ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Όχι δεν έχει σημασία πόσο νευριασες ή πόσο δίκιο μπορεί να θεωρείς ότι έχεις ή τι είμαι κτλ..Δεν αποδεικνύεις τίποτα άλλο παρά μόνο μια ακόμη πτυχή του χαρακτήρα σου..Ο τρόπος που εκφραζόμαστε ακόμη και πάνω στα νεύρα μας, δείχνει πολλά για εμάς. Και για ακόμη μια φορά μου θυμίζει μαζί με τα υπόλοιπα γιατί δεν θα καταλάβεις πότε γιατί δεν θα μπορούσαμε να αντέξουμε μαζί. Δεν σε κάνει ούτε σωστό ούτε σε δικαιολογεί και σίγουρα δεν σε τιμά και δε σε κάνει καλύτερο. Δυστυχώς σε αυτήν την συμπεριφορά έχεις μάθει να ζεις και θέλει πολλή προσωπική δουλειά για να μην καταφευγεις σε αυτήν. Και αναρωτιοσουν γιατί σου είπα πως σε φοβόμουν με τις εκρήξεις και απορώ πως πίστευα ότι θα άλλαζε..Δε σε κατηγορώ όμως, πιο πολύ με εμένα τα βάζω που τυφλωθηκα και που καμία φορά ξεχνάω τα δικά σου. Είσαι ένα μάθημα ζωής όπως και να'χει.

Ειμαι πολυ εκνευρισμενη γιατι ο αντρας μου εδω και μερικο καιρο εχει παθει μια μανια και του τρεχουν τα σαλια με οποια γυναικα δει. Παμε το πρωι τον μικρο στον παιδικο σταθμο πριν την δουλεια. Τον κοιταζω μεσα απο το αυτοκινητο ομως αυτος την πεφτει στην νηπιαγωγο. Σε καθε βολτα που βγαινουμε με το που θα περασει καποια γυναικα απο διπλα του γυρναει το βλεμμα μπροστα μου και την κοιταζει καρφωτικα. Ακομα και στο σουπερ μαρκετ κανει ματακια στην ταμια μπροστα μου. Οταν μαλωνουμε μου και του φωναζω οτι δεν με σεβεται και δεν με εκτιμει καθολου απανταει οτι το κανει για πλακα και οτι ολοι οι αντρες το κανουν. Εμενα εχουν αρχισει να μου μπαινουν ιδεες μηπως δεν κανω εγω κατι καλα ή μηπως με απατα αν δεν το κανει ηδη.

Είναι κακό να είσαι ο εαυτός σου ; Ποτε μου δεν ενόχλησα κανένα .. Και όμως δεν μπορώ να είμαι εγω γιατί είμαι ομοφυλόφιλος ... Πολλες δουλειές μου έκλεισαν την πόρτα λόγο της φύσης μου ... Πόσα αγοράκια την μέρα είναι σκληροί άντρες και την νύχτα αναζητούν έρωτα έναντι αμοιβής από αγοράκια .. Πόση υποκρισία ... Θέε μου ....

πρώτη φορά από την πίεση σήμερα. Ψυχολογικά είμαι εντάξει, αλλά ένω φροντίζω τον εαυτό μου έχω εδώ και 6 μέρες πονοκέφαλο και δυσκολεύομαι να διαβάσω. Έν τω μεταξύ, αποφάσισα να βάλω κάτι έξτρα ώρες για να καλύψω κάτι κενά και πλέον είναι ανθρώπινος αδύνατον να τα προλάβω όλα. Όταν απελπίζομαι θα ήθελα πολύ κάπου να μιλήσω αλλά δεν υπάρχει κανείς. Γονείς θα αγχώθουν, φίλες είναι χειρότερες από μένα, η τα έχουν φορτώσει στον κόκορα και το άγορι μου έχει τα δικά του. Έχω την εντύπωση ότι κάθε φορά που η διάθεση μου είναι λιγότερο από καλή, επηρεάζεται και με κάνει να νιώθω ότι το να αισθάνομαι που και που άγχος η πίεση είναι λάθος. Πονάει το κεφάλι μου...!!!!

Εχω απελπιστεί κάπως για το τι θα κανω. Αποφοίτησα πρόσφατα. Άρχισα να στελνω βιογραφικά σε καποιες δουλειές, αλλά τζίφος. Παράλληλα, πηγαίνω φροντιστήριο αγγλικών, σε ενα πρόγραμμα και σε σεμινάρια. Δουλειά δεν βλέπω να βρίσκω....οχι μόνο πανω στο αντικείμενο μου αλλα γενικότερα...Δεν ξέρω τι να κάνω....συνεχιζω τη προσπάθεια...Εκτός απο δουλειά, θέλω να κανω και ενα μεταπτυχιακό...δεν εχω βρει κατι ομως που να μου αρέσει, να ειναι οικονομικά ανεκτό και να μην χρειάζεται συστατική επιστολή (δυστυχώς εχω μονο μια απο εργοδότη οταν εκανα την πρακτική μου άσκηση). Κάνω υπομονή και προσπαθώ να σκέφτομαι θετικά.

Θα ήθελα να σας εξομολογηθώ κάτι που με απασχολεί. Εδώ και λίγο καιρό ο πατέρας μου αργεί να γυρίσει σπίτι και όταν είναι σπίτι ,είναι σε έναν υπολογιστή. Ανακάλυψα ότι μιλάει με μία γυναίκα. Με εκνευρίζει που η μάνα μου τον περιμένει να γυρίσει από τη δουλειά για να φάνε μαζί, ενώ αυτός μιλάει με την γκόμενα. Με εκνευρίζει που της μιλάει απότομα .Με εκνευρίζει που την κοροϊδεύει.Σαν πατέρας είναι ο καλύτερος, σαν συντροφος όμως, ο χειρότερος.Να της πω κάτι? Πως να το διαχειριστώ?

