Η ταινία «The Line» σε παραγωγή της Αλεξίας Κυριακοπούλου απέσπασε πριν από λίγες μέρες το βραβείο Emmy στην κατηγορία «Εξαιρετική καινοτομία στον διαδραστικό προγραμματισμό». Αναμφίβολα μια πολύ τιμητική διάκριση, αν και δεν ήταν η μόνη. Πέρσι η ίδια ταινία πήρε και βραβείο στην κατηγορία «Καλύτερη Εμπειρία Εικονικής Πραγματικότητας» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, ενώ υπήρξαν κι άλλα βραβεία σε φεστιβάλ ανά τον κόσμο.
Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που βραβεύεται η δουλειά στην οποία συμμετέχει η νεαρή προγραμματίστρια. Η πρώτη της ταινία εικονικής πραγματικότητας «Normal Day», μια επίσης διαδραστική ιστορία που είχε ως θέμα τον καρκίνο, συγκέντρωσε αρκετά διεθνή βραβεία.
Η Αλεξία Κυριακοπούλου είναι κάτοχος Μaster στη Διαδραστική Τεχνολογία και Bachelor στον τομέα Μάρκετινγκ Επικοινωνιών και Ψυχολογίας. Κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών της στη Σχολή Tisch School of Arts στο New York University, ανέπτυξε ένα πάθος για την αφήγηση μέσω νέων μέσων και από τότε επικεντρώθηκε στη δημιουργία περιεχομένου Επαυξημένης και Εικονικής Πραγματικότητας ενώ παράλληλα εργάστηκε και σε μεγάλες εταιρείες παραγωγής όπως την FOX Digital Studios και το Netflix.
Η τελευταία της συνεργασία πριν επιστρέψει στην Αθήνα για να ξεκινήσει την δική της εταιρεία, την Wonder Immersive, υποδεικνύοντας τις δυνατότητες των καινοτόμων και διαδραστικών τεχνολογιών στο ελληνικό κοινό, ήταν στην εταιρεία ARVORE Immersive Experiences στη Βραζιλία και στο Λος Άντζελες, όπου εργάστηκε ως Creative Producer.
Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας έγινε και η ταινία «The Line», σε σκηνοθεσία Ricardo Laganaro, μια απλή, ρομαντική και νοσταλγική ιστορία που μιλάει για τον φόβο της αλλαγής και διαδραματίζεται σε ένα μοντέλο κλίμακας της δεκαετίας του 1940 στο Σάο Πάολο. Η ταινία έχει ως πρωταγωνιστή τον Pedro, μια μινιατούρα κούκλα που ακολουθεί την ίδια διαδρομή και ρουτίνα κάθε ημέρα. Στο τέλος της κάθε ημέρας ο Pedro αφήνει ένα λουλούδι έξω από το σπίτι της Rosa, του κοριτσιού που αγαπά. Οι δυο ήρωες της ταινίας είναι το ιδανικό ταίρι ο ένας για τον άλλο, αλλά διστακτικοί στο να σπάσουν τα περιοριστικά δεσμά, να υπερβούν τα όρια και να ζήσουν ολοκληρωτικά –όπως ακριβώς θα ήθελαν– την ιστορία αγάπης τους.
Οι ιστορίες που λέμε δεν εξαρτώνται από το πόσο εξοικειωμένος ή όχι είναι ο κάθε άνθρωπος με την τεχνολογία. Θέλουμε οι ιστορίες μας να μπορούν να φτάνουν στον καθένα ξεχωριστά. Δεν θέλουμε η τεχνολογία να είναι ένα στοιχείο που να κρατά τους ανθρώπους μακριά, αλλά ένα μέσο που να μπορεί να τους φέρει πιο κοντά.
Η ταινία είναι διαθέσιμη στο headset Oculus Quest και είναι μια από τις καλύτερες συναρπαστικές αφηγηματικές εμπειρίες που διατίθενται στην πλατφόρμα. Έχει μήκος περίπου 15 λεπτά και υποστηρίζει την δυνατότητα Hand Tracking που δίνει την δυνατότητα στον θεατή να χρησιμοποιήσει τα ίδια του τα χέρια για την αλληλεπίδρασή του στον εικονικό κόσμο του «The Line», χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιήσει χειριστήριο, γεγονός που αυξάνει στο έπακρο την εμβύθιση του θεατή.
