ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Αν δεν έρθει η ζωή έτσι όπως την θέλω και πέσω σε σύντροφο άπιστο ή βίαιο ή οτιδήποτε άλλο, ο πατέρας μου αντί να πάρει το μέρος μου, θα πάρει το μέρος του αλλού και φυσικά θα μου πετάει σχόλια τύπου "μπα τι έγινε; Σε παράτησε και αυτός;" όπως και το έχει αναφέρει για παλιότερες σχέσεις μου....

Οι απο πανω μου κανουν απιστευτη φασαρια. Εχουν δυο μικρα παιδια. Το δεχομαι να παιζουν και να πεφτουν κατω αλλα η κατασταση εχει ξεφυγει. Ακομα και τις ωρες κοινης ησυχιας. Για τις υπολοιπες ωρες μιλαμε για ωρες κοινης ανησυχιας. Νιωθω τρανταγματα κατω. Τους το ειπα αλλα η κατασταση συνεχιζει, και τα εριξαν σε αλλο διαμερισμα. Πως να κινηθω; Αφηνω την αστυνομια για το τελος

Οταν εχεις ερωτευετει μια Γυναικα οσο τιποτα στον Κοσμο και σε παραταει και γυρναει στον Πρωην...Δεν της βγαινει , γυρναει σε εσενα και σου λεει συγνωμη αν σε πληγωσα....Και εσυ που τα ξερεις ολα λες ας δωσω μια ευκαιρια ακομα και ας εχει διαλυθει η εμπιστοσυνη μου...Ξαφνικα εμφανιζεται η καταθλιψη της.... Στο λεει και σου λεει δεν σε θελω για συναισθηματικο αποκουμπι (στο ελεγε και στο παρελθον)... Αλλα οποτε γουσταρει να ερχεται να σε δει και εσυ ο μακακας να την δεχεσαι.... Να πηγαινει ταξιδια με την αδερφη του πρωην αλλα να μην στο λεει...ειναι απλα μια φιλη της...αποφευγει να πει τι και ποιος....Να προσπαθεις λογω της φασης της να μην την πληγωσεις,αλλα η ιδια με τον κωλοχαρακτηρα της να σε βυθιζει κι αλλο ψυχολογικα.... Κι ομως να την αγαπας ακομα.....Δεν ξερω...Ισως φταιω εγω που της εδωσα πασσο να μπαινωβγαινει στην ζωη μου οποτε θελει....Ισως φταιω που της εδειξα να καταλαβει οτι θα ειμαι παντα διπλα της οτι και να κανει....Αν παω να της κανω σοβαρη συζητηση ειναι συνεχεια μην με πιεζεις...Χωρια που σκεφτομαι οτι δεν ειναι για περισσοτερες στεναχωριες και εντασεις...Τελικα καταλαβα οτι δεν ειμαι τιποτε αλλο απο αυτο που λεει οτι δεν θελει να ειμαι γι αυτη...Ενα συναισθηματικο αποκουμπι....Σ αγαπαω Α. , αλλα αυτο δεν μπορει να συνεχιστει αλλο....

Παντα ειμουν αισιοδοξος στην ζωη μου, αν και ολα πηγαιναν σκατα πάντα ειχα μια ελπιδα πως ολα θα τεινουν και παλι καλως, κι ομως εφτασαν οι μερες αυτες αλλα δεν τις απολαμβανω , εχω μια δυσπιστια πως δεν ειναι καλα αυτα που γινονται, μια αμφιβολια, δεν ξερω , φοβαμαι λιγο ειναι η αλήθεια πως κατι με ξεγελαει και θα ξαναφαω τα μουτρα μου...

για Καναρια Νησια. Εχει παει κανεις να μου προτεινει μερη που μπορω να επισκεφτω;

Εισαι πιπινι ωραιο. Τεκνο. Στην πεφτει γειτονας. Τεκνο.οχι πιπινι. Βγαινετε. Σε φασωνει. Λες στοπ. Προσπαθω να ξεπερασω πρωην. Λεει σε θελω. Λες οκ. Λεει μπορουμε να βγαινουμε.και βλεπουμε. Λεςναι. Απλα δεν θελω σχεση.15 μερες μετα. Μονο μηνυματα. Ταχα διαβασμα. Απορια: τι σκατ..θες αγορι.μου.που χεις γκομενα που ουτε θα ονειρευοσουν και που η γκομενα δεν θελει σχεση; Εισαι σοβαρος; Ξερεις την θεση σου; ο γκοντ... Γιου λοστ δε μπειμπ ναου... NEXT

Μετα απο τοσους χωρισμους, η σχεση κατεληξε σε γαμο. Νομιζα οτι αυτα συμβαινουν μονο στις ταινιες.

