Αστυνομικά + κόμικς

Τι είναι το Γκάτερ; Πώς θα το περιγράφατε συνοπτικά;
Το Γκάτερείναι ένα μυθιστόρημα με αστυνομική πλοκή που όμως δεν μένει σε αυτήν και μόνο. Το ότι ο κεντρικός χαρακτήρας δεν είναι αστυνόμος ή επαγγελματίας ντετέκτιβ, αλλά ένας νεαρός κομίστας, δίνει και μια άλλη διάσταση στην ιστορία, που έχει να κάνει με την προσωπική ιστορία του ήρωα: το πάθος ενός νέου παιδιού να πετύχει το στόχο του στη ζωή. Μέσα από τον ήρωα της ιστορίας, το μυθιστόρημα εξερευνά και τις αγωνίες ενός νέου ανθρώπου γύρω από το τι θα κάνει στη ζωή του.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα να συνδυάσετε στο μυθιστόρημά σας μια καθαρόαιμη αστυνομική ιστορία με την οπτική και ελλειπτική, αφηγηματικά, τέχνη των κόμικς;
Το μυθιστόρημα αυτό βγήκε από το συνδυασμό της αγάπης μου για τα κόμικς και την αστυνομική λογοτεχνία. Η ιδέα γεννήθηκε από τη λέξη «γκάτερ». Η λέξη αυτή, ως τεχνικός όρος στη γλώσσα των σχεδιαστών κόμικς, και στα ελληνικά, αναφέρεται στο κενό ανάμεσα στα πάνελ, εκεί που ο αναγνώστης ενώνει νοηματικά τη μια εικόνα με την άλλη, ενώ στην αγγλική γλώσσα σημαίνει και λούκι, χαντάκι και υπόκοσμος. Σε αυτήν τη λέξη, σε αυτό το κενό, βρήκα κρυμμένη την ιστορία τουΓκάτερκαι γι' αυτό θέλησα να την κρατήσω ως τίτλο του βιβλίου. Ο ήρωας του Γκάτερ, ένας νεαρός επίδοξος κομίστας που σκιτσάρει ασταμάτητα, αναζητεί τα άγνωστα πάνελ σε μια ιστορία που εξελίσσεται όχι μόνο στο χαρτί, σαν κόμικ, αλλά και στη ζωή. Πέφτει στο λούκι της αναζήτησης της αλήθειας που κρύβεται πίσω από ένα έγκλημα του οποίου είναι μάρτυρας και μπλέκει με τον υπόκοσμο.

Γιατί δώσατε το ρόλο του ντετέκτιβπου εξιχνιάζει το έγκλημα σ' ένα δεκαοχτάχρονο παιδί;
Το έγκλημα που ήθελα να διαπραχθεί στο βιβλίο ήταν ξεκάθαρο στο μυαλό μου από την αρχή. Το ποιος όμως ακριβώς θα ήταν ο ήρωας της ιστορίας που θα το εξιχνίαζε μου πήρε χρόνο να το βρω. Το ότι θα ήταν σχεδιαστής κόμικς ήταν βέβαιο. Ποια όμως θα ήταν η προσωπική του ιστορία, αυτή που θα δικαιολογούσε την τρέλα του να εμπλακεί στην εξιχνίαση ενός παράξενου εγκλήματος, με προβλημάτισε. Στο πρόσωπο του συγκεκριμένου Αλέξανδρου, ενός παρορμητικού, μοναχικού και οργισμένου παιδιού, που προέρχεται από μια διαλυμένη οικογένεια και που βρίσκεται στη στιγμή της ενηλικίωσης, άρχισα να πλησιάζω το χαρακτήρα που αναζητούσα. Το εφηβικό πάθος του να είναι ο εαυτός του, η μανία του να σκιτσάρει ασταμάτητα και η αγωνία του να αποδείξει στο περιβάλλον του ότι αυτό που εκείνος έχει ως στόχο στη ζωή είναι σημαντικό μου έδωσαν τη δυνατότητα να δουλέψω την ιστορία σε δύο επίπεδα που να αλληλοτροφοδοτούνται. Θέλησα η προσωπική ιστορία του ήρωα και η αστυνομική πλοκή να είναι άμεσα συνδεδεμένες. Γι' αυτόν το λόγο, η συγκεκριμένη λύση του μυστηρίου, που δεν θα αποκαλύψω εδώ, είχε σκοπό όχι μόνο να δώσει τις αναγκαίες απαντήσεις στη λύση του μυστηρίου αλλά και να δικαιώσει το στόχο του Αλέξανδρου στη ζωή.