Συναντήσαμε την Αλεξία Κυριακοπούλου που μας μίλησε με ενθουσιασμό για τις απεριόριστες δυνατότητες που δίνει το coding και ο προγραμματισμός και για την καινούρια εμπειρία θέασης μέσω της εικονικής πραγματικότητας που διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή παγκοσμίως.
—Ας ξεκινήσουμε με τα απλά: Τι σημαίνει ότι μια ταινία είναι VR, δηλαδή μια ταινία εικονικής πραγματικότητας; Τι είδους εμπειρία αποκομίζει ο θεατής; Μέχρι στιγμής είμαστε σχετικά εξοικειωμένοι με τις 3D ταινίες. Τι το διαφορετικό προσθέτει το VR;
Με την εικονική πραγματικότητα ο θεατής αισθάνεται πραγματικά σαν να βρίσκεται «μέσα» σε έναν εικονικό περιβάλλον και έχει την δυνατότητα να κινείται ελεύθερα σε 360 μοίρες όπως και στον πραγματικό κόσμο. Επίσης, με την εικονική πραγματικότητα ο θεατής μπορεί να συμμετέχει σε μία ιστορία καθώς και να παίρνει τον ρόλο ενός από τους πρωταγωνιστές και όχι απλά να την παρακολουθεί αμέτοχος.
Με τη χρήση της εικονικής πραγματικότητας, η μέχρι πρότινος ανέφικτη έννοια του telepresence είναι πλέον πιο «χειροπιαστή» από ποτέ, κάνοντας τους χρήστες να νιώθουν ότι η παρουσία τους είναι οργανική και ξεκλειδώνοντας δυνατότητες που μέχρι τώρα περιορίζονταν στη φαντασία μας.
—Τι ακριβώς θέλησες να πεις μέσα από την ιστορία σου στην ταινία «The Line», μια και εκτός από την παραγωγή της ταινίας συμμετείχες και στη συγγραφή του σεναρίου;
Πιστεύω πως τα αισθήματα που μπορεί να σου προκαλέσει μια εμπειρία εικονικής πραγματικότητάς είναι τα ίδια με αυτά που ίσως είχες αισθανθεί ως παιδί όταν διάβαζες το αγαπημένο σου βιβλίο. Τότε που δεν απολάμβανες απλά μια ιστορία αλλά όλα γύρω σου ζωντάνευαν: οι φωνές, οι ήχοι, οι μυρωδιές, τα χρώματα, ακόμη και οι γεύσεις. Δεν υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ της φαντασίας και του τι υπήρχε μέσα στο βιβλίο και όλο αυτό ήταν σχεδόν μαγικό. Με το «The Line» θελήσαμε να φέρουμε ξανά αυτόν τον παιδικό τρόπο «απόλαυσης» των πραγμάτων. Και ακόμη και στο VR, όπου τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα, είναι σπάνιο να βρεθούν έργα που μπορούν να μεταφέρουν ένα τόσο δυνατό αλλά και παράλληλα αθώο συναίσθημα.
Αυτό μας ενέπνευσε να χτίσουμε την ιστορία μας γύρω από μία παιδική μακέτα, με χαρακτήρες δύο κούκλες-μινιατούρες. Θελήσαμε ο θεατής να νιώσει ένα αίσθημα οικειότητας και με τη βοήθεια της μικρογραφίας των χαρακτήρων και του περιβάλλοντος να αισθανθεί ότι η ιστορία του ανήκει κατά κάποιο τρόπο. Να νιώσει την ιστορία κοντά του στην κυριολεξία και έτσι να γίνει πιο προσωπική.
Ο σκηνοθέτης μας είχε την περιέργεια να δημιουργήσει μια απλή και όμορφη ιστορία αγάπης που όλοι θα καταλάβαιναν, αλλά θα διαπραγματευόταν επίσης βαθύτερα ζητήματα, όπως είναι ο φόβος της αλλαγής, με τα οποία ο καθένας μας μπορεί να συσχετιστεί.