Ποσο θα ηθελα να ημουν τωρα μαζι σου... Θυμαμαι... Μου λειπεις πολυ... Σε σκεφτομαι καθε μερα... Οταν ημουν μαζι σου... Και μετα σου λενε οτι ο χρονος ειναι γιατρος... Ποσα χρονια πρεπει να περασουν...; Περιμενω τη μερα που θα με παρεις τηλεφωνο, που θα μου πεις οτι χωρισες και οτι θελεις να βρεθουμε... Ξερεις κατι ομως...; Οσο και να θελω, δεν θα επιστρεψω.... Για πολλους λογους... Θα συνεχισω να ποναω, ομως δεν θα επιστρεψω... Να ξερες μονο... Μονο εσενα αγαπησα... Ευχομαι καποτε να καταλαβεις...

Θα σας περιγραψω 2 περιστατικα και θελω να μου πειτε την γνωμη σας. Λοιπον απο την σχολη εκανα 3 φιλες με τις οποιες κραταω επαφη μεχρι σημερα, ομως προχθες μαλωσα με την μια. Ολα ξεκινησαν τους τελευταιους 2-3 μηνες οπου ολες μας οι συζητησηεις περιστρεφοταν γυρω της και κυριως γυρω απο τα γκομενικα της με αποτελεσμα οταν της μιλησα για ενα σοβαρο μου προβλημα να με αγνοησει πληρως σαν να της ειπα κατι εντελως συνιθισμενο και αδιαφορο οπως οτι πχ παω να πεταξω τα σκουπιδια κι ετσι ψυχραθηκα καπως μαζι της. Την Τεταρτη ακυρωσα μια εξοδο μαζι τους που ηταν για Παρασκευη γιατι η μητερα μου μπηκεεσπευσμενα στο νοσοκομειο, αυτη το εμαθε αλλα δεν εστειλε ουτε ενα μηνυμα και δεν εκανε ουτε ενα τηλεφωνο μεχρι προχθες που εστειλε στην ομαδικη ενα "ποτε θα βγουμε τελικα?" εκει τα πηρα και εκανα σκηνη. Η αλλη μου η φιλη σημερα πετουσε για Γερμανια οπου θα κατσει για μερικους μηνες και ενω στο τηλεφωνο μου ελεγε οτι ακομη και στο νοσοκομειο να εισαι θα ερθω να σε δω και να σε αποχαιρετησω πριν φυγεις ξαφνικα βρηκε δικαιολογια οτι ειχε μπλοκα στους δρομους και δεν μπορουσε να ερθει Θεσσαλονικη (μενει Πελλα) αλλα σημερα μια χαρα πηγε στο αεροδρομιο. Αυτο μου το ειχε ξανακανει στο παρελθον. Ηταν να παει παλι Γερμανια και λιγες μερες πριν φυγει ενω ειχαμε κανονισει να βρεθουμε εξαφανιστηκε, της εστειλα μνμα αν θα ερθει τελικα μια μερα πριν και ενω το διαβασε το απαντησε την μερα της που θα βρισκομασταν και μαλιστα την ωρα της συναντησης. Σας ρωτω λοιπον: εχω δικιο η ψαχνω συνεχεια αφορμες για καβγα? Γιατι αυτο μου λενε ολοι.

..ποτέ δν ήμουν υπέρ της μοιρολατριας κ των φράσεων τύπου "έτσι τα έφερε η ζωή" ή η μοίρα ή οτιδήποτε άλλο. Πάντα έλεγα πως εμείς φτιάχνουμε τη ζωή μας, κάνουμε επιλογές κ ο,τι καλό ή κακό μας συμβαίνει είναι αποτέλεσμα μιας πράξης μας...ΟΜΩΣ ρε παιδιά έρχονται ώρες που πραγματικά αναιρώ ο,τι πιστεύω. Σε κάποιους ανθρώπους τα πράγματα έρχονται τόσο εύκολα είτε σε θέμα δουλειας, χρημάτων, σχέσεων..οτιδηποτε..χωρις να προσπαθήσουν! Κ άλλοι παιδευόμαστε, προσπαθούμε για τα πάντα κ τπτ δε γίνεται..καμία ανταμοιβή.. Μάλλον κάποιοι είμαστε γεννημένοι για τα δύσκολα κ άλλοι για τα εύκολα.. Σκατα... :(