Αγαπητέ κύριε δήμαρχε,

Σας είδα ένα βράδυ στο γωνιακό καφέ της Κανάρη, όπως ανεβαίνεις αριστερά, με έναν φίλο σας να τα λέτε. Δεν είχε πολύ κίνηση, ήσασταν χαλαρός, και όταν πέρασα, δείξατε ενοχλημένος επειδή καρφώθηκα. Ακριβώς μπροστά σας έθαλλαν οι νεραντζιές του δρόμου - φυτεμένες επί δημαρχίας Κοτζιά, από τη δεκαετία του ‘30. Έθαλλαν - αόριστος! Τις ξυρίσατε όλες πριν λίγες μέρες, ραγίζοντας την καρδιά της Ελένης Μπίστικα.

Δεν συμμερίζομαι τους θρήνους για κάθε δέντρο που κόβεται (μερικές φορές δεν μπορεί να γίνει αλλιώς), αλλά πραγματικά αυτό ήταν χειρονομία αναίσθητη. Οι νεραντζιές είναι δέντρο που το φέραμε από το Βιετνάμ, πριν έναν αιώνα, αλλά δέθηκε γρήγορα με την Αθήνα και την ελληνική ατμόσφαιρα. Ήταν μέρος της φυσιογνωμίας της Κανάρη. Τώρα θα φυτέψετε κάτι τροπικά δενδρύλλια, τα Brachychiton acerifoliuus, με πράσινο κορμό και καμπανοειδή άνθη - όχι άσχημα ακριβώς, αλλά, ας πούμε, αψυχολόγητα! Μαθαίνω, μάλιστα, ότι δεν σας τα πρότεινε η εταιρεία που ανέλαβε την ανάπλαση του δρόμου και τη διαπλάτυνση των πεζοδρομίων, έναντι 650.000 ευρώ (οι Αφοί Ρήγα ΑΠΕ), αλλά ήταν δικιά σας η πρωτοβουλία - σας αρέσουν φαίνεται πολύ οι νεωτερισμοί. Άσε που οι ειδικοί αμφιβάλλουν αν τέτοια δέντρα αντέχουν στις υψηλές θερμοκρασίες και την ατμοσφαιρική ρύπανση της πόλης. Θα δείξει.

Είναι καλό που βάλατε κίτρινες γραμμές στη Μηλιώνη και την Κανάρη για να οριοθετηθούν τα τραπεζοκαθίσματα. Ελπίζω να τηρηθούν κιόλας.

Κατά τα άλλα, μόλις η εφημερίδα μας ανακοίνωσε την δημιουργία αυτής της στήλης, περιττό να σας πω πόσες φωτοκαταγγελίες έχουν φτάσει. Θα τις ελέγξουμε μία μία και ελπίζω να βγει κάτι πολύ χρήσιμο. Πάντως μου κάνει εντύπωση, πόση συσσωρευμένη αγανάκτηση υπάρχει στους δημότες για την Αρχή σας, η οποία περιέργως πώς, δεν εκφράζεται πουθενά.

Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα.

Μετά τιμής,
Ο Ξυπόλητος Δήμαρχος