ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Βγαίνοντας μετά από χρόνια σχέσης, αυτά που νιώθω είναι αδιαφορία ,αχαριστία, μοναξιά και πόνο.Χιλιοειπωμενα σαγαπω που όμως χάνονται σε λιγα βράδια.. πώς μπορείς να αφήνεις έναν άνθρωπο που σου έδωσε τα πάντα? Πώς λες ότι κουράστηκες? Γιατί δεν προσπαθείς? Είναι άδικο.. άδικο.. νιώθω τόσο μόνη και απελπισμένη. Ήσουν ολος ο κόσμος μου. Αύριο θα έρθω να μαζέψω τα πράγματα μου.. αρκετό χρόνο σου έδωσα . Δεν γίνεται να μ'αγαπας και να με πονάς τόσο.. (νιώθω ότι κανείς δεν με καταλαβαίνει...)Β.

Όμως όνειρο ήτανε και πάει...Πέταξε,με το άνοιγμα των ματιών.Τελικά,ποτέ δεν θα είσαι μικρό μου, αυτό που έλεγες ότι ήθελες να είσαι.Τι θέλεις να σου πω για μένα; Τι άλλο αντέχω; Τι μπορώ ακόμη;Κοίτα απόψε τ'ολόγιομο φεγγάρι κι ίσως θυμηθείς πως είναι να πονάς στ'αλήθεια για κάποιον...δίχως παιχνίδια κάθε είδους.ΕΙΧΑ ΈΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΠΟΤΕ.Να ζήσω το πιο όμορφο κι ανεξέλεγκτο όνειρο της ζωής μου!!!Αλλά δεν έρχονται όλα όπως τα ονειρεύεται κανείς.Καληνύχτα

Το αγόρι μου μου προτεινε μόλις τελειώσει η εξεταστική μου να πάμε ένα τριήμερο στο εξωτερικό. Θα είναι το πρώτο μας ταξίδι μακρια στα 2,5 χρόνια που είμαστε μαζί και κανονικά θα έπρεπε να είμαι πολύ ενθουσιασμενη. Το πρόβλημα μου είναι ότι φοβάμαι τα αεροπλάνα. Όχι,δεν το περιγράφω καλά. ΤΡΕΜΩ ΤΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ. Έχω ανέβει 4 φορές και κόντεψα να πεθάνω από το φόβο μου. Φοβόμουν τόσο που δεν είχα καν δυσπνοια ταχυκαρδια και τα γνωστά συμπτώματα του άγχους. Ένιωθα απλά παγωμένη και τρομοκρατημενη όπως ένα παιδί μπροστά σε ένα άγριο σκυλί. Σκεφτόμουν πως είμαι στον αέρα και ότι αν γίνει ατύχημα θα πεθάνω εκείνη την ώρα. Σκεφτόμουν πως δεν έχω γη από κάτω μου και τρελαινομουν. Επίσης τρελαινομουν σε κάθε μικρή ανατάραξη. Τα δύο κορυφαία επιχειρήματα για να με ηρεμήσουν ήταν τα εξης: 1.Το αεροπλάνο είναι το πιο ασφαλές μεταφορικό μέσο. Ναι αλλά ΑΝ? ΑΝ γίνει ατύχημα έχω πολύ πολύ περισσότερες πιθανότητες να σκοτωθω απ ότι αν χτυπούσα με το αμάξι ή αν έπεφτε στο κεφάλι μου μια γλάστρα εκεί που περπατούσα.2.Δεν θα καταλάβεις τίποτα και να πέσει θα πεθάνεις πολύ γρήγορα. Ναι αλλά το θέμα είναι ότι δεν θέλω να πεθάνω. Πραγματικά θέλω πάρα πάρα πολύ να πάω σε αυτό το ταξίδι αλλά φοβάμαι ότι η φοβία μου θα τα καταστρέψει όλα. Θα πάω και θα φοβάμαι τόσο το αεροπλάνο της επιστροφής που θα νιώθω απαίσια κατά τη διάρκεια του ταξιδιού...Τι μπορώ να κάνω για να νιώσω καλύτερα? (Αν πάω τελικά μένει ένας μήνας μέχρι το ταξίδι)

Απόψε νιώθω μοναξια.

