Δεν έχω νιώσει πως είναι να σε αγγίζει ένας άντρας τρυφερά, να σε κρατάει στοργικά στην αγκαλιά του, να σε χαϊδεύει με αγάπη, να σε φιλάει και να το ζει. Όταν βλέπω ζευγάρια κοντά στην ηλικία μου, χαίρομαι που υπάρχει αγάπη ακόμα, όμως μελαγχολώ. Γιατί εμένα ποτέ κανένας δεν με έχει κρατήσει από τη μέση σφιχτά, ούτε με έχει κάνει κοπέλα του. Δεν ζηλεύω, στεναχωριέμαι. Νιώθω τη λαχτάρα που νιώθει ένα απότιστο λουλούδι για νερό μεσημεριάτικα, στους 43 °C. Για όλα αυτά, κατηγορώ τον εαυτό μου.Κοπέλα, σχεδόν 24