ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Νιώθω απαίσια. Έχω κρίσεις πανικού εδώ και 6 χρόνια. έχω πάει σε ψυχολόγο,σε ψυχίατρο,έκοψα τον καφέ και ασκούμαι σε τακτική βάση. Είναι καλύτερα όμως πριν από λίγο πήγε να με πιάσει πάλι και έπεσα πολύ ψυχολογικά.Φοβαμαι πως δεν θα το ξεπεράσω ποτέ απόλυτα,πως δεν θα ζήσω ποτέ μια φυσιολογική ζωή και είμαι μόλις 21.Εχω μια πολύ καταπιεστική μητέρα από την οποία στο παρελθόν δεχομουν περιστασιακά σωματική βία για χρόνια ενώ ακόμη μου μιλάει υποτιμητικά,μπλέκεται στις σχέσεις μου και μου κάνει τη ζωή δύσκολη επειδή δεν συμπαθεί το αγόρι μου. Προσπαθεί να κάνει τα πάντα για να τον βγάλει από τη ζωή μου επειδή εγώ σπουδάζω ενώ εκείνος όχι και δεν την ενδιαφέρει καθόλου το γεγονός πως μαζι του εγώ ένιωσα για πρώτη φορά πως είναι το νοιαξιμο και η αληθινή αγάπη, πως μου φέρεται υπέροχα. Σήμερα γύρισαν με τον μπαμπά μου και τις αδερφές μου από διακοπές και ενώ όσο έλειπαν ήμουν υπέροχα πριν λίγο την ώρα που έκανα ντουζ ένιωσα ένα πλακωμα στην καρδια και σαν να μην μου φτάνει ο αέρας. Γράφω λίγο συνειρμικά γιατί αυτή τη στιγμή θέλω απλά να τα βγάλω από μέσα μου και να ηρεμήσω. Νιώθω να βρίσκομαι σε αδιέξοδο, όποιες προσπάθειες κάνω για να ξεπεράσω τη διαταραχή πανικού πέφτουν στο κενό λόγω των εντάσεων στο σπίτι. Χθες ημουν στη γιαγια μου και ένιωθα τόση γαλήνη. Ζηλεψα που δεν είχα τη γιαγιά μου για μάνα, ζηλεψα τα υπέροχα παιδικά χρόνια που θα πέρασε ο μπαμπάς μαζι της. Καμια φορά σκέφτομαι ότι οι κρίσεις πανικού είναι ο πόνος από τις πληγές που έχω στην ψυχή μου,από την απόρριψη που έχω νιώσει,από όλες τις βρισιές που έχω ακούσει,από τις φωνες, από τα αντικείμενα που σπάγανε,από τις υστερικές τσιριδες. Θέλω να κλείσουν επιτέλους αυτές οι πληγές, να μην επουλώνονται μόνο επιφανειακά και μετά να ανοίγουν παλι. Πώς όμως...

Μιλουσα στο τηλ με καποιον που δεν επρεπε.Παντα του εκανα αναπ/τη και με επαιρνε πισω.Ο δικος μου θελει να βγαλω αναλυτικη κλησεων θα φαινοντε οι αναπαντητες που εκανα?

Να βοηθήσω. Στεναχωριέμαι περισσότερο για αυτό!

Το πολύ κοντά πληγώνει Το πολύ μακριά παγώνει Τελικά ο καθένας μας πρέπει να διαλέξει εάν θα πεθάνει από αιμορραγία ( πληγώνουν οι σχέσεις ) η από κρυοπαγήματα ( παγώνει η μοναξιά και η απόσυρση) Εάν κάποιος η κάποια ξέρει από όρια και σχέσεις που θα έχουν κατανόηση, αλληλεπίδραση, αυθεντικότητα, και δεν θα ψάχνει τον καλύτερο για του μοιάσει η τον χειρότερο να τον διδάξει Είμαι ελεύθερος