Επειδη ειμαι καινουρια με το fb,αφησα χθες ενα σχολιο σε μια αναρτηση σελιδας,με ειρωνικο τονο αλλα χωρις βρισιες ή οτιδηποτε, μπορουν να το διαγραψουν? Η υπαρχει περιπτωση να εγινε κατι αλλο? Θυμαμαι πολυ καλα οτι πατησα το enter και το ειδα για λιγα δευτερολεπτα δημοσιευμενο! Μετα κατι εγινε με το ιντερνετ και βλεπω οτι δεν υπηρχε ουτε στη σελιδα αλλα ουτε και στο αρχειο δραστηριοτητων μου! Ξερετε τιποτα?

πριν σας πω το προβλημα μου, θα ηθελα να απαντησετε σοβαρα.. ειναι κατι που με στεναχωρει και δυστυχως δεν εχω καποιον ανθρωπο να μιλησω.λοιπον..μπαινω σε σχεση με ενα αγορι.περνανε 3 μηνες.δεν εχουμε κανει σεξ. εχει κανει κινησεις αλλα ολο εβρισκα δικαιολογιες, το απεφευγα.δεν παει αλλο και ερχετε η στιγμη που του λεω οτι δεν το εχω ξανακανει... και πως δεν του το ειπα απο την αρχη επειδη ντρεπομουν..μου ειπε πως δεν το ειχε καταλαβει μιας και στα προκαταρκτικα ειχα πολυ 'θαρρος' και δεν ημουν ντροπαλη γενικα (αν καταλαβαινετε τι εννοω)αφου το συζητησαμε και μου ειπε πως ειμαι χαζη που δεν του το ειχα πει εξ'αρχης, συνεχισαμε να ειμαστε μια χαραααααα...περναει 1 μηνας, δεν κανει κινηση να το κανουμε. περνανε 2 μηνες, δεν κανει κινηση.του μιλαω και του λεω πως θελω να το κανουμε αλλα επειδη δεν το εχω ξανακανει, δεν μπορω να ξεκινησω την πραξη εγω.. μου λεει οκ, απλως φοβαται επειδη ειμαι παρθενα. (και η πρωτη κοπελα του παρθενα ηταν)συνεχιζει η σχεση μας..εχουν περασει 5 μηνες και δεν εχει κανει κινηση να ολοκληρωσουμε.ενω ειμαστε μες τα μελια, εχουμε κανει του κοσμου τα προκαταρκτικα..δεν κανει κινηση να μου τον βαλει ρε παιδια..τι να κανω? να ανεβω εγω πανω του ? το χω σκεφτει αλλα φοβαμαι.δεν το εχω ξανακανει.παντα φοβομουν το σεξ και αυτη του η σταση με κανει να το φοβαμαι ακομα πιο πολυ...

