ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Γειά σας!Πέρσι μπήκα στο πανεπιστήμιο εδω στη Γερμανια,είμαι δηλαδή 19 τώρα και έχω σχέση εδώ κι ένα χρόνο σχεδόν με μια κοπέλα 21 χρονών κουκλαρα,τζινακι με τα ολα της,μελαχρινη κτλ και αγαπιόμαστε. Στο σεξ ταιριάζουμε απόλυτα,παιρναμε υπέροχα κτλ.Αυτή η κοπέλα είναι από την Κωνσταντινούπολη την Τουρκία και μου είπε ότι είναι bi.Θα μπορούσε αυτό να είναι εμπόδιο στη σχέση μας;

Ειμαι 45 χρονων, δουλευω στο δημοσιο οπως γραφω στον τιτλο, παιρνω 485 το δεκαπενθημερο, δηλαδη 970 το μηνα με 19 χρονια υπηρεσιας μιας και ειμαι αποφοιτος λυκειου, ο αντρας μου ειναι ανεργος εδω και τρια χρονια, ειναι στο σπιτι και μεγαλωνει τα παιδια μας.Δεν εχω κανενα δανειο/καρτες, ευτυχως, ουτε και ενοικιο (ας ειναι καλα οι γονεις δηλαδη).Θεωρητικα ειμαι σε καλη κατασταση διοτι θα μπορουσαμε να δουλέυουμε και οι δυο μας και να παιρνουμε τα ιδια η και λιγοτερα χρηματα.Δεν ειμαι απ τους ανθρωπους που κλαιγονται, σας το λεω ειλικρινα.Ο αντρας μου ειναι λιγο πιο γκρινιαρης αλλα τον νιωθω και προσπαθω να τον κανω να νιωθει οσο πιο ανετα γινεται ειδικα στο οικονομικο θεμα,εννοω να μην τον φερνω ποτε σε δυσκολη θεση.Αυτο που με στεναχωρει ομως ειναι πως καποιοι με θεωρουν και με αντιμετωπιζουν ως προνομιουχα.Ειμαι προνομιουχα επειδη εχω τα δικαιωματα που επρεπε να εχει καθε εργαζομενος?Δηλαδη παιρνω την αδεια που δικαιουμαι,δουλευω 40 ωρες την εβδομαδα και παλαιοτερα οταν εκανα υπερωριες τις πληρωνομουν (με το ασυληπτο ποσο των 3ωνευρω την επιπλεον ωρα μικτα,αλλα τις πληρωνομουν)οταν γεννησα τα παιδια μου δεν ετρεμα μηπως με απολυσουν .Βλεπω που ερχεται με μισος και καταμουτρα μας φωναζει οτι ευχεται να μας απολυσουν.Αυτο δειχνει πως ακομη δεν εχουν καταλαβει οτι απο οταν κοπηκαν δωρα και επιδοματα στο δημοσιο η αγορα "πεθανε".Αυτη ειναι η νοοτροπια ειναι η ιδια με τη λογικη "θελω να ψωφισει η κατσικα του γειτονα".Πολλοι θα πουν πως ειμαι αχαριστη (ειμαι σιγουρη για αυτο), ομως δεν πτοουμαι. Το χαμογελο ειναι το οπλο μου.ΥΓ:Για οσους αναρωτιουνται γιατι γραφω τετοια ωρα, σημερα εχω κανονικη αδεια μιας και υπηρχε εγκυκλιος να παρουμε το υπολοιπο των αδειων μας μεχρι τελος του Γεναρη.

