ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Θέλω να εξομολογηθώ ότι βρίσκω τόσο καταπληκτικές τις εξομολογήσεις μου σε αυτή τη στήλη(και τα σχόλιά μου σε εξομολογήσεις άλλων) που θέλω αμέσως μόλις τη δω να πατήσω ''ταυτίζομαι''. Αλλά δεν το κάνω γιατί θέλω τα ''ταυτίζομαι '' να προέρχονται αποκλειστικά από αναγνώστες της στήλης, να μην κλέψω εγώ ούτε ένα. Και τίμιος και καταπληκτικός στις εξομολογήσεις. Τα θερμά μου συγχαρητήρια(σε μένα)

Δινω τον ιουνιο εξετασεις. Για την ακριβεια ξαναδινω. Ειμαι καλη μαθητρια.. γραφω καλα στην ιστορια , στα λατινικα.. ειμαι πισω στα αρχαια και στην εκθεση... εχω περασει διαφορες κρισης αγχους αλλα κυριως ανασφαλειας ...ειναι στιγμες που Νιωθω οτι δεν μπορω να κανω τιποτα. Λεω στον εαυτο μου εισαι αχρηστη , δεν μπορεις . Δεν θα θυμασαι ολη την ιστορια απο εξω ....και απλα με ριχνω και δεν μπορω να διαβασω ποιοτικα...τα διαγωνισματα μου στην ιστορια ειναι τρια 100 και δυο 19,5 περιπου.. το ιδιο και στα λατινικα ...απλα στα αρχαια ειμαι πισω και στην εκθεση...εχω χρονο για να τα καλυψω; φοβαμαι και θελω να προσπαθησω χωρις ομως αυτες τις αρνητικες σκεψεις...παρακαλω γραψτε μου τις αποψεις σας

Καλησπέρα ειμαι 20 χρόνων και νιώθω πως δε θα μπορεσω ποτε να κανω μια φυσιολογική σχεση. Ο λόγος δεν ειναι ουτε η εμφάνιση ουτε κανενα "κουσούρι " που εχω . Ο λόγος ειναι οτι ειμαι δεμένη με την οικογενεια μου και πιστευω πως οι άντρες προτιμούν τις τελείως ανεξάρτητες κοπελες . Για να μην παρεξηγηθώ και τις βόλτες μου παω και τις διακοπες μου κανω απλα αφιερώνω χρονο και στο σπίτι μου και επισης η οικογενεια μου ξερει τι κανω που βρίσκομαι κλπ . Μου φαίνεται παράλογο να μένεις με τους γονεις σου και να βγαινεις έξω και να κανεις οτι θελεις χωρις καν να δίνεις λογαριασμό για το τι κανεις. Επισης να πω οτι ειμαι κάπως προστατευμένη απο το σπίτι μου πχ αν βγω μεχρι τις 5 το πρωί θα ερθει κάποιος να με πάρει με το αυτοκίνητο δε θα με αφησει τετοια ωρα να γυρίσω μονη . Ωστόσο πιστευω οτι οταν ειμαι με κάποιον σε σχεση θα θελει να ειμαι τελείως ανεξάρτητη και θα με θεωρεί παιδάκι που δίνω λογαριασμό τι κανω και που βρίσκομαι . Για παράδειγμα με τον πρώην μου οταν ήθελε να κοιμηθω σπίτι του ελεγα ψέμματα οτι κοιμάμαι σε μια φίλη μου γιατι οι γονεις μου δε θα το δέχονταν αυτο ενώ καθε αλλη κοπελα θα ελεγε απλα θα κοιμηθω έξω και δε θα ειχε προβλημα . Νιώθω οτι ολοι θα ξενερώνουν μαζι μου και εστω και αν τους αρέσω στην αρχη μετα θα πηγαίνουν στις πιο "καπατσες" που θα κανουν οτι θέλουν χωρις να δίνουν κανεναν λογαριασμό θα κοιμούνται οπου θέλουν και οποτε θέλουν και γενικά πιστευω οτι ετσι κρατιούνται οι σχέσεις . Πείτε μου αν εχω δικιο ή οχι... παρόλα αυτα δε θα ήθελα να κανω οτι γουστάρω γιατι ετσι θα στεναχωρώ την οικογενεια μου που εχει περασει παρα πολλα ηδη απο τον θάνατο της μητέρας μου

