ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Πολύ... Τα πάντα.... Τους πάντες... Αλλά πιο πολύ εμένα. Παρά αυτά, τα πάω μια χαρά. Όλο και καλύτερα.

Εχετε καθήσει ποτε να σκεφτειτε οτι ισως ετσι θα ναι ολη η ζωη σας; εγω λοιπον το τελευταιο καιρο το σκεφτομαι ολο και πιο πολυ....Λενε πως οταν εισαι ελευθερος εισαι και πιο δυνατός! Εγω ομως αισθανομαι πιο αδυναμος απο ποτε! Ενας ανθρωπος χωρίς ζωη!Καθε φορα που παει κατι να αλλάξει ολα πανε χειρότερα!Σαν να πιανω κατι στα χέρια μου και να γίνεται στάχτη! Οσοι έρχονται στη ζωη μου φροντιζουν να φευγουν με το χειροτερο τροπο! Κάποτε με κρατουσε η σκεψη πως καποιοι ανθρωποι εχουν μεγαλυτερα άπειρα απο καποιους αλλους και για αυτο δεν εχει έρθει η σειρα τους.Πλεον πιστευω πως απλα δεν είμαστε ολοι γεννημένοι για να μας αγαπαν

Είμαι κοπέλα 20 ετών φοιτήτρια μαθηματικών. Δεν κάνω ιδιαίτερα μαθήματα γιατί προέρχομαι από ευκατάστατη οικογένεια και μου αρέσει να βαίνω συχνά έξω με τις φίλες μου.Ωστόσο έκανα μια εξαίρεση για τον δεύτερο ξάδερφο μου που είναι 17 και δίνει πανελλήνιες.Εχω πολλά ξαδέρφια πρώτα δεύτερα τρίτα τέταρτα κτλ αλλά αυτόν τον δεύτερο ξάδερφό μου του έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Το πρόβλημα είναι ότι μου την πέφτει καθώς μου κάνει κομπλιμέντα και κοιτάει σημεία του σώματος μου όπως το στήθος μου και το πίσω μέρος (κατάλαβα τε) και θελει να ειναι οσο το δυνατον πιο κοντα μου.Τι να κάνω;

δεν εχουμε σχολειο ουτε αυριο.....τι καλα!!! λατρευω τη δουλεια μου αλλα αυτες τις μερες με το πολικο ψυχος εξω δεν ειναι να βγαινεις απτο σπιτι. ειδικα οταν το σχολειο/δουλεια σου ειναι στην αλλη ακρη της ποληςαρε παγωμενη θεσσαλονικη.....

Το ακόμα πιο ελεεινό είναι να σου λέει αυτός που δεν απαντά στα μηνύματα οτι σε διερευνά για να δει την αντίδραση σου. Πειραματόζωα ψάχνουν δηλαδή. Δεν είναι μόνο εγωιστές αλλα και ΣΑΔΙΣΤΕΣ ‼ Εμένα μου είπε ένας "Θα κρατήσω το νούμερό σου και θα σε πάρω όταν το θελήσω εγώ"

