Δευτερα 13 Μαρτιου 2017. Μια μερα τοσο αθλια οσο οι περισσοτερες. Ξυπνας το πρωι να πας σχολη, μπαινεις στο κτελ, περνα μια ωρα και κατι, σχεδον φτανεις εξω απο τη σχολη κι εκει βρισκετε ενας ηλικιωμενος ανθρωπος, προφανως αστεγος, κουβαλωντας ενα βρωμικο χαλι στην πλατη, φορωντας μονο ενα σκισμενο παντελονι. Τα ζομπι γυρω σου τον παρατηρουν, αφηνουν λιγο το μεσσεντζερ και τις σελφι για να γελασουν με αυτον τον ανθρωπο επειδη φαινονται τα γεννητικα του οργανα. Γελανε, σχολιαζουν, γελανε. Ειναι αστειο ενας ανθρωπος να ειναι σε αθλια κατασταση, να μην εχει ρουχα, να μην εχει σπιτι, φαγητο, ισως να μην τα εχει και 400 αλλα αυτο δεν εχει σημασια. Λυπαμαι που βλεπω εναν ανθρωπο να υποφερει και νευριαζω με τους αλλους γυρω μου για το ποση απανθρωπια δειχνουν. Και ξερω πως αυριο στο facebook τους θα δημοσιευσουν κατι για καποιον αρρωστο/αστεγο/κακοποιημενο και θα το παιξουν ευαισθητοι και αυτο ειναι που με νευριαζει ακομη περισσοτερο. Υποκρισια και ψευτια για...ενα like; Πατε να δειξετε τι και σε ποιον; Αν νιωθεις ασχημα για εναν αστεγο τοτε την επομενη φορα που θα δεις εναν προσφερε του οτι μπορεις. Αν θες να γινει καλα ενας αρρωστος προσφερε του βοηθεια και μεινε διπλα του. Αν θες να μην υπαρχει βια μολις δεις ενα περιστατικο να συμβαινει μιλα, δρασε, σταματησε το. Και ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ μην το βαλεις στα social media γιατι τοτε θα το κανεις μονο για το φαινεσθαι και οχι επειδη το θες πραγματικα. Βλεπουμε καθημερινα σε ολο το ιντερνετ καλες πραξεις, αλλα καλοι ανθρωποι δεν ειμαστε.Παρακαλω να ανεβει η εξομολογηση κι ας την θεωρειτε τραβηγμενη ή ασημαντη...