Όταν οι άνθρωποι σκέφτονται το VR ονειρεύονται συναρπαστικά και εντυπωσιακά βίντεο στο διάστημα ή ακόμα και στο εσωτερικό ενός Σουπερνόβα. Τι γίνεται όμως με τις συνηθισμένες ιστορίες σε μέρη που γνωρίζουμε και μας αρέσουν; Πιστεύω ότι το VR χρειάζεται επίσης αυτές τις απλές ιστορίες που επικεντρώνονται στο συναίσθημα για να γίνει ένα μέσο πιο δημοφιλές σε ένα ευρύτερο κοινό.
—Μέσα από τη δουλειά σου χρησιμοποιείς την τελευταία λέξη της τεχνολογίας για να διηγηθείς μια ιστορία. Ακούγεται συναρπαστικό, μπορείς να μου πεις λίγα πράγματα πάνω σε αυτό; To coding δίνει όντως απίστευτες δυνατότητες δημιουργίας;
Ένα από τα πράγματα που με ενθουσιάζουν με την εικονική πραγματικότητα είναι πως προσπαθούμε ακόμα να ανακαλύψουμε τι λειτουργεί και τι δεν λειτουργεί σε αυτό το καινούργιο μέσο. Οι «κανόνες» από την προ-παραγωγή μέχρι και την επεξεργασία της εικόνας και του ήχου είναι τελείως διαφορετικοί από μία 2D ταινία: είναι ουσιαστικά άγραφοι. Έτσι ως δημιουργός έχεις την ευκαιρία να αφήσεις το στίγμα σου στην εξέλιξη αυτού του μέσου, όσον αφορά το κομμάτι της αφήγησης.
Ο θεατής σου έχει την ικανότητα να κινείται ελεύθερα όποτε αυτός παίρνει ουσιαστικά τον ρόλο του σκηνοθέτη και πρέπει συνεχώς ως δημιουργός να προβλέψεις τις κινήσεις του και να σκέφτεσαι πώς θα τραβήξεις την προσοχή του μέσα από τον ήχο, την εικόνα ή την διαδραστικότητα στο σωστό σημείο, έτσι ώστε να μη «χαθούν» σημεία της βασικής αφήγησης. Στην ουσία ψυχολογείς τους θεατές σου και μέσω καλού user testing έρχεσαι σιγά σιγά ακόμα πιο κοντά στον τρόπο σκέψης τους, με αποτέλεσμα η εμπειρία σου στον εικονικό κόσμο να είναι εντελώς φυσική. Αυτό για μένα είναι το κλειδί της επιτυχίας.
—Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να γίνει μια τέτοια ταινία; Στην χώρα μας θα μπορούσαν να γίνουν τέτοιους είδους παραγωγές ή τα budget τους είναι απαγορευτικά;
Οι παραγωγές που χρησιμοποιούν τεχνολογία VR, από τεχνικής άποψης χρησιμοποιούν το ίδιο λογισμικό όπως και η δημιουργία παιχνιδιών. Αυτό που λείπει είναι η γνώση και κατανόηση των δυνατοτήτων του μέσου, του χρήστη και της αφήγησης. Δεν θεωρώ ότι το budget μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο, καθώς υπάρχουν τα κατάλληλα εργαλεία που μπορούν να στηρίξουν αυτές τις παραγωγές χωρίς να γίνουν απαγορευτικές. Η Ελλάδα αυτήν τη στιγμή βρίσκεται σε μια περίοδο τεχνολογικής άνθισης, οπότε όλοι αναμένουμε να δούμε πολύ ωραίες δουλειές το επόμενο διάστημα.
