ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

και πινεις μονο καφε και energy drinks.τι,οχι?

Οι περισσότεροι φίλοι μου βρίσκουν εύκολα γκομενες είτε για σχέση είτε απλά για σεξ!Έχω βαρεθεί στα 20 εγώ να είμαι σχεδόν πάντα μόνος μου και να βλέπω και από πάνω αυτούς να φεύγουν αγκαλιά με κοπέλες και γενικά να κάνουν σεξ συχνά,ενώ εγώ να καταλήγω πάντα μόνος!Και κάθε φορά το ίδιο, όλοι να μιλάνε για γκομενες σεξ για αυτή για την άλλη και γω να ντρέπομαι να μιλάω για τις ανύπαρκτο εμπειρίες μου

Φίλοι μου και γνωστοί κι οικογένεια στην Ελλάδα παλεύουν με την ανεργία. Μαθαίνω για νέους, εν δυνάμει παραγωγικούς ανθρώπους, να μη δουλεύουν για δύο, τρία και βάλε χρόνια και να μη βλέπουν ανθηρό το μέλλον τους.. Τι θα κάνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μόλις χάσουν και την τελευταία οικονομία τους ή όταν σε λίγα χρόνια πεθάνουν όσοι στηρίζουν με συντάξεις; Εντάξει, ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί στο μέλλον αλλά τα ακούω από μακριά και ανησυχώ. Κι έχω πραγματική απορία: τι θα γίνει στο μέλλον;! Εγώ ήδη στέλνω χρήματα πίσω στην Ελλάδα όσο μπορώ αλλά μέχρι πότε θα μπορώ κι εγώ; Να περιμένουμε από την Ελλάδα, φτώχεια όπως τότε στην Κατοχή ή όπως σήμερα σε χώρες όπως το Πακιστάν; Καμιά ιδέα για το μέλλον ;

Με το αγορι μου τα χαμε πολυ καιρο , το καναμε και ηταν πολυ ομορφα . Πριν καμια εικοσαρια μερες χωρισαμε , και τοτε με θυμηθηκε το "απωθυμενο" , και το καναμε .Το χειροτερο ειναι πως δεν μου αρεσε , και αισθανομαι πως θα το μετανιωσω.Τωρα ξερω πως δεν θα τα ξαναβρω ποτε με τον πρωτο , γιατθ ποτε δεν θα μπορεσω να τον κοιταξω στα ματια. Αν μαθαινε ποτε αυτο , το οτι πηγα με αλλον και μαλιστα τοσο νωρις θα με μισησει . Και να μην το μαθει, εγω θα το ξερω . Θα τον βλεπω και θα σκεφτομαι τι πηγα και εκανα . Αισθανομαι απαισια

Οταν βγαινω με τις φιλες μου για βραδυ νιωθω παντα κατωτερη απο εκεινες και μου πεφτει η αυτοπεποίθηση. Αυτες ειναι αδυνατες και μπορουν να φορανε οτι θελουν και να δειχνουν κουκλες πραγμα που τους δινει αλλο αερα..ενω εγω επειδη εχω καποια παραπανω κιλα ( δεν ειμαι κεφτεδακι, πανω ειμαι σχετικα αδυνατη αλλα εχω μπουτια και κωλο)δεν εχω αυτοπεποιθηση με το σωμα μου και επισης δε νιωθω σεξυ αφου δε μπορω να φοραω οτι θελω..πιστευω οτι αν ειχα το σωμα τους θα ειχα φουλ αυτοπεποιθηση και δε θα με ένοιαζε τιποτα...οσες φορες κ αν εχω προσπαθησει να κανω διαιτα μου πέφτει η αυτοπεποιθηση οτι δεν τα καταφερνω και βαζω τ φαγητο τελικα πανω απο τα θελω μου. ειναι κακο τελικα να μην σου αρεσει το σωμα σου και να μην αισθανεσαι ανετα μεσα σε αυτο.. :(

Ήμουν έξω για ποτό με το σύντροφο μου.σε κάποια φάση η αδερφή μου έστειλε μια φωτογραφία της ανιψουλας μου.του λέω "κοίτα το αστεράκι μου τι όμορφη ειναι".αφήνω το κινητό στην άκρη και συνεχίζω το ποτό μου.και τότε ξεκινάει μια επίθεση ρε παιδιά..τι να σας πω..."Μας έχεις ζαλισει με τη μικρή.είσαι άρρωστη. Όταν κάνουμε παιδιά,ξέχασε την.δεν θέλω ούτε να ακούω γι αυτην".στα καλά καθούμενα όλα αυτά.εννοείται ότι τον διαολοστειλα και έφυγα. Τι του φταίει το 6χρονο ρε γαμωτο;με ποιο δικαίωμα θα μου απαγορεύσει να βλέπω την οικογένεια μου;για μένα τελείωσε.