Θα ήθελα τη γνώμη κάποιου που έχει δουλέψει σε ανταλλακτήριο συναλλάγματος!!!Πρέπει να δώσω απάντηση άμεσα και με φοβίζει η ευθύνη της συγκεκριμένης δουλειάς λόγω της συνεχούς επαφής με τα χρήματα!!!Κάποιος που να έχει ανάλογη εμπειρία θα με βοηθούσε πολύ στην τελική απόφαση!!!Ειμαι πολύ στρεσαρισμένη και δεν ξέρω τι να κάνω!!!!!

Γενικότερα πάντοτε είχα μια προτίμηση στους μεγαλύτερους άνδρες. Θεωρώ πως ίσως να φταίει η κάποια έλλειψη πατρός. Γνώρισα έναν άντρα λοιπόν πριν κάποιους μήνες.Δεν έχουμε κοινούς γνωστούς τον γνώρισα εντελώς τυχαία. Βγήκαμε μερικές φορές χαλαρά κ βρεθήκαμε και στο σπίτι του και σπίτι μου άλλες μερικές. Κάποιες από αυτές τις φορές προχωρήσαμε κι ερωτικά αλλά μόνο στα προκαταρκτικά, μιας κι εγώ δεν έχω ολοκληρώσει ακόμη. Από την αρχή μου είχε πει πως τον φοβίζει η διαφορά ηλικίας μας αφού δεν του είχε ξανά τύχει με τόσο νεότερη. Παρόλα αυτά υπήρχε συμπάθεια ανάμεσα μας κ απ τις δυο μεριές κι εκτίμηση κ σεβασμός. Αυτές τις μέρες μου είπε ότι δεν μπορεί να το βρει λογικό το να είμαστε μαζί ως ζευγάρι. Λέει όσο κι αν δε το θέλει τον νοιάζει τι θα πουν οι τρίτοι, τ θα πει ο κόσμος. Δε μπορεί να δεχτεί το γεγονός οτι θα βγαίνουμε έξω σαν κανονικό ζευγάρι. Ντρέπεται με λίγα λόγια για αυτην την διαφορά ηλικίας μας. Από την άλλη δε θέλει να είμαστε μαζί μόνο κ μόνο για σεξ κ τιποτε άλλο, όσο ωραία κ να ήταν όταν κάναμε προκαταρκτικά. Λέει δε μπορεί να το κάνει αυτό μαζί μου διότι δεν είμαι τέτοια κοπέλα, κατά τη γνώμη του, μόνο για ξεπέτες δηλαδη. θα ήθελε πολύ να έχει μια όμορφη ολοκληρωμένη σχέση μαζι μου, αν δεν ήμουν τόσο μικρότερη. Επιπλέον θεωρεί πολύ μεγάλη ευθύνη το να είναι ο πρώτος μου(που τελικα δε θα ναι). Εγώ ομως τον θελω αρκέτα. Δεν με ενοχλεί η γνώμη των άλλων (μάλλον λόγω επιπολαιότητας κ ''νιότης'' :P) θα ήμασταν υπέροχα μαζί αλλά από ότι φαίνεται δε μπορεί να το δεχτεί. έχω στενοχωρηθεί αρκετά με αυτό το θέμα γιατί υπάρχει χημεία κ δν υπερβάλω. Τι να κάνω; Σίγουρα δν υπάρχει λόγος να προσπαθήσω να του αλλάξω γνώμη. Πως να σταματήσω να στενοχωριέμαι σχετικά μ αυτό το θέμα; Είμαι 19 και είναι 32Συγγνώμη για το σεντόνι.

Είμαι ερωτευμένη... Πέφτω πάνω σε τοίχο, αλλά δεν μπορώ να τον ξεχάσω... Δεν μιλάμε καθόλου, έχει κοπέλα, και τελείως διαφορετικές παρέες... Σε λίγους μήνες μετακομίζει , και δεν θα τον ξαναδώ.Θέλω απλά να τον ξεχάσω... Ώστε να με αφήσει αδιάφορη το ότι φεύγει.