— Πως βρέθηκες να κάνεις παραγωγή σε μια βραζιλιάνικη εταιρεία παραγωγής όπως η ARVORE;
Με ενδιέφεραν πολύ οι εμπειρίες με κύριο γνώμονα την ευαισθητοποίηση σε κοινωνικά ζητήματα. Γνώρισα τον Ricardo Laganaro έχοντας δει το 360 ντοκιμαντέρ του, «Step to the Line», στο Tribeca Film Festival το 2017. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποίησε το μέσο για να προσεγγίσει τους κρατούμενους των φυλακών στην Καλιφόρνια, αναδεικνύοντας τα ζητήματα του σωφρονιστικού συστήματος της πολιτείας και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι ακόμα και μετά την αποφυλάκισή τους, μου τράβηξε αμέσως το ενδιαφέρον.
Γνωρίζοντας και τους συνιδρυτές της Arvore, πείστηκα αρκετά γρήγορα ότι το επόμενο μου βήμα ήταν να μετακομίσω στη Βραζιλία και να συνεργαστώ με ανθρώπους που έχουμε κοινό όραμα. Δεν θα κρύψω ότι με ενθουσίασε και η μοναδική ευκαιρία να ζήσω σε μία τόσο διαφορετική χώρα ενώ ήμουν ακόμα 26 χρονών.
— Μπορείς να μου πεις λίγα πράγματα για την Wonder Immersive, την εταιρεία που δημιούργησες πρόσφατα στην Αθήνα; Τι ακριβώς θέλεις να κάνεις μέσα από αυτήν;
Γύρισα στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 2019 και ίδρυσα την Wonder Immersive γνωρίζοντας ότι το ελληνικό κοινό δεν έχει εκτεθεί σε εμπειρίες που χρησιμοποιούν νέες τεχνολογίες, με όραμα να είμαστε οδηγοί στην ανάπτυξη της ελληνικής αγοράς, και ελπίζουμε στο μέλλον να είμαστε παράδειγμα και στο εξωτερικό.
Οι ιστορίες που θέλουμε να πούμε στην Wonder δεν εξαρτώνται από το πόσο εξοικειωμένος είναι ο κάθε άνθρωπος με την τεχνολογία. Θέλουμε οι ιστορίες που δημιουργούμε να αγγίζουν τον καθένα ξεχωριστά. Δεν θέλουμε η τεχνολογία να είναι ένα στοιχείο που κρατά τους ανθρώπους μακριά, αλλά ένα μέσο που μπορεί να τους φέρει πιο κοντά. Στόχος μας στην Wonder είναι να επανεφεύρουμε το αληθινό νόημα μιας «αξέχαστης εμπειρίας». Από το να αναδημιουργήσουμε την παρούσα πραγματικότητα μέχρι το να χτίσουμε ένα καινούργιο ολόκληρο σύμπαν με οδηγό τη φαντασία, στη Wonder ειδικευόμαστε στην Εικονική, Επαυξημένη και Μεικτή Πραγματικότητα (Virtual, Augmented & Mixed Reality) καθώς και στο photogrammetry, το 3D scanning και το projection mapping.
Σχεδιάζουμε tailor-made, διαδραστικά αφηγήματα που δίνουν ζωή σε ό,τι έχετε (ή ακόμη δεν έχετε) φανταστεί. Ανεξάρτητα από το πεδίο εφαρμογής, αυτοί οι διαδραστικοί «ιστοριόκοσμοι» (storyworlds) όχι μόνο εξάπτουν τη φαντασία αλλά έχουν και εκπαιδευτικό χαρακτήρα, διευρύνοντας παράλληλα τους ορίζοντες καθώς και την αντίληψή μας για τον κόσμο.
Η Wonder είναι επιπλέον σε θέση να προσφέρει λύσεις που βοηθούν τους ανθρώπους να βρεθούν μαζί και να αλληλεπιδράσουν σε ένα εικονικό περιβάλλον, είτε αυτό αφορά μια καθημερινή συνάντηση στο γραφείο είτε ένα μεγάλο event με εκατοντάδες επισκέπτες. Meeting με τους συνεργάτες, παρακολούθηση μιας ομιλίας, after event party με καινούργιους συνεργάτες μέσω telepresence, δημιουργούν τα οικία συναισθήματα της κοινωνικής συναναστροφής που τόσο μας λείπουν πλέον.
Δείτε το τρέιλερ της ταινίας
σχόλια