ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Που εδώ μέσα θεωρείται τις μέτριες σε εμφάνιση γυναίκες,σώνει και καλά,έξυπνες,καλές,γλυκές,ηθικές και οτιδήποτε ηθικό,νομίζω είναι υπερβολικό.Λες και δεν γίνεται μια ωραία σε εμφάνιση να έχει αυτά τα στοιχεία.Ή μια μέτρια να μην έχει τα προαναφερθεντα χαρακτηριστικά.

Διάβασα πριν μια εβδομάδα το Όνομα του Ρόδου. Το όλο κλίμα και ειδικά η τελευταία παράγραφος με έχουν στοιχειώσει. Απο τότε δεν έχω βρεί την ησυχία μου. Είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος και προσπαθώ να συνδυάζω την πίστη με τον ορθολογισμό και την επιστήμη αλλά ο σπόρος της αμφιβολίας και του φόβου έχει σπαρθεί μέσα μου. Εσείς τι πιστεύετε οτι γίνεται μετά τον θάνατο; Είναι η ψυχή αθάντατη;

Καλημέρα σε ολους! Και καλο υπολοιπο καλοκαιρακι! Θέλω να ρωτησω κ εγω το εξής..Είμαι 29 χρονών και ο φίλος μου 35 .ειμαστε μαζι περιπου ενα χρονο αλλα το τελευταιο καιρο ξεκινησε δουλεια σε ενα μπιτς μπαρα ως pr. Εχω παει κάποιες φορες και βλεπω οτι συνεχεια μιλαει συνεχεια με αλλες κοπελες..και μαλιστα παρουσια μου..αυτες τις φορες δεν εχει κανει κινηση να με φιλησει ή να με συστησει σε συναδελφους. Απο τη φυση μου ειμαι λιγο ζηλιαρα και οταν το βλεπω αισθανομαι ασχημα.καποιες φορες του το λεω γιατι δεν αντεχω ...δουλευει πολλες ωρες πανω απο δεκα και δεν μπορω να χαλαρωσω με τιποτα...φοβαμαι οτι τις ώρες που είναι μακρια μου θα τον προσεγγιζουν αλλες ή αυτός να προσεγγιζει αυτες....μου εχει πει να μην τον τρελαινω με τις ανησυχιες μου και να μην τον πιεζω..εxeι προτεραιότητα τη δουλεια ετσι και αλλιως..εγω δεν θελω και δεν μπορώ να τον χωρισω..αλλα ζηλευω παρα πολυ γιατι τον αγαπαω και τον θελω στη ζωη μου .ομως τι με συμβουλευετε να κανω?μου εχει πει οτι με θελει και να κανω υπομονή να τελειωσει τη δουλεια του αλλα απο την αλλη βλεπω οτι και την ωρα που επιστρεφει απο τη δουλεια κοιμαται μονος του δεν ερχεται σπιτι μου όπως το χειμώνα...ή βασικα έρχεται και φευγει..δεν καθεται γιατι λεει νυσταζει πολυ..

Ειμαι 1,5 χρονο με το αγορι μου. θα δωσω του χρονου πανελλαδικες και εκεινος τελειωσε φετος και σε λιγο καιρο θα φυγει απο την πολη.Δε θα μπω σε λεπτομερειες για το τι εχουμε ζησει και τι εχουμε κανει ο ενας για τον αλλον,παντως υπαρχει μια αληθινη αγαπη αναμεσα μας και ενα δυνατο δεσιμο.Το προβλημα μου ειναι τι θα γινει οταν φυγει.Πολλοι θα ελεγαν να το προσπαθησουμε και αυτο ειναι που θα θελαμε και εμεις.Υπαρχει ομως ενα τεραστιο προβλημα.Δεν υπαρχει πιθανοτητα να βρεθουμε στην ιδια πολη του χρονου.Το εχουμε συζητησει και απο οτι φαινεται θα οδηγηθουμε στο χωριμο..Και το χειροτερο ειναι οτι το κανουμε γιατι αγαπιομαστε και θελουμε αφοτου χωρισουμε να κρατησουμε φιλικη σχεση και να ειμαστε διπλα ο ενας στον αλλον.Απο την αλλη η ιδεα του χωρισμου,με διαλυει αν και τωρα φαινεται η πιο σωστη...Τι να κανουμε??

2 μαθήματα για πτυχίο . Θα τα δώσω και τα 2 τον Σεπτέμβρη για να κανω το 41/41 και να κουνήσω μαντήλι επιτέλους στη Νομική.....Μη τα παρατάτε ποτέ. Σας μιλάω ένας άνθρωπος που έπιασε πάτο κάποτε και κατάφερε να ξανασηκωθεί και να βάλει στόχους στη ζωή του.....!!!

