Είμαι μια πολύ όμορφη κοπέλα. Δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό καθώς έτσι γεννήθηκα. Κάποιοι θα λέγανε πως θα ήθελαν την ομορφιά μου, όμως ναι μου αρέσει που ξεχωρίζω αλλά τις περισσότερες φορές με κάνει να αισθάνομαι άσχημα. Είναι άσχημο να είσαι έξω με την παρέα σου, να μιλάτε να περνάτε καλά και κάποιος που θα περάσει να σταματήσει για να σου την πέσει. Χαλάει όλη την ατμόσφαιρα και κάνει και τους άλλους να νοιώθουν αμήχανα. Είναι άσχημο να έχει 4 φίλες απο το δημοτικό και πλέον να είσαστε 24 χρονών και ακόμα να βγαίνετε έξω, και να σου λέει η κολλητή σου "Μου αρέσει το Τάκης" και μετά το Τάκης να έρχεται να την πέφτει σε εσένα. Και να έχεις μετά την Μαρία να σου λέει "Λογικό τι να θέλει σε εμενα" Οχι δεν ειναι λογικό. Είσαι καταπληκτικό κορίτσι και σε αγαπάω πολύ. Στα δικά μου μάτια είσαι 100 φορές καλύτερη απο εμένα εμφανισιακά. Τόσο άδικο να στεναχωρείς την φίλη σου χωρίς να το θες. Στο πανεπιστήμιο δεν έκανα παρέα με κοπέλες. Με απόφευγαν και ποτέ δεν ήξερα το γιατί, μέχρι το τελευταίο έτος που γνώρισα την Χαρά και εκείνη μου είπε τον λόγο. "Σε θεωρούν σνομπ. Ψωνάρα και δεν σε θέλουν", όταν δεν με έχουν γνωρίσει. Οταν το μόνο που έχουμε πει ειναι "γεια" στο μάθημα Λογιστικής. Γιατί σε κρίνουν απο την εμφάνιση;Απλά, δεν θέλουν καν να με γνωρίσουν. Η εμφάνιση μου τους απομακρύνει. Καμια φορά εύχομαι να μην ήμουν έτσι. Να ήμουν μια μέτρια ή άσχημη εμφανισιακά κοπέλα. Τότε θα με εκτιμούσαν για αυτό που είμαι οχι γιαυτό που φαίνομαι.