Γεια σας ,εχω ενα τεραστιο προβλημα ,σε καποιους μπορει να φανει αστειο αλλα 4 χρονια τωρα δεν εχω ηρεμησει.Το προσωπο μου εχει μια τεραστια αλλαγη απο σγουρα μαλλια σε ισια.το φυσικο μου ειναι το σγουρο και ειμαι κακασχημη με αυτο ,ενω οταν ειναι ισιαα ειμαι πολυ ομορφη .Θα μου πειτε ειναι η ιδεα σου ερχομαι λοιπον να παραθεσω τα εξης.Στην πρωτη λυκειου εκανα μια μεγαλη αλλγη στο σωμα μου απο 63 κιλα πηγα 52 .παντα πηγαινα εριποιημενη στο σχολειο λιγη μασκαρα λιγο ρουζ και εξω απο την πορτα (χωρις υπερβολες δεν φαινοταν καν το "βαψιμο") μια μερα λοιπον εκει στο ασχετο που καθομουν μου λεει ενα παιδι που το ηξερα απο παλια οτι ειμαι για τον π... στεναχωρηθηκα παρα πολυ αλλα δεν ειπα τπτ.Μια αλλη μερα μια κοπελα στο ασχετο παλι μου λεειοτιειμαι γκομενα γαριδα πετας το κεφαλι κρατας το σωμα.Ν προσθεσω οτι οταν τα μαλλια μου ειναι σγουρα ουδεποτε δεν μου την εχει πεσει κανει ενω οταν ειναι ισια κανουν σαν τις μυγες στο δρομο,δεν υπαρχει παιδι να μην γυρισει να με κοιταξει καθως ειναι αμετρητες οι φορεςπου μου την πεφτουν.μια αλλη φορα ηταν ενα παιδι σε κοινη παρεα και με εβλεπε διαρκως με ισια μαλλια και μου την επεφτε διαρκως λεγοντας μου συνεχεια οτι ειμαι ομορφη κτλ μια μερα που ετυχε και τα αφησα σο φυσικο μου το σγουρο μου λεει εισαι μπαζο τελικα.Ακομα και ο ιδιος μου ο μπαμπας τονιζει συνεχεια τι ομορφη που ειμαι με ισια μαλλια και ποσο μου πανε ενω με τ σγουρα δεν το εχει πει ποτε ,και οταν με βλεπει με ισια λεει μα τι υπεροχα που ειναι και οτι μακαρι να ηταν ισια και κατι τετοιες αηδιες. Στο σχολειο οταν τα ειχα ισια με κοιτουσαν ολοι λες και δεν ξερω γω τι ειχαν και μολις τα αφηνα σγουρα σαν να μην υπηρχα . Τρεια χρονια πριν τον καιρο που εχασα πολλα κιλα ενα παιδι με ειχε δει απο μακρια στο χωριο του πατερα μου και ρωησε να μαθει πια ειμαι ,οταν το ειπαν οτι ημουν εγω αυτος ειπε αποκλειεται γιατι ειμαι λεει πατσαβουρα (τοτε το ειχα φυσικο το μαλλι)Ολα αυτα με εχουν κανει απιστευτα χαλια καθως δεν ειναι μονο αυτα αλλα κι αλλα περιστατικα,εχω ουραστει παρα παρα πολυ ,δεν θελω να ξαναισιωσω ποτε τα μλλια μου θελω να ειμαι φυσικη δεν θελω ουτε να τα καταστρεφω ουτε τιποτα .Δεν καταλαβαινω γτ υπαρχει τοσο μεγαλη διαφορα ,δεν ξερω τι να ανω πλεον

Πως γινεται καποιος να σου στελνει μηνυμα απο μονος του να του απαντας να το διαβαζει κ να μην σου απανταει και ποτε μετα?Κανε μας την χαρη αγορακι μου κοτζαμ γαιδουρι και φερεσαι σαν 15χρονο..Ειπαμε ειχαμε κατι ωραιο μετα αποφασισες απο μονος σου να εξαφανιστεις δεν σε ενοχλησα μου στελνεις μετα απο ποσο καιρο που δεν μιλαμε σου απανταω ευγενικα κ ξαναμαναμ τα ιδια;;Αν δεν εχεις κατι να μου πεις μην μου ξαναστειλης ποτε..Αλλα φταιω και εγω που σου απαντησα ενω επρεπε να σε γραψω οπως εκανες εσυ μαζι μου..Αι στο καλο πια με τα κομπλεξικα κ ψυχολογικα του καθενα..Σε θελω ναι αλλα οχι κ ετσι..Να ωριμασεις δε το βλεπω για αυτο παραταμε στην ησυχια μου και μην με ξεσικωνεις οποτε σου γουσταρει γιατι αυτη την φορα σου υποσχομαι οτι θα αμφισβιτεις και την ιδια σου την υπαρξη..Που παμε κ μπλεκουμε θεε μου..