Θέλω την αγκαλιά σου γαμώτο

Μπορει καποιος να μου πει γιατι δεν μπορω ποτε να εχω καποιον που να μου αρεσει;Οταν βγαινω εξω για ποτο κι αυτα η γενικα σπανια τυχαινει να με φλερταρει καποιος που να μου αρεσει!Ενω δν ειμαι καθολου ασχημη εμφανησιακα(το πιστευω και ετσι μου λενε ολοι) γιατι γινεται αυτο; Εχω αποκτησει τρομερες ανασφαλειες εξαιτιας αυτου..τι γινεται ρρ γαμωτο;

Πριν λίγους μηνες εκανα σχεση μ έναν συνάδελφο μου.Περνουσαμε καλα Αλλα οπως φάνηκε, ο,τι λάμπει δεν ειναι χρυσός.Προσφατα εμαθα οτι ειχε παράλληλη σχεση και του ζήτησα να χωρίσουμε!Πονεσα,εκλαψα κ αποφάσισα να εκμεταλλευτώ την επαγγελματική ευκαιρια που μου δόθηκε και να μετακόμισω σ αλλη πόλη! Μολις το έμαθε ο πρωην άρχισε να με παρακαλαει να μη το κανω και να με διεκδικεί εκ νέου... Βιώνω πολλα αντίθετα μεταξύ μας συναισθήματα αλλα θα φυγω...πρεπει να φυγω...

Το "αντικειμενικά" δεν υπάρχει. Τα πάντα είναι υποκειμενικά. Το αντικειμενικό το βλέπουμε υποκειμενικά. Απλά το αντικειμενικό έρχεται σε αντίθεση με τα δικά μας υποκειμενικά στοιχεία και όχι του άλλου. Όταν λέει κάποιος "μιλώντας αντικειμενικά" στην ουσία μιλάει υποκειμενικά γιατί ο άλλος θα πει ότι αυτό που λέει δεν είναι αντικειμενικό αλλά υποκειμενικό σύμφωνα με την δική του γνώμη. Ο άλλος το δικό μας αντικειμενικό το βλέπει υποκειμενικά έτσι ώστε να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει μαζί μας. Ποιος ορίζει τι είναι αντικειμενικό; Ποιος ορίζει ότι η/ο τάδε είναι αντικειμενικά όμορφη/ος; Εμείς το ορίζουμε! Άρα υποκειμενικό. Καταλάβατε;Επιπλέον. Ποιος ορίζει τι είναι φυσιολογικό και τι όχι. Στην ουσία η φύση το ορίζει εξ ου και η λέξη φυσιολογικό (φύση+λογικό - αν κάνω λάθος στην λέξη παρακαλώ διορθώστε με, δεν τα πήγαινα πολύ καλά στα φιλολογικά). Αλλά επειδή η φύση δεν έχει στόμα να μας το εκφράσει με λόγια έτσι ώστε να το εμπεδώσουμε καλύτερα στον εγκέφαλό μας, μας το εκφράζει με διάφορους άλλους τρόπους γύρω από την φύση (ζώα, καιρός, φυτά κτλ - ο άνθρωπος δεν είναι φυσιολογικός :P) και από εκεί ο καθένας καταλαβαίνει ό,τι θέλει. Δηλαδή, πάλι ερχόμαστε στο υποκειμενικό.Και έτσι καταλήγουμε στο ότι τα πάντα είναι υποκειμενικά.Η εξομολόγηση αυτή περιέχει δικές μου υποκειμενικές απόψεις, όπως αντιστοίχως οι δικές σας εξομολογήσεις και σχόλια περιέχουν δικές σας υποκειμενικές απόψεις.Αφορμή για αυτή την εξομολόγηση ήταν οι σκέψεις μου που έκανα ένα βράδυ πριν αποκοιμηθώ.Θα ήθελα πάρα πολύ να διαβάσω και τις δικές σας απόψεις :)

Γαμος απο συμφερον. Για οικονομικη αποκατασταση. Μπορει να κρατησει για παντα;

Δεν ειμαι πια ερωτευμενη μαζι του. Τον αγαπαω ομως.