ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ειμαι 24 και ναι δε εχω -πλην της πρακτικής μου στο αντικείμενο που σπουδάζω για 3 μήνες- δουλέψει πουθενά..ως τωρα ζούσα πενιχρά κ σπούδαζα από τη βοήθεια της μητέρας μου και η μητέρα μ πλέον άνεργη ανήμπορη να με βοηθήσει χρειάζεται τη βοήθεια μου ..οπως καταλαβαίνετε για πολλα προσωπικα που πέρασα ακομα δε έχω πάρει πτυχιο και όντας απενταρη πρέπει να βρω δουλειά για να μπορώ να πηγαινοερχομαι στις εξεταστικές και γενικα ..εχει τύχει σ κανένα σας; Ντρέπομαι πολυ που ειμαι 24 κ χωρίς καμια προϋπηρεσία αλλα εχω μεγάλη ανάγκη και σκέφτομαι κυρίως για καμαριέρα σεζόν σε κάποιο νησί ..άφησα κάπου και μια αγγελια και με πήραν και θα τους πάρω σήμερα μήπως ειναι απο καμια δουλειά ..εχω τρελαθεί απο το άγχος..θα έπαιρναν μια άπειρη χωρίς προυπηρεσια 24χρονη άνεργη; θα τα κατάφερνα σε κάποιο νησί να ζήσω και να δουλέψω ολομόναχη;

Το σκυλάκι που τόσα χρόνια δεν μιλούσε, που το πληγωναν, που το κλοτσούσαν απέκτησε φωνή και "γαυγίζει" κι ολας. Φίλε δεν ειμαι κακος άνθρωπος. Πληγωμένος είμαι. Δεν θα επιτρέψω να παίξει κανένας πια με τα νεύρα μου...

Παιδια πατησα στο Google Chrome το ονομα μου απο το προφιλ μου στο facebook για να δω αν και τι εμφανιζεται,και βγαζει διαφορα σχολια που εχω αφησει κατα καιρους σε σελιδες που ακολουθω! Εχω φρικαρει! Ξερετε τιποτα σχετικο? Τι μπορω να κανω? Πατησα και ονοματα αλλων γνωστων για να τσεκαρω αν συμβαινει και σε αλλους ,αλλα δεν εβγαζε κατι αναλογο! Ειναι καποια ρυθμιση απο το facebook?

Ο φίλος μου τελευταία μου λέει ότι τον πιέζω και ότι είμαι κολλημένη πάνω του..Είμαστε μαζι 9 μήνες..και αυτός το παίζει χαλαρός και μου λέει να χαλαρώσω γιατί τον πνιγω με τη συμπεριφορά μου..δεν μπορεί να νιώθει καλα με το να βρισκομαστε και να τον φιλάω και να τον αγκαλιαζω συνεχεια.η αληθεια ειναι πως εγω ειμαι η εκδηλωτικη και αυτη που δινει περισσότερα κ προσπαθει για τη σχεση αυτη..Είναι δυνατον να με αγαπαει και να μου λεει πως πιεζεται?αν με αγαπουσε δεν θα εκτιμουσε το γεγονος οτι ειμαι πολυ τρυφερή μαζι του?και ποια τακτικη είναι καλυτερη να ακολουθήσω?να δειξω λιγοτερο εκδηλωτικη ή να ξεκοψω μιας και καταμουτρα μου λεει οτι δεν γουσταρει να ειμαι απο πανω του?επισης οταν του λεω αν θα παμε μαζι διακοπες μου απανταει πως ειναι ακομα νωρις και ο χρονος θα δείξει..αν θα ειμαστε μαζι κλπ...εχω αμφιβολιες μηπως παιζει κατι αλλο..και ίσως προσπαθει να βρει αφορμη να χωρίσουμε..παιδια τον αγαπώ οσο δεν εχω αγαπησει ανθρωπο..τι κάνουμε τωρα..ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΣΩ .

Και δεν έχω φίλους και φίλες και παρέες....ενώ είμαι 19...παντα μονη μ τελικά

..μία συγγνώμη για ό,τι έκανα για σένα και ποτέ δεν κατάλαβες ,καθώς και για ό,τι μου χρέωσες και δεν ήταν αλήθεια.Αλλά περισσότερο από όλα τ'άλλα μου οφείλεις συγγνώμη που με έκανες να σ'αγαπήσω παρ'ολες τις διαφορές μας ενώ δεν ήσουν διατεθειμένος να το υποστηρίξεις.Δεν πειράζει ομως, ακόμα και αν δεν το κάνεις ποτέ, δεν σου τυχαίνουν καθημερινά στην ζωή τέτοιοι άνθρωποι και δεν ήξερες πως να το χειριστείς και έτσι συμπεριφέρθηκες οπως είχες συνηθίσει.Εύχομαι να αλλάξεις .Όχι για μένα αλλά για να μην πληγώσεις τους επόμενους ανθρώπους που θα έρθουν στην ζωή σου,είχα προετοιμαστεί ,ήξερα ,περίμενα ότι θα κατέληγε έτσι και έκανα το λάθος για μια στιγμή..ναι το παραδέχομαι..έκανα το λάθος να μας ονειρευτώ μαζί παρότι ήξερα οτι δε θα γίνονταν ποτέ .Για αυτό το λίγο που πόνεσα δεν σε κατηγορώ,την παίρνω όλη την ευθύνη,ούτε μίσος ,ούτε θυμό νιώθω.Αλλά εύχομαι να μάθεις να αγαπάς γιατί δεν έχουν όλοι δυνατή ψυχή και δεν θέλω να πονέσεις καμία άλλη και να της δώσεις λόγο να σε μισήσει.Σ'αγαπώ και δεν θέλω ούτε να πονάς ούτε να σε πονάνε και αν αναρωτιέσαι γιατί έφυγα είναι γιατί θα σε μισούσα στο τέλος,γιατί ο έρωτας και η αγάπη δεν ειναι μονόπλευρα συναισθήματα και εγω έδινα καθε φορά και απο ενα κομμάτι του εαυτού μου και εισέπραττα ενα κενό λες και φοβοσουν να δείξεις τρυφερότητα μην εκτεθεις συναισθηματικά.

Γενικα δεν πινω δεν μου αρεσει το ανθρακικο ουτε το αλκοολ αλλα πινω οταν βγαινω για ποτο σαγκρια ειναι το μονο που μου αρεσει...αλλα καθε φορα που το πινω μουδιαζουν τα χερια μου και νιωθω και ενα πολυ ελαχιστο μουδιασμα σε ολο μου το σωμα.Δεν με ζαλιζει ομως η οτιδήποτε τετοιο ξερει κανεις γιατι μπορει να γινεται αυτο;

για να την ξεχάσω? Παίζει μαζί μου και εγω τα έχω δώσει όλα...νομίζω ηρθε το σημείο όπου δεν παει άλλο. Θελω να την ακουσω να μου λεει τι νιωθει για μενα...εστω ενα υπονοουμενο αλλιώς πρεπει να το αφήσω πίσω μου όλο αυτό!