Διάβασα στην ενότητα σινεμά του site ότι ο Pennywise, ο κλόουν της νουβέλας του Stephen King επιστρέφει. Γιατί επιστρέφει ο αλήτης; Είναι αηδιαστικός. Και σαν να μην έφτανε αυτό διάβασα κάπου αλλού ότι μέσα στο 2017 επιστρέφει και ο τσάκι, η κούκλα του σατανά για να γιορτάσει τα τριάντα χρόνια που πέρασαν από την πρώτη ταινία. Πραγματικά είναι οι πιο αηδιαστικοί ήρωες ταινιών τρόμου.Και ο αλήτης ο κλόουν και η κούκλα του σατανά πρέπει να υπάρξει μια ταινία όπου να βρουν το τέλος που τους αρμόζει και να τους καταπιεί το μαύρο σκοτάδι.Έχω και έναν φίλο ο οποίος έχει αγοράσει και τον τσάκι τη κούκλα του σατανά και τον έχει στο δωμάτιό του δίπλα από το κρεβάτι του και είναι πραγματικά τρομακτικός και αηδιαστικός.Κι εγώ λατρεύω τα κινηματογραφικά και μουσικά gadgets, έχω αφίσες, κούκλες κινηματογραφικών ηρώων και διάφορα τέτοια αλλά δεν θα αγόραζα ποτέ τον τσάκι. Ο τύπος είναι σκέτη αηδία. Και μόνο που πιάνεις στα χέρια σου την κούκλα του νομίζεις ότι θα ζωντανέψει! Κακάσχημος κι αυτός και ο Pennywise.

Όπως οι περισσότεροι περάσατε το "δράμα" των πανελληνίων. Είμαι αγόρι 17,5 και σε 2 μήνες θα παω 18. Επέλεξα την θετική κατεύθυνση μιας και είμαι καλός σε αυτά. Πηγαίνω φροντιστήριο κλπ. Το άσχημο είναι οτι δεν νιώθω πως προοδεύω..Σαφώς κάνω επαναλήψεις ,ασκήσεων,θεωρίας κλπ. Αλλά νιώθω το αίσθημα πως αν πάρω μια τυχαία άσκηση μαθηματικών "εντός των Ορίων ύλης"δε θα την λύσω.. Παιζει και λιγο ψυχολογικός πόλεμος απο μεριά φροντιστηρίου.. Ψυχολογική υποστήριξη απο τους γονείς δεν έχω μιας και είμαστε "απομακρυσμένοι" σαν οικογένεια.. Και τα οικονομικά πάνε δύσκολα.. "Δεν θα έχουμε την δυνατότητα για φροντιστήρια του χρονου,οτι κανεις φέτος". Και θελω να περάσω με την πρωτη,ομως οι υποχρεώσεις ενός 18παρα λιγο ατόμου ισοδυναμούν σχετικά με υποχρεώσεις ενός ενήλικα..Εσεις περάσατε παρόμοια κατάσταση; Οποιαδήποτε ψυχολογική υποστήριξη αν μπορούσατε θα με χαροποιούσε πολυ!!

Στην αρχή τον είδα σαν παιχνίδι, σαν τρόπο να ικανοποιήσω την παιδική μου περιέργεια. Πρώτα ήθελα να δω πως είναι να σε φιλανε, αργότερα πως είναι να σε χουφτωνουν, μετά πως είναι να σε ερωτεύονται και να ερωτεύεσαι... Και κάπως από το "ένα φιλί να μην μου μείνεις απωθημενο " έφτασα στο "σχέση από απόσταση ". Δεν έπαιξα πότε μαζί του, τουλάχιστον όχι παραπάνω από ότι έπαιξα με τον εαυτό μου. Ακόμα ψάχνει να βρει τι μου βρήκε και έχει κολλήσει έτσι! Πλέον το μόνο που θέλω είναι να ερωτευομαστε πιο πολύ κάθε μέρα. Θέλω πραγματικά να είμαι μάζι του και από την απόσταση, συντροφικοτητα δεν υπάρχει, σεξ δεν έχει μόνο το να ερωτευτουμε κι άλλο μας σώζει.