Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Το αγόρι που γουστάρεις σε όλο το γυμνάσιο μέχρι και το λύκειο, τον πρώτο σου έρωτα και καταλαβαίνεις ότι μάλλον γουστάρει την κολλητή σου και εσένα δεν σε συμπαθεί. ..Ε ΡΕ ΦΊΛΕ ΝΟΙΩΘΕΙΣ ΆΣΧΗΜΑ. και γω αυτό νοιώθω ..
17 χρονια γκρινιαζω πως δεν εχω αγορι... Βγαίνω με κάποιον,τον χωρίζω την εποχή μέρα γιατί δεν νιώθω άνετα. Μου λέει μετά ένας άλλος να βγούμε, αλλά επίδει είναι παιδικός φίλος και γνωστός στους συγγενείς μου δεν ανταπόκρινομαι...τι μου συμβαίνει?εγώ δεν είμαι αυτή που ήθελε να τα φτιάξει επιτέλους με κάποιον?γιατί το κάνω αυτό?
1 Χωρισα2 οικονομικα μέτρια προς κακά3 φιλιά αισθάνομαι ότι δεν είναι αληθινή4 η οικογένεια μου έχει αρκετά προβλήματα(αν κάτσω να γράψω και άλλα δεν ξέρω πότε θα τελειώσω το μέτρημα)Αισθάνομαι πολύ χάλια δεν ξέρω τι να κάνω σκέφτομαι μόνο αρνητικά
μου ειπε οτι θελει σχέση μαζι μου. του ειπα οτι δεν ειμαι έτοιμη ακομα και χρειάζομαι λιγο χρονο και ειπε οτι δεν εχει πρόβλημα να με περιμένει. αυτός όμως χάνεται συνέχεια. Δηλαδή κανει 2 3 μερες να στειλει. Δεν στέλνει σε καθημερινή βάση. Τι να σκεφτώ; οτι δεν το εννοεί;
Δεν είμαι καθόλου καλά χώρισα πριν λίγους μήνες γιατί πνιγομουν από τα λάθη που έκανα στην σχέση μου και τώρα είμαι σε απόγνωση δεν ξέρω τι να κάνω η πρώην κοπέλα μου ήταν ο μόνος άνθρωπος που είχα αγαπήσει την απογοήτευσα έλεγε ότι με αγαπούσε αλλά τελευταία είχαμε αποξένωθει αρκετά την θέλω πίσω αλλά μου λέει ότι είναι καλύτερα να χωρίσουμε
τις τελευταιες μερες δεν νιωθω καλα.... εχω μια συνεχομενη θλιψη μεσα μου! νιωθω μονος... ειμαι δηλαδη και δεν καθολου ωραιο! ζηλευω τους φιλους μου που εχουν τις κοπελες τους και αλλοι που δεν εχουν κοπελες βρισκουν συχνα ανα διαστηματα κοπελες και κανουν σεξ, κατι που εγω εχω ξεχασει τι ειναι.... ουτε που θυμαμε την τελευταια φορα που εκανα.... και τι? να παω σε οικους? πηγα πριν πολυ καιρο και δεν κανω κεφι να ξαναπαω... ισα ισα οταν πηγα μετα απο λιγες μερες συνειδητοποίησα οτι μονο ετσι θα κανω σεξ? μονο αν πληρωνω...? αν ειναι ετσι καλυτερα να μην πηγαίνω ουτε εκει...και τελος παντων ολο αυτο κανει κακο στην υγεια μου... κυριως στην ψυχικη αλλα φοβαμαι οτι πολυ συντομα θα γινει και σωματικη...εχω μιζεριασει και ξεσπάω σε νευρα πολυ ευκολα στους γυρω μου ακομα και να μην φταίνε σε κατι...νιωθω σαν να μια βουβη καταιγιδα που εχει ξεκινησει να βρεχει αλλα δεν εχει ξεσπασει ακομα.... δεν εχει ερθει ο τυφωνας! και οταν ερθει, τι θα γινει? ελπιζω να μην χασω τον ελεγχο και καταστρέψω την ζωη μου! και ενταξει να ειναι μονο η δικια μου... να μην ειναι και καποιου αλλου που δεν φταίει σε τιποτα!
Είμαι σε σχέση 3μιση χρόνια με ένα καλό παιδί ΄γλυκό αλλά δε δουλεύουμε πότε με σύμβαση εκείνος πότε εγώ αλλά δε τσουλάει μας ρίχνει ψυχολογικά μας πιάνει κατάθλιψη όταν σκεφτόμαστε μελλοντικά εκείνος μου χει ζητήσει να παντρευτούμε να κάνουμε παιδί κ σκέφτομαι τι μου λέει????εδώ δε μπορούμε να ζήσουμε τους εαυτούς μας ,διακοπές δεν έχουμε κάνει ...τον αγαπώ αλλά πιέζομαι είμαι 36 κ όλα μου φαίνονται δύσκολα...