ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

I'm far from lonely but without you I'm a mess. Μου λειπεις, οσο ημουν μαζι σου τα ειχα ολα. Ξερω οτι αποφασιζω να θυμαμαι μονο τις ωραιες στιγμες, αλλα ετσι ειναι. Σε ερωτευτηκα απο την πρωτη στιγμη, εκεινες τις 14 ωρες που μιλουσαμε ακαταπαυστα και δεν τολμουσαμε να φυγουμε ουτε για ενα λεπτο. Εισαι το μονο ατομο που μπορεις να με εκνευρισεις και να με ηρεμησεις το επομενο λεπτο. Ακομα πιστευω στην κοκκινη κλωστη, κι ας ειναι ενας μυθος. Εισαι οτι πιο ομορφο ειχα, παρ'ολο που με πληγωσες εγω δε μπορω να σταματησω να σε αγαπαω και να σε σκεφτομαι.Με εσπασες αλλα να ξερεις οτι σε αγαπαω τοσο πολυ..Ohne dich kann ich nicht sein.

Εχουν περασει δυο μηνες σχεδον που δεν ειμαστε μαζι. Ξοδευω τον χρονο μου σε ανουσιες συζητησεις και σε σεξ χωρις συναισθημα. Θα ηθελα και παλι να νιωσω την αισθηση που ειχα οταν ημουν στην τεραστια αγκαλια σου. Οταν με φιλουσες γλυκα στο μετωπο. Οτι και να ειχα στο μυαλο μου, το ξεχνουσα οταν ημουν μαζι σου. Μου λειπεις ρε γαμωτο....να σε προσεχεις!!!

Ειμαι 21 κοπελα, χωρις να εχω κανει ποτε κατι. Ζω σε ενα τοξικό περιβαλλον με τοξικους ανθρωπους που πασχουν οι ιδιοι απο χρονιες καταθλιψεις. Εγω εχω και λιγα κιλα παραπανω ας πουμε δεκα κιλα, και νιωθω ασχημα γιατί δεν νιωθω καλα με τον εαυτο μου. Εχω προσπαθήσει παρα πολυ αλλα τελικα δεν κατάφερνα και τιποτα το ιδιαιτερο. (Παρολα αυτα εχω ωραια χαρακτηριστικα στο πρόσωπο και απο οτι μου εχουν πει -τωρα δεν ξερω- αποπνεω μια ερωτικη αυρα )Θα αρχισετε τις θεωριες με τις διατροφες, δεν χρειαζονται, τα ξερω, τα εχω κανει, αυτο που δεν μπορω να φτιαξω ειναι την πιστη μου σε εμένα. Δεν μπορω να με αγαπησω, νιωθω σαν φυλακισμενη σε τετοιο περιβαλλον, επηρεαζομαι απο αυτο και ας ξερω πως δεν πρεπει και οτι εγω ειμαι υπευθυνη μονο για την κατασταση μου. Και οταν λεω την κατασταση μου δεν αναφερομαι στα λιγα κιλα παραπανω αλλα και στην αυτοπεποιθηση, στον τροπο που ζω και κινουμαι καθημερινα... Νιωθω οτι δεν μου εχει δοθει χωρος και χρονος να ανακαλυψω ποια ειμαι και να κανω μια καθημερινοτητα που συνειδητα την επιλεγω και την αγαπω.Μιλουσα χθες με τη μητερα μου και της ελεγα ποσο ασχημα νιωθω που δεν εχω κανει κατι , οτι για την ηλικια μου ειμαι πίσω και οτι αν το πω σε καποιον που θα με πλησιασει θα σκεφτει οτι θα χω καποιο προβλημα και θα με αφησει... Και μου ειπε οτι εκεινη το βρίσκει φυσιολογικό που δεν εχω κανει κατι ενω αλλες απο μικρες πανε με τον εναν και τον αλλον. Και με εξοργισε πραγματικά. Λες και μπορει να ξερει πως μπορει εγω να νιωθω μεσα μου, λες και ξερει πως ειναι να βλεπεις τις αδυνατες και να φορανε ο,τι θελουν και να παιρνουν αγαπη και εσυ να μην μπορεις οσες διαιτες και να κανεις και να μην σε αγαπας και να ξερεις οτι εσυ φταις κιολας που δεν εχεις καποιον ... Το ειπα λιγο μπερδεμενα αλλα οκ. Κανεις δεν ξερει ποσο κενο νιωθω μεσα μου ωρες ωρες.Ναι ξέρω οτι το προβλημα το εχω με τον εαυτο μου και πρεπει να το λυσω και να με αγαπησω πρωτα εγω αλλα μεσα σε ενα περιβαλλον που υπαρχει διαρκης μανιοκαταθλιψη πολυ απλα δεν αντεχω. Λεφτα δεν υπαρχουν για να μπορουσα να μενω μονη μου. Επειδή μιλησα για τα κιλα, δεν ειναι οτι δε με ειχαν προσεγγισει, με ειχαν προσεγγίσει στο παρελθον καποια ατομα τα οποια ομως ηταν αλλου για αλλου και τωρα μου ετυχε κάποιος που μου αρεσει πολυ και επειδη οπως ξαναειπα δεν με αγαπω, φοβαμαι πολυ και προς το παρον ειμαι λιγο αποστασιοποιημενη και βρισκω δικαιολογιες να τον αποφυγω εκ του ασφαλους. Νιωθω οτι δεν ειμαι αρκετη για αυτον, οτι δε θα του προσφερω οσα αξιζει και οτι δεν ειναι υποχρεωμενος να εχει κατι με καποια που είναι μεσα της τοσο σκατα (και λιγο εξω της) γιατι ειναι ο ορισμος της κακομοιριας. Μεχρι στιγμης δεν του εχω δειξει τιποτα απο αυτα... Μου δινει κινητρο να κανω εσωτερικη προοδο σε ενα βαθμο αλλα τοσο πιο πολλες οι φωνες μεσα μου...Νιωθω καταραμενη. Εχω αυτογνωσια . Σας παρακαλω μην κραξετε... Αν εχετε καποιο σχολιο με καλοπροαιρετη διαθεση να το γραψετε. Δεν ξερω , τα εγραψα αυτα γιατι ηθελα καπου να τα πω...

