επρόκειτο για την υπέρτατη απειλή μετά τα χτυπήματα στους «Δίδυμους Πύργους». Πόσο «φούσκα» ήταν όμως η υπόθεση αυτού του αερόπλοιου;
Καταρχάς αξίζει να σημειωθεί πως πρόκειται για μια πρακτική την οποία η Κίνα χρησιμοποιεί πολλάκις εδώ και χρόνια ιδίως για να παρακολουθεί τα σύνορα με την Ινδία.
Ο κύριος λόγος για τον οποίο το Πεκίνο πέταξε ένα αερόστατο πάνω από τη Βόρεια Αμερική ήταν για να «τσεκάρει» αν θα προκαλούσε την αντίδραση της αμερικανικής κυβέρνησης και του στρατού, καθώς και του αμερικανικού λαού.
Ο ειδικός γεωστρατηγικός αναλυτής Dr. James Holmes από το U.S. Naval War College στο Newport ανέλυσε λίγο παραπάνω το κινεζικό αερόστατο που εθεάθη πάνω από τη Μοντάνα και το Μιζούρι και καταρρίφθηκε στα ανοικτά των ακτών της Νότιας Καρολίνας από ένα F-22 Raptor.
Σύμφωνα με τον ίδιο, λοιπόν, ήταν ένα δοκιμαστικό αερόστατο. Για τον Holmes μπορεί να συνέλεξε πληροφορίες σχετικά με τις στρατιωτικές δραστηριότητες από όπου πέρασε, αλλά αυτό ήταν δευτερεύον.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κύριος λόγος για τον οποίο το Πεκίνο πέταξε ένα αερόστατο πάνω από τη Βόρεια Αμερική ήταν για να «τσεκάρει» αν θα προκαλούσε την αντίδραση της αμερικανικής κυβέρνησης και του στρατού, καθώς και του αμερικανικού λαού. Και έτσι κι έγινε, αν κρίνουμε από την επακόλουθη αναταραχή στον Τύπο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Τα τρία πολεμικά πεδία
Τώρα η Κίνα θα χρησιμοποιήσει αυτά που έμαθε για την αμερικανική ψυχολογία για να οξύνει τη στρατηγική της «τριών πολεμικών πεδίων», λέει ο ειδικός αναλυτής.
Τα τρία πολεμικά πεδία αναφέρονται στην ολοένα και πιο έντονη προσπάθεια της Κίνας να διαμορφώσει το πολιτικό και στρατηγικό περιβάλλον υπέρ της, χρησιμοποιώντας νομικά, δημοσιογραφικά και ψυχολογικά μέσα. «Πρόκειται για μια διαρκή, ακατάπαυστη προσπάθεια η οποία είναι σύμφωνη με σεβαστές στρατηγικές παραδόσεις» τονίζει ο Holmes υπενθυμίζοντας την ρήση του Μάο Τσετούνγκ σύμφωνα με την οποία «ο πόλεμος είναι πολιτική με αιματοχυσία, ενώ η πολιτική είναι πόλεμος χωρίς αιματοχυσία».
«Στη μαοϊκή κοσμοθεωρία, με άλλα λόγια, δεν υπάρχει χρόνος ειρήνης. Για την κομμουνιστική Κίνα υπάρχει συνέχεια πόλεμος, όλη την ώρα. Και το να γνωρίσεις τον εχθρό σου θέτει απαραίτητες βάσεις για τη νίκη. Οι κορυφαίοι της στρατηγικής θεωρίας και της ιστορίας –συμπεριλαμβανομένων των Κινέζων Μάο και Σουν Τζου– προτρέπουν συνεχώς τους διοικητές και τους πολιτικούς τους προϊσταμένους να εξοικειώνονται με τους πιθανούς αντιπάλους. Η ακριβής εκτίμηση ενός υποψήφιου εχθρού απαιτεί περισσότερα από το να υπολογίζει κανείς πλοία, αεροπλάνα ή άρματα μάχης ή να εκτιμά τη βιομηχανική ικανότητα. Περιλαμβάνει τη διερεύνηση άυλων στοιχείων που σχετίζονται με την κουλτούρα αυτού του εχθρού» αναλύει ο Holmes.
Και με βάση αυτή την άποψη ερμηνεύει τον τρόπο αντίδρασης σε ένα απρόβλεπτο γεγονός όπως ένα αερόστατο. «Ας υποθέσουμε ότι είσαι το Πεκίνο και θέλεις να σχεδιάσεις στρατηγικές και τακτικές για την αποτροπή ή τον εξαναγκασμό των Ηνωμένων Πολιτειών, του κύριου αντιπάλου σου. Πρέπει να μάθεις πώς ανταποκρίνεται αυτός ο αντίπαλος σε εξωτερικά ερεθίσματα. Έτσι, δοκιμάζεις τα αντανακλαστικά του. Κάνεις πράγματα που μοιάζουν τρελά, όπως το να στέλνεις αερόπλοια ελαφρύτερα από τον αέρα στον εναέριο χώρο των ΗΠΑ, πλήρως ορατά από τους πολίτες στο έδαφος. Και μετράς την αντίδρασή τους» τονίζει.
«Αν αντιδράσουν υπερβολικά σε μια εισβολή που δεν αποτελεί άμεση απειλή, κάτι έμαθες. Δηλαδή ότι μπορείς να χτυπήσεις ένα πολιτισμικό νεύρο» καταλήγει.
Και δεύτερος ειδικός
Παράλληλα ο Steve Tsang, διευθυντής του Ινστιτούτου Κίνας στο Πανεπιστήμιο SOAS του Λονδίνου, δήλωσε στο «The Country» ότι, δεδομένης της πρόσβασης της Κίνας στην προηγμένη τεχνολογία, κάθε «κατασκοπευτικό» μπαλόνι είναι πιθανό να έχει περισσότερο συμβολικό νόημα, δείχνοντας ότι οι Κινέζοι μπορούν να στείλουν κάτι στον αέρα.
«Και το κάνουν επειδή για δεκαετίες οι ΗΠΑ στέλνουν κατασκοπευτικά αεροπλάνα κατά μήκος της ακτής της Κίνας και μερικές φορές πάνω από τον κινεζικό εναέριο χώρο για να κατασκοπεύουν τους Κινέζους», λέει ο ειδικός. Ο Tsang δηλώνει σίγουρος ότι ήταν στην πραγματικότητα ένα μετεωρολογικό μπαλόνι, αλλά «θα ήταν δύσκολο για τις ΗΠΑ να το πιστέψουν» από τη στιγμή που πετούσε πάνω από σημαντικές στρατιωτικές βάσεις.
Τέλος και ο Benjamin Ho, συντονιστής προγράμματος για την Κίνα στη Σχολή Διεθνών Σπουδών της Σιγκαπούρης, μιλώντας στο BBC, στοιχίστηκε με την άποψη του Holmes: «Η Κίνα έχει άλλους τρόπους να κατασκοπεύει την αμερικανική υποδομή ή να λάβει οποιαδήποτε άλλη πληροφορία ήθελε να πάρει. Το μπαλόνι υποτίθεται ότι θα έστελνε ένα σήμα στους Αμερικανούς και θα αποσκοπούσε στο να δει πώς αντιδρούν», είπε.