Υγεία....-θα φύγει το τέρας από το μυαλό μου.....η ιδέα ότι κάνω εγώ κακό στον εαυτό μου...Δεν θα βρωμάει η ανάσα μου τσιγάρο......βρωμέρα γυαλιστερά τασάκια και ρούχα...Θα μυρίζω μόνο εγώ....Ξεσυνδύασε τον καφέ και το ποτό με το τσιγάρο....είναι μονάχα μία εξάρτηση που τίποτα καλό δεν έχει να σου προσφέρει..Δεν βοηθά όταν έχεις άγχος... δεν βοηθά όταν δεν είσαι κοινωνική...δεν βοηθά όταν αισθάνεσαι ότι δεν έχεις αυτοπεποίθηση...Αυτά είναι όλα στα μυαλό... σου κάναν πλύση εγκεφάλου.... ότι η γυναίκα και ο άνδρας που καπνίζει είναι σέξι...δυναμικοί...Κάνε πλύση εγκεφαλού στον εαυτό σου από την ανάποδη...Το κάπνισμα ειναι μόνο αδυναμία....εξάρτηση...Δεν είναι ούτε σέξι, ούτε αισθησιακό, ούτε σου δίνει αυτοπεποίθηση...Δεν βοηθάει όταν βαριέσαι...Μονό κακό σου κάνει τίποτα αλλό...Καπνίζοντας είσαι ένα αδύναμο ανθρωπάκι ....Δεν πρέπει να ζηλεύεις τους καπνιστές που έχουν πάντα τον φιλαράκο τους..Πρέπει να τους λυπασαι...και να χαίρεσαι που εσύ είσαι ελεύθερη και δεν εξαρτάσαι...Είσαι δυναμική , γεμάτη αυτοπεποίθηση από μόνη σου...Δεν το έχεις ανάγκη...Όταν αγχώνεσαι και όταν βαριέσαι το μόνο που κάνει είναι να σε κάνει ακόμα πιο νευρικό...Στην αρχή το δύσκολο κομμάτι είναι όλα αυτά που έχεις συνδυάσει με το κάπνισμα... Το πρωί με τον καφέ, μετά το φαγήτο, με το ποτό... όταν χαλαρώνεις...Να απολαμβάνεις τον καφέ σου, το ποτό σου χωρίς την απαίσια αίσθηση του τσιγάρου στο στομα....Να γεύεσαι όλα τα ροφήματα, τα φαγητά και να τα απολαμβάνεις στο έπακρο...Να ζεις χωρίς να σκέφτεσαι πότε θα κάνεις το επόμενο τσιγάρο.. και να περιμένεις να κάνει διάλειμμα η ταινία στον κινηματογράφο για να βγεις να καπνίσεις αυτήν την αηδία... να τροφοδοτήσεις την αδυναμία σου....την εξάρτησή σου.... την φυλακή σου...Υπάρχει ελευθερία από την φυλακή που εσύ επέλεξες να μπεις..Κόψτο και προχώρα σαν να μην κάπνισες ποτέ...Η ψυχολογική εξάρτηση είναι πιο επώδυνη από τη σωματική και αυτήν πρέπει να νικήσεις...Κάνε νέα πλύση εγκεφάλου στον εαυτό σου.Ελευθερώσου από τα δεσμά σου.

Ενα κοριτσακι δημοτικου με την παρεα της τραγουδανε ''μεθυσμενος μπαινω στο κλαμπ DAB'' κανωντας και αυτες τις κινησεις...Ενας αλλος και καλα μαγκια εδεσε στο παντελονι του εκει που μπαινει η ζωνη 1 ζευγαρι γαντια του μποξ...ηθελα να παω να του πω βαψου μπλε και πεσε στην θαλασσα...Εχω απογοητευτει...

Να κάνω σεξ, σαν τρελη , το ζητάει το κορμί, του το στερώ ! Δεν μπορω χωρίς συναίσθημα

Μέσα σε ένα μήνα γνωρισήκαμε, ήρθαμε πόλυ κόντα και καταλήξαμε να κοιμόμαστε αγκαλία. Περάσαμε κάλα και έπρεπε τώρα να φύγουμε. Πίσω στις ζωές μας. Αλλά τι μένει από εμάς; Δεν ταιργιάζουμε, εσύ κυνικός και εγώ αθεράπευτα ρομαντική. Συνεχίζεις να δείχνεις ενδιαφέρον ακόμα και από μακριία, αλλά κάθε φορα που θα πάω να πω κάτι ρομαντικό θα βάλεις τα γέλια. Μου φαίνεται δύσκολο, να συχεχίσουμε κάτι, που δεν καταλαβαίνω και που πηγαίνει. Δείχνεις τρυφερός αλλά όταν πάω να στο πω, αλλάζεις... Μου αρέσει να μιλάμε. Θέλω να σε γνωρίσω καλύτερα. Δεν πρόλαβα. Αλλά σαν εραστές δεν ξέρω αν γίνεται! Φίλοι θα μπορούσαμε να είμαστε; έχουμε να πούμε πολλά, ο ένας στον αλλό... Μην αρχίσεις πάλι τα γέλια. Μπορείς να με καταλάβεις;