Δεν αντέχω να ζω και να'σαι μακριά μου ...Δεν αντέχω στην σκέψη οτι δεν μπορω να σε δω, οτι δεν μπορω να δω το γλυκό σου το χαμόγελο ...αυτο που ζέστανε τις κρύες μέρες την ψυχή μου ... Αυτο που μου έδινε δύναμη και θαρρος να συνεχίσω σε οποιαδήποτε δυσκολία και αν είχα ... Μου λείπεις ... σαγαπαω τόσο πολύ ...

Εχοντας ολοκληρωσει με πεντε αντρες και γενικα εχω κανει κατι με αλλους τεσσερις εχω να εξομολογηθω πως σαν γυναικα παντα εγω εκανα την πρωτη κινηση. Θα ξεκινουσα την κουβεντα, θα προτινα να βγουμε, θα φιλουσα πρωτη, θα τους οδηγουσα στο κρεβατι. Γενικα εγω εκανα τις περισσοτερες κινησεις οι αλλοι στην ουσια περιμεναν εμενα.

με έπιασε να αυνανιζομαι με το μαξιλάρι και θύμώσε .

Και είμαι ερωτευμένη με τον Γιακουμη.Νομίζω πως με εξετάζουν οι ισόβιτες.

Συνάδελφος δυο χρόνια και φίλη, παντρεμένη με δυο παιδιά. Κάνουμε παρέα και συχνά πηγαίνει η μια στο σπίτι της άλλης.Εγώ σε σχέση.Τον άντρα της τον έβλεπα σπάνια στο σπίτι τους. Φιλικός, φιλόξενος και εμοιαζε να του αρεσει η παρέα μου.Με καλούν στο εξοχικό τους για Σαβ/κο.Τι όμορφα, τι καλά! Το βραδυ πηγαίνει η οικογένεια για ύπνο κι εγω μένω στον κήπο να κάνω μια δουλίτσα στο λαπτοπ, να καπνίσω και να απολαύσω την ησυχία.Εκεί που εχω αράξει, σκάει ο άντρας της φίλης, κάθεται δίπλα μου και αρχίζουμε να μιλάμε για διαφορα...να γελάμε...περασαμε ωραία οι δυο μας. Κατάλαβα οτι κατι δεν πάει καλα όταν σηκώθηκε να πάει τουαλέτα και μαζι του είχε σηκωθεί και κατι άλλο. Τον καληνυχτισα και αποχωρησα.Την επομενη μερα έκανε τα πάντα για να με πετύχει μονη κι εγω τα πάντα για να μην τα καταφέρει.10 μέρες περίπου μετά μου στέλνει η φίλη ένα μήνυμα να έρθει για καφεδάκι (μένουμε κοντά) της απανταω οκ και ξαφνικά...εμφανίζεται ο κύριος. Μου ειπε οτι του άρεσα απ την πρώτη στιγμή που με είδε και πως από εκείνο το βραδυ δε μπορεί να με βγάλει απ το μυαλό του. Του ζητησα να φύγει, τον απείλησα οτι θα το πω στη φίλη μου...τιποτα! Είπε οτι ειμαι η μεγαλύτερη φαντασίωση του και θα ήθελε να πραγματοποιηθεί. Οτι με τη γυναίκα του συζητανε τις φαντασιώσεις τους και το γνωρίζει. Οτι λίγες μέρες πριν το έκαναν με τη σκέψη οτι παίζω κι εγω μαζι τους. Έπαθα σοκ. Μου ειπε πως δε χρειάζεται να την βάλουμε στο παιχνίδι αρκεί να τα βρούμε οι δυο μας. Πήρα τηλέφωνο τον σύντροφο μου και του ζητησα να ερθει επειγόντως γιατί δε νιώθω πολυ καλά. Εξαφανίστηκε.Έχουν περασει 4 μήνες. Σπιτι τους δεν ξαναπηγα και οι σχέσεις μου με την κοπέλα έχουν ψυχρανθεί. Δεν ξερω αν γνωρίζει κατι.Αυτός εχει προσπαθήσει να με προσεγγίσει αλλα βρίσκει τοίχο. Αηδιάζω στην ιδέα και μονο οτι το κάνουν και με σκέφτονται...μπρρρρ

