Η μητέρα του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, Βίλλυ Μαλάμη διατηρεί ξενώνα στους Παξούς, όπου ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης περνούσε τα καλοκαίρια του και γυρίστηκε επίσης η σειρά «Maestro».
«Ερχόμασταν με τα παιδιά εδώ, τον Φίλιππο και τον Χριστόφορο, τα καλοκαίρια. Έπαιζαν, έτρεχαν, κολυμπούσαν. Έκαναν τις διακοπές που λατρεύουν όλα τα μικρά παιδιά. Μέναμε λίγες εβδομάδες και φεύγαμε. Κάποια στιγμή αποφάσισα να κάνω κάτι επαγγελματικό στους Παξούς γιατί έβλεπα το μέλλον», λέει στο ekriti.gr.
Όπως εξηγεί, πούλησε την εταιρεία που είχε στην Αθήνα ως αντιπρόσωπος υφασμάτων και το 1995 έβγαλε άδεια λειτουργίας καταλυμάτων στο νησί. «Ποτέ δεν το μετάνιωσα», προσθέτει.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα πρώτα ενοικιαζόμενα λειτούργησαν σε τμήμα του σπιτιού, που χτίστηκε το 1870, και στη συνέχεια άνοιξε το 2000 ο ξενώνας, με θέα το λιμάνι του Γαΐου και αισθητική που θυμίζει πολύ τις τηλεοπτικές σειρές του Χριστόφορου Παπακαλιάτη.
Άλλωστε στο νησί έχουν γίνει πολλά γυρίσματα, ενώ ηθοποιοί έχουν πολλές φορές φιλοξενηθεί και γιορτάσει την ολοκλήρωση των γυρισμάτων με πάρτι στις γεμάτες με μπουκαμβίλιες βεράντες του πατρικού της μητέρα του.
«Όλοι είμαστε δεμένοι μ’ αυτόν τον χώρο, όλοι στην οικογένεια το αγαπάμε αυτό το νησί», λέει η κ. Μαλάμη. Το νησί επισκέπτεται τα καλοκαίρια και η γιαγιά του Χριστόφορου και του Φίλιππου -και μητέρα της Βίλλυς Μαλάμη- που ζει στην Αθήνα.
Σε ερώτηση τι ξεχωρίζει στον εγγονό της, απαντά: «Ότι είναι δίκαιος άνθρωπος». Μητέρα και γιαγιά βλέπουν ανελλιπώς τις σειρές του, που προβάλλονται στην τηλεόραση. «Εννοείται και τις επαναλήψεις», προσθέτουν γελώντας.
Όσον αφορά την Κρήτη, η μητέρα του λέει πως πηγαίνει συχνά στο νησί για να βλέπει τα αδέλφια και τον πατέρα του. «Ο Χριστόφορος πηγαίνει στο νησί για να βλέπει τα αδέλφια του, τα ξαδέλφια του, τον πατέρα του τον Μανόλη Παπακαλιάτη, με τους οποίους έχει ισχυρούς δεσμούς. Με τον πατέρα του είχε πάντα καλή σχέση. Υπάρχει αγάπη, εμπιστοσύνη, υποστήριξη και νιώθω ότι εκτός από πατέρας και γιος, είναι φίλοι», αναφέρει.
Βέβαια, την Κρήτη επισκέπτεται και η ίδια, κάθε 2-3 χρόνια. «Έζησα αρκετά χρόνια στην Κρήτη και με κέρδισαν η ομορφιά της, ο αέρας της, οι άνθρωποί της. Με τρελαίνουν ο Ψηλορείτης, η κρητική γλώσσα, τα Ανώγεια. Όταν ήμουν έγκυος έπαιρνα συχνά τα βουνά. Οι άνθρωποι του βουνού έχουν ένα άλλο πνεύμα, έχουν ιδιαίτερο χιούμορ, είναι φιλοσοφημένοι. Στην Κρήτη όμως, βρίσκονται και πιστοί, αληθινοί φίλοι ζωής. Εκείνοι που θα σου σταθούν στις δύσκολες στιγμές, οι άνθρωποι που μπορείς να βασιστείς», καταλήγει.