Καλησπέρα, ειμαι μια κοπελα 18 ετών και θεω να πω τον προβληματισμο μου γιατι νιωθω οτι κάτι πάει στραβα με εμένα. Όταν ημουν ρωτη γυμνασιου γνωρισα ενα αγορι, μιλαγαμε, αλλα δε συναντιομασταν ενω μεναμε σε διπλανα χωριά. Τελος παντων μετα απο καποιους μηνες συνεχους συζητησεις μεσω ιντερνετ κ τηλεφωνου βρεθηκαμε. Κατευθιαν ειχαμε χημεια και κολλησαμε ο ενας με τον αλλον. Παρολα αυτα καποια στιγμη το διαλυσαμε εντελως φιλικά. Αυτος τα εφτιαξε με μια και εγω με εναν αλλον. Ο αλλος αυτος τα ειχα μαζι του δυο χρονια και ημασταν ερωτευμενοι ( απο τα 14 ως τα 16) αλλα παντα σκεφτομουν και τον αλλον οχι ερωτικα, αλλα νοιαζομουν και ετσι οταν λογω καποιων πιεσεων εγω χωρισα αρχισα να μιλαω με τον αλλον που ειχε ακομα σχέση. Τωρα ο πρωτος αφησε εγκυο αυτη τη κοπελα και παντρευτηκαν και ο αλλος που ειχα δυο χρονια σχεση αρραβωνιαστηκε με μια. Και οι δυο κοπελες συμμαθητριες μου. Εγω τωρα νιωθω περιεργα μιας που και οι δυο πρωην μου αν και ενα χρονο μεγαλυτεροι απο εμενα εχουν φτιαξει τη ζωη τους και νιωθω οτι εχασα την ευκαιρια μου και θα μεινω μονη. Να σημειωσω οτι εδω και δυο χρονια που χωρισα δεν εχω ξανακανει σχεση μονο κάτι χαζα φλερτ.

Με πιάνουν ανασφάλειες καμιά φορά για την εμφάνιση μου και λέω θα τα παρατήσω ! :p Πόσο ζηλεύω τις γυναίκες που νιώθουν όμορφα με τα τακούνια τους και τα φορέματα τους.Μου λένε ότι μου πάνε αλλά εγώ νιώθω ότι δεν μπορώ να τα υποστηρίξω.Ισως γιατί κάποιες είναι ωραίες και με απλά ρούχα ενω εγώ μόνο αν προσπαθήσω και μπορεί γι'αυτό να μην νιώθω άνετα και τα αποφεύγω.Βεβαια υπάρχουν και καλές μέρες που δεν με νοιάζει

Λοιπον,ειμαι 17 χρονων,Γ'λυκειου και φετος δινω πανελληνιες.Σκεφτομαι για ΤΕΙ Τεχνολογων γεωπονων η γενικοτερα ενα ΤΕΙ.Απο την αλλη εχω στο μυαλο μου και τα ΙΕΚ,για τα οποια εμαθα απο εναν φιλο.Παρολ'αυτα εχω ακουσει οτι το πτυχειο που παιρνεις απο αυτα ειναι πολυ κατωτερο των ΙΕΚ[εαν παω ΙΕΚ,θα επιλεξω κατι που σχετιζεται με τους Η/Υ].Να παω ΙΕΚ για 2-4,2 ειδηκοτητες η σεενα ΤΕΙ?Αληθευει αυτο για την κατωτεροτητα των ΙΕΚ,εχω περισσοτερες ευκαιριες για δουλεια απο ΙΕΚ η ΤΕΙ?Ειμαι σε ''εεε ας πουμε αδιεξοδο''.Τι σκατα να κανω[συγνωμη]?Ειναι και αυτη η γαμημενη κριση και σε αποπροσανατολιζει,ειναι στιγμες που λεω ''γαμω την κριση μου,γαμω...Πρωτη φορα ζηλευω τοσο πολυ αλλα παιδια[σε αυτην την περιπτωση παιδια απο τις Σκανδιναβικες χωρες που εχουν εξασφαλισμενο μελλον].Τι να κανω???Ευχαριστω για τις απαντησεις σας,προκαταβολικα

Ρε παιδιά στείλτε λίγη θετική ενέργεια κ από δω γιατί δεν ξεκίνησε καλά η χρονιά. Από παραμονή πρωτοχρονιάς το παιδάκι μου με πυρετό μέχρι σήμερα, κόλλησε ο σύζυγός κόλλησα και εγώ, γέμισε το πρόσωπο μου έρπητα από το κρύωμα, και τώρα με πονάει και ο φρονιμητης, έχει πρηστεί το μάγουλο. *Positive vibes*