Είμαι 21 ετών φοιτητής και η κοπέλα μου είναι συμφοιτήτρια μου 21 ετών κι αυτή κουκλαρα κτλ.Κάναμε σεξ χωρίς προφυλακτικό εκείνη είπε θα έπαιρνε χάπια αλλά έγινε μπέρδεμα και μαλλον έμεινε έγκυος.Αν έμεινε έγκυος μου είπε θα κάνει έκτρωση αλλά θέλει να.συνεχίσουμε μαζί τη σχεση μας γιατί μς αγαπάει. Κι εγώ την αγαπάω.Ομως ο πατέρας μου είναι παπας κι εγώ είμαι αρκετά κοντά στην εκκλησία και την έκτρωση δεν την εγκρινω με τίποτα.Η κοπελα μου τυπικα μονο μια φορα το χρονο εκκλησια και γενικα με την εκκλησια δεν εχει τις καλυτερες σχεσεις καθως διαφωνει σε πολλα ζητηματα κοινωνικα και μη.Ο αδερφός της κοπέλας μου έγινε πέρσι παλαιοημερολογίτης αφού προσηλυτίστηκε από συνφοιτητες του παλαιοημερολογίτες μετά από μια αποτυχημένη σχέση του και έκοψε προγαμιαίες σχέσεις, μπαρ,άρχισε να πηγαίνει πολύ τακτικά εκκλησία,πιστεύει ότι οι κοπέλες πρέπει να φοράνε μαντήλα,φουλ συντηρητικές απόψεις γενικότερα κάνει ότι κάνουν μονάχα οι παλαιοημερολογίτες νέοι. Αν κάνει έκτρωση η κοπέλα μου δε θα της ξαναμιλήσει ποτέ. Εγώ δεν μπορω να αφήσω την κοπέλα μου να κάνει έκτρωση. Σε άλλες χώρες όπως η Πολωνία,η Ιρλανδία και η Κύπρος απαγορεύονται κάτι τέτοια εδώ όμως όχι. Τι να κάνω; Δεν μπορώ να την αφήσω να κάνει έκτρωση

Είμαι 33 και φεύγω από το σπίτι των γονιών μου τέλος του μήνα. Παρόλα αυτά αντί να νοιώθω ευτυχία, με έχει πιάσει ένα άγχος και μια στεναχώρια που με έχουν κάνει να χάσω τον ύπνο μου.Πάντα ήθελα να βρω ένα δικό μου διαμέρισμα και να έχω το δικό μου προσωπικό χώρο και ελευθερία. Αλλά τώρα που γίνεται πράξη, με στενοχωρεί που αφήνω τους δικούς μου. Άμα γίνει κάτι και δεν είμαι εκεί?

Οτι δεν θα παω ποτε μπροστα...Καθε φορα που περναει απο διπλα μου το αγορι που μου αρεσει, κατεβαζω γρηγορα το βλεμμα μου γιατι ντρεπομαι. Κατι που ειναι ακομα πιο δυσκολο ειναι οτι σπουδαζω σε ξενη χωρα και δεν ειμαι καθολου ανετη με την γλωσσα αν και την γνωριζω και επισης ντρεπομαι και να μιλησω αγγλικα γιατι πιστευω οτι δεν θα ειμαι καλη. Οποτε δεν μπορω ουτε συζητηση να αρχισω μαζι του..Ειμαι απομακρυσμενη απο ολους στη σχολη και εχω ακουσει σχολια τυπου μουγκη και χαζη οχι λιγες φορες....με πληγωνουν πολυ αυτα τα σχολια γιατι ξερω οτι δεν ανταποκρινονται στη πραγματικοτητα, αν κατσω να γνωρισω καποιον ειμαι ο αληθινος εαυτος μου. Καθομαι μονη στο δωματιο μου οταν δεν εχω μαθημα.(μενω μονη) Ζηλευω τοσο πολυ μια φιλη μου που ειναι ανετη με ολους μπορει να αρχισει και να κρατησει μια συζητηση για ωρες με οποιονδηποτε... Να ημουν εστω και ελαχιστα σαν αυτην.... ειμαι 18 ως ποτε θα ειμαι ετσι.. Υπαρχει καποιος που να ταυτιζεται εστω και λιγο?? Νιωθω μονη σε ολο αυτο