Την Παρασκευή λοιπόν, πήγα για το πρώτο μου interview. Τα πράγματα κύλησαν πολύ καλά μπορώ να πω. Δεν έκλεισα κάποια συμφωνία εκείνη την ώρα. Λίγο αργότερα δέχτηκα μια κλήση, Μου είπαν ότι προσλαμβάνομαι. Με το που το έμαθα χάρηκα πολύ και πήρα αμέσως τον πατέρα μου για να του το ανακοινώσω. Εκείνος όλο χαρά, μου απάντησε ότι μίλησε ο ίδιος με τον Πρόεδρο και ότι με πήραν στο τμήμα των πωλήσεων. Μόλις το άκουσα πάγωσα.! Περνούσαν τρελές σκέψεις από το μυαλό μου. Άραγε, μέτρησε το βιογραφικό μου ή όχι? Τα άτομα από το τμήμα ανθρωπίνων πόρων, μου χαμογελούσαν γιατί τα πήγα όντως καλά ή ήταν φτιαχτό. Κλονίστηκε αμέσως η εμπιστοσύνη μου. Δεν θέλω να με προσλάβουν σε μια δουλειά που μεσολάβησε ο πατέρας μου. Θέλω να δουλέψω κάπου όπου αναγνωριζεται η αξίας μου. Τι θα πώ αργότερα στον εαυτό μου?Ξέρεις κάνεις μια δουλειά που μεσολάβησε ο πατέρας σου..αρνούμαι να το δεχτώ. .την Δευτέρα θα τους πώ άκυρο.

Έχω ακούσει να λένε πως οι μεγαλύτεροι έρωτες, οι μεγαλύτερες αγάπες και τα πιο έντονα συναισθήματα μερικές φορές δεν μπορούν να οδηγήσουν σε μια σταθερή ώριμη και "καθώς πρέπει" σχέση. Παραμένουν για μήνες, χρόνια και επηρεάζουν βαθειά με την ελεύθερη αυτή μαγεία τους. Έχοντας λοιπόν νιώσει αυτή την εσώψυχη και ειλικρινή έλξη και ένωση με ένα άτομο, θα μπορούσα να αγνοήσω την ύπαρξη της για να δημιουργήσω μια σχέση με κάποιον άλλον, που θα πληρεί όλα τα χαρακτηριστικά της κοινωνικά αποδεκτής "δέσμευσης"; Είναι λογικό να πληγώνεις μονιμώς άτομα που σε νοιάζονται ,και τα νοιάζεσαι και εσύ, για να ικανοποιήσεις μια αγάπη που έρχεται και φεύγει(αναπόφευκτα) αλλα σε γεμίζει όσο τίποτα; Στη ζωή μου, κάνω 10 βήματα μπροστά και 20 πίσω, πλήρως εκούσια, και δε σταματάω να παίρνω μέρος στην αιώνια μάχη μυαλού και καρδιάς , σωστού και λάθους, ηρεμίας και παράνοιας.-Η εξομολόγηση μιας ακόμη συγχυσμένης 21χρονης

Κανω εδω και 3 χρονια λειζερ αποτριχωση ανω χειλους και οι τριχες συνεχιζουν να βγαινουν.. δεν μπορω να καταλαβω τι φταιει.. ακουγα για 5-7 συνεδριες το πολυ και εχω φτασει τις 18.. εχει καμια παρομοια εμπειρια??

Χαίρομαι που σήμερα ξαναείδα μια τόσο ποιοτική ταινία. Λογοθετιδης, Μακρης, Χορν, Ιλια Λιβυκού... Κάθε φορά δακρύζω με τις δυο τελευταίες ιστορίες. Μακάρι και οι σημερινοί ηθοποιοί να ήταν σαν αυτούς... Άραγε την Κάλπικη λίρα που άρεσε σε εμένα που ειμαι 28 χρονών θα άρεσε στα σημερινά νιάτα ή θα την σνομπάρουν???