Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Η μάνα μου, ο πατέρας μου, η ξαδέρφη μου, η φίλη μου, το αγόρι της αδερφής μου που χωρίσανε και με έχει πρήξει στα μηνύματα, άκυροι τύποι και τύπισσες που με το καλησπέρα μου ανοίγονται και μου ζητούν συμβουλές.Λαμόγια, από δω και πέρα κάθε συμβουλή κοστολογείται στα 30 ευρώ. Έχω έξοδα.
Πως μπορείς να βάλεις ένα τέλος σε μια σχέση με ένα άνθρωπο που είσαι αναγκαστικά υποχρεωμένος να βλέπεις στη δουλειά σου κάθε μέρα; πως βρέξεις το μυαλό ; πως αποδέχεσαι το τέλος;
μπαίνω στο viber να δω αν αυτός που γουστάρω είναι σε σύνδεση, πριν από πόσα λεπτά συνδέθηκε κτλ; Χωρίς καν να του εχω στείλει κάτι ή να περιμένω μήνυμά του. Απλά έτσι, για να δω ΑΝ.Γελάω μόνη μου κάθε φορά που το κάνω, παρ' όλα αυτά είναι μία συνήθεια που δεν κόνεται!
Είναι περίεργο να είσαι δίπλα σε έναν άνθρωπο, να του στέκεσαι με όποιον τρόπο μπορείς, να κάνεις πίσω σε τσακωμούς, νεύρα, εντάσεις μόνο και μόνο για να σώσεις τη σχέση. Όμως τι γίνεται όταν νιώσεις ότι αυτός ο άνθρωπος δεν εκτιμάει αυτά που του δίνεις; Τι γίνεται όταν το συναίσθημα που κυριαρχεί μέσα σου είναι η μοναξιά; Και τι γίνεται όταν εσύ ζητάς τα πάντα;Γιατί είναι τόσο δύσκολο να βρει κανείς την αγάπη και γιατί συχνά όταν είναι μπροστά μας δεν τη βλέπουμε, δεν μπορούμε να την κρατήσουμε;Μπορεί κανείς να απαντήσει;Υποτίθεται ότι η αγάπη δεν πονάει.Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ένας άνθρωπος που θα μας κοιτάει στα μάτια κι έτσι θα μας λέει "είμαι εδω -για εσένα".
Ειμαι 40 χρονων εχω δυο παιδια και εχω βαρεθει να διαβαζω καταθλιπτικα μημυματα απο νεους ανθρωπους.Γιατι καρδουλες μου?Υπαρξιακα γκομενικα και αμπελοφιλοσοφιες γιατι?Επιβιωση δεν ξερετε τι θα πει οκ αλλα δεν βλεπεται που παμε και τι γινεται?Σε λιγο ο μπαμπας και η μαμα δεν θα ειναι εκει....Οταν θα γινουμε Βενεζουελα...Φταιμε και εμεις οι γονεις...αλλα καρδουλες μου. Αλλου ειναι το θεμα....Ξυπνηστε οσο ειναι καιρος....Γιατι μετα θα τρεχετε και δεν θα φτανεται...ΞΕΠΕΡΑΣΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΓΑΜΩΤΟ.....ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΣΑΣ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΜΕ
Δεν ξερω.....Ξυπναω τα χαραματα για να δω τα μεταγωγικα αεροπλανα που κατευθυνονται στην καλαματα,κατα την διαρκεια του σχολικου μαθηματος διακοπτω το μαθημα και πεταγομαι στο παραθυρο να δω το μαχητικο που περναει,χωρισα την κοπελα μου γιατι ειμαι ερωτευμενος με τα αεροπλανα.Γενικα οταν περναει μαχητικο αισθανεται η ψυχη τοσο ωραια..... οσο βρισκομαι στη γη νιωθω οτι ειμαι φυλακισμενος μεσα σ'ενα μπουτρουμι. Θελω να πεταξω... Να βγω απο αυτη φυλακη να κανω το ονειρο μου πραγματικοτητα. Για τα μαχητικα ζωωω....Δεν θελω να κανω κατι αλλο στη ζωη μου μοναχα αυτο.