Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ είναι ένα σκληρό παραμύθι, το love story του Τσαρλς και της Βερόνικα από τη Νιγηρία που, μέσω Κωνσταντινούπολης έφτασαν στην Ελλάδα, επινόησαν ένα σωρό τρόπους για να επιβιώσουν κι έφεραν στον κόσμο τα αγόρια που όλος ο πλανήτης γνωρίζει, αφού κατάφεραν να κατακτήσουν τις ΗΠΑ και το παγκόσμιο μπάσκετ, μετά από εκείνο το αξέχαστο, ξεθεωτικού σασπένς draft του 2013.
Ο Γιάννης είναι, φυσικά και εύλογα, η αφορμή και η γενεσιουργός αιτία της ταινίας. Ωστόσο, η «Άνοδος: Η Ιστορία των Αντετοκούνμπο» δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στον Greek Freak και δεν μονοπωλείται από το αθλητικό κομμάτι που τον ανέδειξε. Είναι κατά βάση ένα οικογενειακό dramedy, με το μπάσκετ ως καταλύτη για την έμπνευση που επιδιώκει.
Όπως είπε ο Γιάννης, όποιος θέλει να δει την ταινία για να απολαύσει καρφώματα και ντρίμπλες, θα απογοητευθεί – μπορεί άλλωστε να τα βρει παντού αλλού.
Ο Οκενίγι και η Μπαντάκι, που υποδύονται τον Τσαρλς και τη Βερόνικα αντίστοιχα, είναι επαγγελματίες ηθοποιοί και φαίνονται – αποδίδουν τον κίνδυνο και παίζουν με ένταση και κωμωδία τη δυναμική της άρρηκτης σχέσης τους.
Αντίθετα, οι Γιούτσε και Ρολ Αγκάντα, αδέλφια στη ζωή, που ενσαρκώνουν τον Γιάννη και τον Θανάση, απλά ήξεραν να παίζουν μπάσκετ και πήραν τους ρόλους με open call – ο ερασιτεχνισμός τους όμως δεν είναι ανασταλτικός, αφού διαθέτουν την αφοπλιστική αφέλεια που έκανε τους Αντετοκούνμπο αξιαγάπητους από την αρχή.
Οι σκηνές της φτώχειας και της ανέχειας, από το ένα ζευγάρι παπούτσια που μοιράζονταν στο γήπεδο και τον ύπνο στο παρκέ του Φιλαθλητικού μέχρι τα γυαλιά ηλίου που πουλούσαν στον δρόμο για τον επιούσιο και τη μόνιμη απειλή για έξωση ή σύλληψη, περιβάλλονται από ντισντεϊκή γλυκύτητα, ένα χάδι ανθρωπιάς που ξορκίζει την ευγενική μοχθηρία της ελληνικής γραφειοκρατίας ή τα ακαριαία ξεσπάσματα ρατσισμού και τείνει προς την παραμυθένια κι όχι τη σκληρή όψη του family movie.
Μερικές φορές ακόμη και η Αθήνα είναι αγνώριστα νόστιμη στα παστέλ της, αν και όταν το χρώμα γίνεται έντονο και ζεστό, είναι σαφές πως ο σκηνοθέτης Ακίν Ομοτόσο μετατρέπει τα Σεπόλια σε Αφρική.
Σωστή επιλογή: οι Antetokounbros δεν παραλείπουν να τονίσουν πως είναι Έλληνες που μεγάλωσαν σε νιγηριανό σπιτικό. Ακόμη κι αν γνωρίζουμε το στόρι τους καλά, μέσα από το εύρωστα καταγεγραμμένο χρονικό της απίστευτης εξέλιξης του Γιάννη σε έναν από τους αδιαφιλονίκητους πρωταγωνιστές του NBA (μάλιστα, έπαιζε στα θριαμβευτικά play offs όταν ολοκληρώνονταν τα γυρίσματα), η Άνοδος καταφέρνει, παρά τα στρογγυλέματα και τις σχηματικές ευκολίες, να κρατήσει το ενδιαφέρον, σα μια σκηνή ή ένα παιχνίδι που θέλουμε να ξαναδούμε στο replay.
Όπως είπε ο Γιάννης, όποιος θέλει να δει την ταινία για να απολαύσει καρφώματα και ντρίμπλες, θα απογοητευθεί – μπορεί άλλωστε να τα βρει παντού αλλού.
Ο βίος και η πολιτεία των Αντετοκούνμπο είναι η χαρά της ζωής, ένα ισχυρό κίνητρο για θέληση και πυγμή και ευγένεια, αφού αντιμετώπισαν τις δυσκολίες με ένα αξιοζήλευτο κράμα στωικότητας και θάρρους. Τρία αδέλφια με δαχτυλίδι πρωταθλητή NBA, δεν έχει ξαναγίνει.
Απ’ την άλλη, τέτοια ιστορία, με πολλά στοιχεία μοντέρνου ηρωισμού, στην καρδιά του λίκνου της μυθολογίας, δεν συναντάς κάθε μέρα...
Η ταινία «Άνοδος: Η ιστορία των Αντετοκούνμπο» είναι διαθέσιμη στην ψηφιακή πλατφόρμα Disney+.