δεν ξερω πως μερικοι δηλωνουν ερωτοχτυπημενοι καθε τρεις και λιγο αλλα για μενα αυτο συμβαινει μια η και καμια φορα στη ζωη του ανθρωπου. ηδη περασε αυτο απ τη ζωη μου και τωρα δεν με συγκινει κανεις. δεν πα να λεει ο αλλος τα γνωστα για αστερια και φεγγαρια και τριχες κατσαρες? εγω δεν συγκινουμαι. δεν πα να λεει οτι με βρισκει ομορφη γλυκια κτλ...εγω δεν νιωθω οτι μπορω ν ανταποκριθω. και νιωθω ασχημα απεναντι του γιατι προσπαθει ο χριστιανος...με ρωταει αν τον βρισκω ομορφο κι εγω...τωρα μαλιστα...εχω εγω τις ανασφαλειες μου αμα αρχισεις κι εσυ πουλακι μου...νομιζα οτι εγω ειχα περισσοτερες απο αυτον και πραγματικα τωρα που αποδεικνυεται το αντιθετο ξενερωνω.ειμαι πολυ ρεαλιστης ως ανθρωπος, κυνικη (αρκετα) και του τα εχω πει απ την αρχη να μην περιμενει τετοια απο μενα αλλα νομιζει οτι μπορει να με αλλαξει...εχω εξηγηθει απ την αρχη σε ολα αλλα αυτος νευριαζει γιατι λεει οτι μονο αυτος νιωθει σιγουρος για τα αισθηματα του προς εμενα...μα δε μπορω ρε παιδια πραγματικα...δλδ ποσο να πιεζεσαι για κατι που δε σου βγαινει. ειναι καλο παιδι ευαισθητο και οταν του πω οτι δε θα μας βγαλει πουθενα εκεινος πεισμωνει περισσοτερο.

Κάναμε παρέα (μιας και δεν είχε), κάναμε coming out (τίποτα παραπάνω) και ξαφνικά χάθηκε ύστερα από κάτι προσωπικά οικογενειακά θέματα υγείας που μου αποσπούσαν χρόνο.Αραίωσε... Αραίωσε... Και τελικά απλά δεν εδινε σημείο ζωής. Πέρααπό ατελείωτο instagram με "ποτάρες" και "παρτάρες". Ξέκοψα κι εγώ να δω πού θα το φτάσει.Τώρα που μιλήσαμε (ύστερα από 2 μήνες) απλά ΔΕΝ ΚΟΛΛΑΩ στην παρέα του. Για παρέα έχει πλέον ΟΛΟ τον κύκλο της σχέσης του και "τα πράγματα έχουν αλλάξει πλέον".Το πως μπορεί να ένιωσα... αδιάφορο.Το αν ανησύχησα... αδιάφορο.Το ότι ήταν το ΜΟΝΟ άτομο που ήξερε για εμένα και μπορούσα να μιλάω... Α-ΔΙ-Α-ΦΟ-ΡΟ!!Ρε φίλε πόσο γάϊδαρος μπορεί να γίνει κάποιος. Πόσο πιο ανασφαλής παρτάκιας που το μόνο που θέλει να νιώθει καλά αυτός κι όλοι οι άλλοι (που τους κλαιγόταν ότι δεν τον καταλαβαίνει κανείς και έχει υποστεί -ναι ναι ναι...- bullying) να πάνε να πνιγούν μόλις τελειώσει ο ρόλος τους.Αλλά κι έτσι ακόμη.... Τουλάχιστον να έχεις τα κότσια να υποστηρίζεις τα πεπραγμένα σου. Η δικαιολογία "ναι το φαντάστηκα ότι θα το πήρες κάπως έτσι.. αλλά... οκ... δεν το έκανα επίτηδες..." δεν μετράει μετά την 3 δεκαετία της ζωής σου. Ζώο.

Σπάνια κοιτάω τους ανθρώπους στα μάτια, είτε είναι άγνωστοι είτε συνομιλητές μου. Ακόμα και κάποιο παλικάρι να μου αρέσει ή να βλέπω οτι του αρέσω, μόνο αν πιέσω τον εαυτό μου θα τον κοιτάξω κατάματα και με ακόμα μεγαλύτερη πίεση θα του χαμογελάσω. Δεν είμαι ψυχρή ή μουτρούχω με τους ανθρώπους αλλά νιώθω αμηχανία κοιτώντας κάποιον στα μάτια ακόμα κι ας λιώνω για τον αλλον και το αποτέλεσμα είναι το αντιλαμβάνεται σαν αδιαφορία εκ μέρους μου...

Μόλις μου ήρθε στον νου η πρώτη φορά που μίλησα με το τώρα αγόρι μου. Ήταν λοιπόν αυτό το πάρτι στην 3η γυμνάσιου...Ήμουν κανονικό ασχημόπαπο τότε ( ναι, ναι είχα και μουστάκι) και είχε έρθει αυτός με την τότε κοπέλα του. Την αγκαλιαζω και αρχίζω να χορεύω μαζί της. Αυτός στεκόταν πίσω μας σαν αγγούρι. Κάνω μετά να χορέψω μαζι του (δεν ξέρω πως μου ήρθε), αυτός με κοίταγε με μισό ματι και στεκόταν ακόμα σαν αγγούρι..!Που να ξέραμε τότε! Με αυτό το στιγμιότυπο ξύπνησα!

Δεν έχω σχέση - γκομενα, λεφτα. Η διάθεση για σεξ υπάρχει. Υπάρχει και η αυτοεξυπερέτηση. Τι να κάνουμε? θα βολευτώ έτσι.