Λοιπον κοριτσια, ακουστε κατι: οταν γνωριζετε οτι ενας ανθρωπος σας φερεται ασχημα, αλλα παρολα αυτα επιλεγετε να μενετε μαζι του, τοτε η ευθυνη για οσα περνατε ειναι δικη σας. ΕΙναι σαν να πηγαινεις να παρεις ψωμι απο εναν φουρνο που δεν εχει καλο ψωμι και μετα να παραπονιεσαι οτι πηγαν τσαμπα τα λεφτα σου. Εν γνωσει σας επιλεγετε να μενετε σε αδιεξοδες καταστασεις. Μονες σας θετετε ορια στην ευτυχια σας. Δεν σας φταιει κανενας αλλος.Ειλικρινα εχω βαρεθει να ακουω φιλες μου να το παιζουν θυματα. "μου φερεται απαισια", "μου μιλαει ασχημα", "δεν με σεβεται" κλπ κλπ. Ναι οκ, ΕΣΥ ομως τι κανεις γι' αυτο???? Θα σου πω εγω τι κανεις. Καθεσαι και τα υπομενεις ολα αυτα και περιμενεις ως εκ θαυματος να ερθει μια αλλαγη. ΜΜ οκ. Κατσε και περιμενε λοιπον την αλλαγη που δεν θα ερθει ποτε. Δηλαδη εξηγησε μου, πιστευεις οτι εχει καποιο κινητρο ο συντροφος σου, για να παρει την αποφαση να αλλαξει προς το καλυτερο, απ' τη στιγμη που βλεπει πως οσο απαισια και αν σου φερεται, εσυ παραμενεις μαζι του? Μαλλον οχι. Σου λεει βρηκα εδω την ηλιθια που με ανεχεται και στα χειροτερα μου, αρα γιατι να αποφασισω να γινω καλυτερος?? Γι' αυτο δυο λυσεις υπαρχουν: ή μεινετε σε μια κακη σχεση αποδεχομενες το γεγονος οτι θα ειστε για παντα ανικανοποιητες, ή παρτε την αποφαση να χωρισετε και διεκδικηστε κατι καλυτερο. Το να μενετε ομως σε μια σχεση που δεν σας ικανοποιει και ταυτοχρονα να γκρινιαζετε για το πως σας φερεται ο αλλος(λες και δεν το ξερατε οτι θα σας φερεται ετσι) ειναι παντελως ηλιθιο. Δικαιωμα σας να κανετε στη ζωη σας οποια επιλογη θελετε, να δεχεστε ομως και τις συνεπειες των επιλογων σας.