Μια ενδιαφέρουσα πτυχή της ιστορίας συνδέεται και με την αδυναμία, ακόμα και των σύγχρονων και φαινομενικά φιλελεύθερων γονιών, να κατανοήσουν τις βαθύτερες επιθυμίες των παιδιών τους. Ποια κοινωνικά ή ψυχολογικά στερεότυπα συντηρούν αυτό το χάσμα;
Στην Ελλάδα, όταν υπάρχει μια οικογενειακή επιχείρηση (όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του Αλέξανδρου), όποια και αν είναι αυτή, όσο μεγάλο ή μικρό εισόδημα και αν αποφέρει, συχνά θεωρείται σχεδόν αυτονόητο ότι εκεί θα πρέπει να δουλέψουν και τα παιδιά. Το πάθος αυτό για συνέχεια είναι μια ελληνική πραγματικότητα γενικότερα. Πολλά παιδιά μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που τους ζητά να ακολουθήσουν την οικογενειακή επαγγελματική παράδοση. Τώρα, για τα ψυχολογικά στερεότυπα που συντηρούν το χάσμα της επικοινωνίας, τι να πω, δεν είναι άραγε η βαθιά αγωνία των περισσοτέρων γονιών για την άμεση επαγγελματική αποκατάσταση και οικονομική ανεξαρτησία του ενήλικου πια παιδιού τους; Το παιδί που ψάχνεται, έστω και δημιουργικά, είναι ο τρόμος πολλών γονιών σε κάθε εποχή.

Ο πυρήνας των δολοφόνων της ιστορίας σας δεν προέρχεται από τον αποκαλούμενο υπόκοσμο, αλλά κυρίως από μέλη της επιστημονικής κοινότητας. Ποια είναι η σημασία αυτής της επιλογής;
Η επιλογή αυτή έχει σαφώς αναφορές στα σενάρια που συναντά κανείς σε κόμικς με υπερήρωες. Ο ψυχοπαθής, αδίστακτος, στυγνός εγκληματίας επιστήμονας, που για να πετύχει τους στόχους του είναι ικανός να αφανίσει ακόμη και το μισό πλανήτη, είναι αγαπημένος κακός. Από την άλλη, το βιβλίο ανήκει στο είδος του αστυνομικού μυθιστορήματος, το οποίο έχει κι αυτό τους δικούς του κανόνες και τις δικές του ελευθερίες... Πιστεύω ότι η λύση της πλοκής ενός βιβλίου πρέπει να υπηρετεί και τη λογική του είδους στο οποίο ανήκει.

Άκρως γοητευτική και σκοτεινή βρίσκω και την Αθήνα του Γκάτερ. Τι σας γοητεύει στην Αθήνα; Γιατί τοποθετήσατε την ιστορία σας σε αυτές τις γειτονιές του κέντρου;
Η Αθήνα είναι μια πόλη που από γωνιά σε γωνιά παραλλάσει σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορεί παρά να σε γοητεύει. Όταν ο Αλέξανδρος χάνεται, νύχτα, στην περιοχή κάτω από την Πλατεία Θεάτρου και τελικά βγαίνει σαν κυνηγημένος στην Αθηνάς για να καταλήξει στην Αδριανού, πλάι στην αρχαία αγορά, νιώθει σαν μέσα σε λίγα μόνο τετράγωνα να έχει διασχίσει δυο κόσμους.