Τραβιομαστε 2 χρόνια. 1 χρόνο σχέσης ενδιάμεσος χωρισμός 8 μηνών και επανασύνδεση (3μηνες εως σήμερα). Ο χωρισμός μας βασίστηκε στο κλασσικό θέλω να μείνω μόνος. Όπου δεν έμεινε μόνος στη κυριολεξία αντίθετα έκανε μόνο εμένα στην άκρη. Το "θέλω να μείνω μόνος" εννοείται πως έγινε "χωρίζουμε". Δε κατάλαβα ποτέ που έφταιξα εγώ. Είχε προβλήματα τότε με την οικογένεια του ,εγώ είμαι πολύ της συζήτησης και δεν ήθελα να τον βλέπω έτσι . Προσπαθούσα να τον κάνω να ανοιχτεί να μιλήσει αλλά αυτός είχε χτίσει ένα μεγάλο τοίχο. Και εννοείται πως όπου μπορούσα να τον στηρίξω έστω και ψυχολογικά θα το έκανα. Για τους λόγους του δεν το ήθελε αυτό. Οπότε με έκανε πέρα. Καλός ή κακός εγώ το χωνεψα παρόλο που πονεσα αρκετά. Μετά από 8 μήνες επέστρεψε πάλι λέγοντας πως θέλει μία δεύτερη ευκαιρία και πως θα κάνει τα πάντα αυτή τη φορά για να είμαστε καλά. Περνάνε λοιπόν οι μέρες περνάνε και οι μήνες και ξαφνικά σκάει πάλι οικογενειακό πρόβλημα. Αυτός αρκετά πιεσμένος εγώ έπραξα πάλι όπως θα έπραττε ο καθένας λογικός άνθρωπος από έμας για το σύντροφό του. Αυτός σηκωνει τους τοίχους του και πάλι. Τον βλέπω αρκετά επιφυλακτικό κατάλαβα αμέσως πως θέλει πάλι να πει τη μαγική λέξη ... Αλλά για κάποιο λόγο δε το έλεγε οπότε τον έβγαλα απτή δύσκολη θέση. Του είπα από μόνη μου πως τον βλέπω πιεσμένο. Είχε απομακρυνθεί αρκετά εκανα να τον δω μέρες. Οπότε του έδωσα εγώ το χρόνο του... Παράλληλα τόνισα πως κατά τις δικές μου προτιμήσεις δε θέλω μία σχέση όπου το αγόρι μου με απομακρύνει στα δύσκολα ... Ποιος ο ρόλος μου? Νιώθω άσχημα...Του είπα επίσης πως αν λειτουργεί έτσι δε θα του ζητήσω να αλλάξει αυτό δε θα το επιβάλλω εγώ,εκτός και αν το θέλει αυτός, ειδάλλως ας μείνει μόνος του...! Πλέον δε πονάω. Και να χωρίσω δε με νοιάζει και ντρέπομαι τόσο να το παραδεχτώ. Απλα δε νιώθω έχω κουραστεί. Αν κάποιος θέλει να κλείνετε στον εαυτό του ας κλειστεί. Αλλά εγώ δεν θέλω έναν τέτοιο άνθρωπο δίπλα μου! Έδωσα μία τελευταία ευκαιρία...Εδώ θα κριθούν όλα . Ακόμα και αν σαγαπω δε θα μου το κάνω αυτό...

Πέρασα ακμή σε βαριά μορφή. Μέχρι τα 14 είχα όπως μου έλεγαν πορσελάνινο δέρμα, άσπρο και καθαρό. Οταν λοιπόν εκδηλώθηκε η ακμή άρχισα να σαπουνιζομαι πρωί, μεσημέρι, βράδυ, έβαζα κρέμες και λοσιόν που δεν έκαναν τίποτα και με έπιανε φαγούρα και ερεθισμός. Το ισχυρό φάρμακο δεν δέχτηκα να το πάρω γιατί είχε σοβαρές παρενέργειες και προκαλούσε μέχρι και κατάθλιψη, αυτοκτονικές τάσεις και πολλα άλλα. Φοβόμουν να βγω έξω για να μην νομίζουν οτι έχω κάποια μόλυνση και έχασα αρκετά χρόνια κλεισμένη στο σπίτι. ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΤΙΠΟΤΑ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΜΗ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ. Λογικά θα έπρεπε να γνωρίζει πως δεν είναι κολλητική και οφείλεται σε ορμονικές διαταραχές. Δεν θα ξεχάσω ομως μια φορά που ήρθε να με δει και έσκυψε να με φίλησε και είπε μετά επί λέξη" Τώρα πρέπει να πάω γρήγορα στο σπίτι για να απολυμανθω με οινόπνευμα" Αν δεν είχε πει αυτήν την βλακεία ο ίδιος μου ο πατέρας, εγώ δεν θα κλεινομουν στο σπίτι και στον εαυτό μου. Μέχρι που μου είχε πει " Όμορφη είσαι αλλά με την ακμή δεν θα σε θέλει κανένα αγόρι" Έπεσε έξω‼ Και τώρα μετά απο δέκα χρόνια που δεν έχω ακμή μου λέει για τις μικρές ουλές... Γονείς ρε φίλε‼ Άντε μετά να έχω αυτοπεποίθηση :(