Στην αρχή ολα ήταν ρόδινα. Γνωριζόμασταν απο παλιά και για τουα Χ,ψ λόγους χρειαζόσουν κάποιον δίπλα σου στην δύσκολη φάση που περνούσες . Όντας παθούσα στο πρόβλημα σου και γνωρίζοντας σε τι ψυχολογική κατάσταση ησουν,έτρεξα να βοηθισω. Οχι οτι είμασταν φιλαράκια , το ηθελα και το εκανα. Μετα την λύση στο πρόβλημα για κάποιον άγνωστο λόγο και για τους δυο ήρθαμε πιο κοντά.Καθημερινη επαφή και έντονη,σχεδόν παρεξηγήσιμη απο μερικούς που πίστευαν οτι είμασταν ζευγάρι. Με αναζητούσες και με ήθελες στην καθημερινότητα σου,μου το έδειχνες και σου έδειχνα και εγω το ίδιο,έτσι μου βγήκε και αυτο εκανα όμως με πολλούς δυσταγμους. Έτσι φρέσκα προδομένη που ήμουν φοβόμουν να ανοιχτω και να αρχίσω να δένομαι με τον οποιονδίποτε,όμως μαζι σου ήταν διαφορετικά απο την αρχή και στο ειχα πει.. Ίσως αυτο να ήταν το λάθος μου.. Άρχισα να βλέπω πλευρές του χαρακτήρα σου που δεν βρίσκεις ευκολα στην σημερινή κοινωνία και αυτο με τράβηξε απο την αρχή σε εσένα. Μερα με την μερα κατι άλλαζε μέσα μου απο την απλή φιλική διαθεση που ειχα γιασενα και μαζι με αυτο άλλαξα και εγω. Άρχισα να σου δείχνω πως δεν μου περνάς απαρατήρητος,το έβλεπαν και οι γύρω.. Ολα πήγαιναν καλα όπου μια παρεξήγηση ηρθε και διέλυσε την σχέση μας (φιλική-ερωτική) οτι κι αν ήταν.. Άρχισες να απομακρύνεσαι απο εμενα και εγω να κολλάω περισσοτερο. Εκανες οτι μπορούσες για να μου μπεις στο μάτι και να τραβήξεις την προσοχή μου και αυτο φαινόταν.. Το θέμα ειναι οτι ουτε εσυ ο ίδιος δεν παραδέχτηκες στον εαυτό σου οτι με ήθελες και εσυ.. Τωρα που ειμαι μακριά σου με αναζητάς.. Όμως η ιστορία τελιωσε πριν καν αρχίσει,τουλάχιστον απο την πλευρά μου.. Αν δεν κανεις κατι εσυ για να μου δείξεις πως με θες δίπλα σου δεν πρόκειται να ζητιανεύω την παρέα σου ουτε να σε ενοχλώ απο τις δουλειές σου.. Ειναι στο χέρι σου τωρα πια.. Καληνύχτα λεμόνι

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε.. δεύτερη φορά δώσαμε οριστικό τέλος. Έχω πείσει τον εαυτό μου ότι αυτή τη φορά δεν με πείραξε τόσο και ότι είμαι μια χαρά. Τον τελευταίο καιρό πιάνω τον εαυτό μου μέσα στη μιζέρια συνεχως αφηρημένο και παράλληλα το χω ρίξει στη δουλειά με σκοπό ναμη σκέφτομαι. Κουράζομαι τόσο πολύ και τελικά συνειδητοποιώ ότι είσαι ακόμα εδω (στις σκέψεις μου)