ΛIΓΟΙ ΘΕΣΜΟΙ έχουν συνδεθεί τόσο έντονα με ισοπεδωτικά στερεότυπα όσο τα δύσμοιρα (εκ της συστάσεως τους) Επαγγελματικά Λύκεια της χώρας, γνωστότερα ως ΕΠΑΛ – μια αυτόνομη, κωδικοποιημένη, μυθική σχεδόν ονομασία που το άκουσμά της στέλνει ρίγη ηθικού πανικού στη ραχοκοκαλιά του κοινωνικού σώματος.
Σύμφωνα μ’ αυτή την αντίληψη, τα ΕΠΑΛ είναι, ούτε λίγο ούτε πολύ, η δυστοπία συμπυκνωμένη, ένα καθαρτήριο για εκείνους που χαζεύουν και που δεν διαβάζουν και που δεν έχουν κανενός είδος «ακαδημαϊκή» προοπτική: ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης για τα παιδιά των «ξένων» και για τα αποπαίδια της εργατικής και της μικρομεσαίας τάξης, μια σύγχρονη ζούγκλα του μαυροπίνακα που μυρίζει μπάφο και κομμένη εξάτμιση, μια φωλιά παραβατικών και εξωσχολικών όπου βασιλεύει η ατιμωρησία και η παραίτηση.
Τα σκηνικά που περιγράφει ο αναπληρωτής (δηλαδή, ο τελευταίος τροχός της αμάξης του εκπαιδευτικού συστήματος) είναι πράγματα που ακούει κανείς δεξιά κι αριστερά, από γονείς και εκπαιδευτικούς (με ή χωρίς δόσεις υπερβολής), ότι έχουν γίνει ρουτίνα όχι μόνο στα ΕΠΑΛ αλλά και σε διάφορα «γενικά» σχολεία. Ακόμα και σε ιδιωτικά (ω ναι!).
Και όπως ήταν αναπόφευκτο, η περιβόητη επιστολή που απέστειλε ο ανώνυμος αναπληρωτής καθηγητής, σκιαγραφώντας με γλαφυρό τρόπο τον προσωπικό του εφιάλτη σε ένα τέτοιο σχολείο και που έγινε στη συνέχεια viral, ενίσχυσε τέτοιες ιδέες και εντυπώσεις, προκαλώντας συγχρόνως καταιγισμό απόψεων και αντιπαραθέσεων.
Αυτή ήταν μια αναμενόμενη εξέλιξη, καθώς το θέμα είναι ιδανικό για μια «καυτή» δημόσια συζήτηση όπου καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του, ασχέτως αν έχει πραγματική γνώση έστω και μίας από τις δεκάδες και πολυσύνθετες παραμέτρους του.
Αναπόφευκτο ήταν επίσης και το ότι στο τέλος ο άνθρωπος αυτός θα έβρισκε και τον μπελά του από πάνω, προσελκύοντας για τον κόπο του χαρακτηρισμούς όπως αυταρχικός, συμπλεγματικός, «ασυναίσθητος», ασυνείδητος παιδαγωγικά, συντηρητικός πολιτικά, ακόμα και (γιατί όχι;) φασίστας, ενώ οι πιο υποψιασμένοι με τους σύγχρονους μηχανισμούς ψηφιακής διασύνδεσης δήλωναν ότι πρόκειται σίγουρα για τρολ ή για μποτ σε διατεταγμένη υπηρεσία.
Κάποιοι άλλοι δήλωσαν σοκαρισμένοι αρχικά αλλά καχύποπτοι στη συνέχεια, αποφασίζοντας εν τέλει ότι πρόκειται για αποκυήματα φαντασίας, ασχέτως αν τα σκηνικά που περιγράφει ο αναπληρωτής (δηλαδή, ο τελευταίος τροχός της αμάξης του εκπαιδευτικού συστήματος) είναι πράγματα που ακούει κανείς δεξιά κι αριστερά, από γονείς και εκπαιδευτικούς (με ή χωρίς δόσεις υπερβολής), ότι έχουν γίνει ρουτίνα όχι μόνο στα ΕΠΑΛ αλλά και σε διάφορα «γενικά» σχολεία. Ακόμα και σε ιδιωτικά (ω ναι!).
Άλλοι βρήκαν τη χρυσή ευκαιρία για να διαλαλήσουν ξανά ότι το σχολείο και η διαπαιδαγώγηση έχουν περιέλθει στη δικαιοδοσία των «ινφλουένσερ», των «τράπερ», του ΛΕΞ (μπλέχτηκε κι αυτός στον κακό χαμό λόγω της μεγάλης προχθεσινής συναυλίας του και επειδή είναι ο μοναδικός που ξέρουνε), των συμμοριών, των μπάχαλων, των χούλιγκαν, των «παραβατικών», των νεοναζιστών (όλων αυτών μαζί ή και ξεχωριστά, ανάλογα με την προσέγγιση).
Ασχέτως πάντως με το ποιόν, τα κίνητρα και τις προθέσεις του παραιτηθέντος αναπληρωτή (Θεόδωρος το μικρό του, όπως ο ίδιος αποκάλυψε χθες σε μια δεύτερη, συμπληρωματική επιστολή), ούτε ο ίδιος ούτε και κανείς άλλος θα πρέπει να έμεινε ικανοποιημένος από την δήλωση του Γ.Γ. του υπουργείου Παιδείας Αλέξανδρου Κόπτση στο ίδιο μέσο (alfavita.gr) που φιλοξένησε την επίμαχη διαμαρτυρία. «Δώσαμε εντολή διερεύνησης κάθε πτυχής του θέματος», δήλωσε με υποδειγματική γραφειοκρατική αοριστία, «και να είστε σίγουροι πως, αν και όπου διαπιστωθούν ευθύνες, θα αποδοθούν στο ακέραιο. Δεν θα αφήσουμε τη βία να μείνει ατιμώρητη, από όπου και αν προέρχεται αυτή, κάτι που αποδεικνύουμε από τις συνεχείς θεσμικές παρεμβάσεις μας».