Δεν ξέρω πως να κατατάξω επιτυχημένα τα πλουσιοπάροχα συναισθήματα μου. Δεν ξέρω καν πως να αρχίσω. Μα την αγαπώ. Πραγματικά, την αγαπώ. Ας μην το συνειδητοποιεί πόσο αληθινά συμαντικό είναι για εμάς. Πριν ένα χρόνο συν.... σκεφτόμουν μόνο με το ΕΓΩ. Εγώ, εγώ και εγώ. Όταν μπήκες στη ζωή μου ήταν σαν ένιωσα ένα χέρι να με τραβάει απο το σκοτάδι. Δεν ήταν πραγματικά έτσι, αλλά έτσι ένιωσα. Μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα μα.... μπορείς ένας κουτσός να ζήσει χωρίς και το άλλο του πόδι; Μπορεί ένας φυσιολογικός υγειής οπτικά άνθρωπος να ζήσει χωρίς και ΤΑ ΔΥΟ ΤΟΥ μάτια; Πόσο καλά; Σε αγαπώ αληθινά και ας μην μου δίνεις σημασία. Ίσως είναι δικιά μου η ανικανότητα να σε φροντίσω. Να σε "προστατεύσω". Να σε αγγίξω μια strand πίσω απο το γλυκό μαγουλάκι σου και να φιλήσω στο στόμα όταν θα είμαι αρκετά κοινωνικός. Σπαταλάμε την πιο ευχάριστη λογική ευκαιρία της ζωής μας που δεν έχουμε διαπροσωπική σχέση. Είναι η πραγματικότητα. Το πήρα και εγώ λάθος... άσε. Σε αντιμετώπισα σαν αντικείμενο. Δεν είσαι αντικείμενο. Είσαι η γυναίκα μου. Η γυναίκα που μάλλον ποτέ δεν απόκτησα. Η γυναίκα που ποτέ δεν άνοιξε τα μάτια να με δει. Η γυναίκα που έκανε το αδύνατον, να αγαπήσω κάποια, δυνατόν. Σε αγαπώ. Και θα συνεχίσω να σε αγαπώ εφόσον κάνω οικογένεια και παιδιά. Θα είναι κρίμα αν δεν είναι μαζί σου. Αν δεν είναι δικά μας. Καλά..., το πήγα μακριά. Μπορεί να βρω άλλη, να χωρίσουμε, να μην σε αγαπώ πια ΑΝ κάνουμε σχέση. Δεν ξέρω. Πάντως για τώρα σε αγαπώ και σκέφτομαι το σεξ, την σχέση και την ευτυχία μας. Είσαι η μόνη γυναίκα που με έκανες να σκεφτώ τόσο μπροστά.. στα παιδάκια. Ίσως γιατί μου ενεργοποιείς κάτι αρχέγονο... κάτι μέσα μου που δεν ξέρω. Ερωτεύτηκα πολλές, μια έκανα σχέση κιόλας πριν 1 χρόνο μα ποτέ δεν με έκανε να σκεφτώ έτσι. Δεν φοβάμαι πια την αγάπη. Δεν είναι πλέον για εμένα αδυναμία. Αλλά θα πηδηθείς με εμένα απο δω και πέρα... το έχω κάνει σκοπό. Έχω και προγραμματίσει τόσες εμπειρίες, μην το χαλάς. Κακώς που δεν με βλέπεις. Φακ. Η γέννηση... το περιβάλλον.. μας γαμάει μερικές φορές και καθορίζει ΔΥΣΤΗΧΩΣ στην περίπτωση μου την πορεία μου. Το διορθώνω και τρέχουμε να φύγουμε μαζί. Σε πιάνω και τρέχουμε μακριά. Όπου θες. Σε πάω.

Πώς είναι τελικά όταν βγαίνεις μετά από σχέση 3 χρόνων.. να έχεις δώσει τα πάντα και αυτός να θέλει να μείνει μόνος του γιατί έτσι νιώθει καλύτερα.. λέει.. αλήθεια σε πόσο καιρό σου περνάει αυτό το συναίσθημα, του έπιασα πάτο?

Είμαι φουλ ερωτευμένη καιρό τώρα!

Απλα τα εκανα σκατα. Ανοιχτηκα πρωτη φορα μετα απο τοσο καιρο.Και βρεθηκα να μπλεκω και το ατομο που ανοιχτηκα αλλα και τον κολλητο του.

Ετυχε να βρω ξεχασμενα μηνυματα με πρωην του ενω ειμαστε 4 χρονια μαζι. Περασαν απο νοροστα μου ολα οσα ελεγε ολα οσα φαινοταν. Σημερα απο την ψυχη μου ξεκολλησε ενα κομματι. Φανταζει παιδικο, ο πρωτος μου ερωτας.. Αυριο θα μαι καλα!