Γνωριστήκαμε σε μια εργασία. Αυτή μικρότερη μου στα 21-22 εγω 25. Συνεχώς μου έλεγε πως και είμαι μόνη μου από την στιγμή που είμαι έξυπνη, αρκετά όμορφη και με τέτοιο σώμα, ενώ αυτή που δεν είναι τόσο όμορφη έχει δεσμό. Της απαντούσα ότι πριν λίγο καιρό είχα χωρίσει. Έρχεται η στιγμή που γνωρίζω και τον φίλο της, κοντά στην ηλικία μου. Από την επόμενη μέρα, μου έστειλε αίτημα στο φβ και αφού το δέχτηκα, άρχισε να μου την πέφτει στην ψύχρα. Τον απέρριψα και τον έβρισα ενώ μου έλεγε συνέχεια ότι την έχει χεσμένη την κοπέλα του και ότι του άρεσα αρκετά και αν θέλω να είμαστε μαζί. Τον ξαναβριζω και τον διαγράφω χωρίς να πω τίποτα στην κοπέλα. Την επόμενη μέρα επικοινωνεί μαζί μου η κοπέλα του και μου λέει ότι έκαναν πλάκα για να δει αν είμαι καλή φίλη και από την στιγμή που δεν της το είπα, σήμαινε ότι μου άρεσε το παιδί. Τσακωθηκαμε για τα καλά αλλά δεν είχα αποδεικτικά στοιχεία για την χυλόπιτα που του έριξα. Το αποτέλεσμα ήταν να πει σε όλους τους γνωστούς ότι είμαι μια ανδροχωριστρα!3 μήνες μετά: το παιδί την είχε χωρίσει έχοντας βρει ήδη την επόμενη και η "κυρία" αυτή μαλάκα τον ανέβαζε-σιγά ρε που νομίζεις οτι είσαι και γοης τον κατέβαζε... Έχουν περάσει 7 χρόνια από τότε και όποτε με βλέπει στον δρόμο με κοιτάει ακόμα με μισό μάτι....

Μένει μακρια και όπως είναι τα πραγματα δεν προλαβαινω ουτε στο τηλέφωνο να του μιλαω. Τα έχουμε λιγοτερο απο μηνα, και όταν χαλαρωνω λίγο αμέσως τον σκέφτομαι. Ααααχ ποτε θα ερθει; Θέλω να τον αισθανθώ για λίγο!

Σε μια εξοδο μου καποιος που γνωριζα ελαχιστα μου προτεινε οχι με ευθεως τροπο βεβαια να βγουμε αλλα εγω υπεφυγα να απαντησω γιατι δε τον ξερω καλα!Απο τοτε εχει γινει ψυχρος και τυπικος μαζι μου ως αδιαφορος.Τον θελω τι να κανω?

εχω καταλαβει κατι πολυ σημαντικο..Καθε φορα που θελω να μοιραστω την χαρα μου με τις φιλες μου με αγνοουν επιδεικτικα..λενε >..και μετα δεν με ρωτανε καν η δεν μου λενε τιποτα σχετικο με αυτο που τις ειπα..Γιατι ρε πουστη μου να υπαρχει τετοια ζηλια ;Μια φορα να χαρει καποιος πραγματικα μαζι μου οπως κανω και εγω παντα..μια φορα να νοιαστει καποιος οπως κανω παντα ..μια φορα βασικα να γνωρισω εναν ανθρωπο που να μην τον νοιαζει μονο ο εαυτουλης του..σε ολους εσας που ειστε εγωκεντρικοι ενα εχω να πω..δεν γυριζει ολος ο κοσμος γυρω σας...υπαρχουμε και εμεις που σας βοηθαμε στα παντα και σας συμβουλευουμε και σας λυνουμε ολα τα προβληματα και καμια φορα γουσταρουμε να ακουσουμε ενα μπραβο ..ναφανει οτι νοιαζεστε