ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Άνθρωποι που έχουν κάποια πράγματα αντιπαθητικά πάνω τους δεν το βλέπουν και τους αρέσει να πιστεύουν πως ο κόσμος δεν τους θέλει επειδή τους ζηλεύει. Όταν πάλι η φάση που περνάνε είναι δύσκολη λένε πως ο κόσμος είναι κακός. Τι να τους πεις;

Να νιώθατε τόσα πολλά για κάποιον και να βλέπατε ότι υπηρχε έλξη και από την πλευρά του και από την δικιά σας και ξαφνικά όταν τον ζησατε να καταλάβατε ότι δεν ταιριάζετε καν;;;Πως λεγεται αυτό;

ΣΤΗΝ ΖΩΗ Η ΑΠΟΡΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ..ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΘΕΣ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΑΛΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ,ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΜΑΤΑΙΟΠΟΝΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΕΝΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ...ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ,ΕΛΛΗ , ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΔΕΛΗΟΛΑΝΗΣ .... ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΓΑΥΔΟ.

Είναι δύσκολο να βρεις καποιον Τελικά...εδω καιρό προσπαθώ να βρω κάποιον με τον οποιο ισως να ακουμε την ιδια μουσικη να μας αρεσουν τα ιδια μαγαζιά αλλα τίποτα.Ολοι γυρω μου ακούνε παντελιδη και παολα.Οχι οτι έχω κατι με τους τραγουδιστές αλλα το σιχαίνομαι αυτο το είδος μουσικής.Ένας να ακουει λιγο ροκ να ειναι πιο ανοιχτομυαλος δεν υπάρχει ρε παιδιά.ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΟΛΟΙ?!

...το συνδρομο της ελληνικής οικογενειακής πολυκατοικίας.... Αχ πάλι γι αυτό το θέμα τσακώθηκα με τον άντρα μου που δε λέει να μεγαλώσει και αντί να κάνει δική του οικογένεια προσπαθεί να με ενσωματώσει στην οικογένεια του πεθερού μου. Εννοείται πως μένουμε όλοι μαζί σε ενα τριώροφο με τους γονείς του και την αδερφή του. Ελπίζω όταν έρθει η ώρα να μην αναγκάσω και γω με τη σειρά μού το παιδί μου για να μείνει κοντά μου...

Γιατί όλοι να έχουν τοση κακία; Γιατί όλοι να ειναι τοσο ζηλοφθονες; Γιατί να στεναχωριουντε με την πρόοδο σου και να χαίρονται με την αποτυχία σου;; ΓΙΑΤΙ;;

Μου αρεσε καποιος απο την σχολη με απαισιο χαρακτηρα.Το εμαθε αλλα δεν του αρεσα πισω.Τωρα που τον εχω ξεπερασει, προσπαθει να μου μιλαει συχνα κλπ για να νομιζω οτι μου δινει ελπιδες.Πως μπορω να του δειξω οτι τον εχω πραγματικα γραμμενο στα π@π@ρια μου;

Σήμερα (χθες βασικά) ήταν η πρώτη φορά που έκλεισα 1 χρόνο με σχέση μου,την οποία μάλιστα αγαπάω κ πάρα πολύ.Είμαι γυναίκα, σε σχέση με γυναίκα και κάποιους μήνες το χρόνο αυτή η σχέση είναι από απόσταση.Που λέτε περίμενα να έρθει,να μου κάνει έκπληξη, καθώς με ένα λεωφορείο είμαστε κοντά,αλλά τίποτα. Εγώ δε μπορούσα να πάω για οικονομικούς κ αλλους λόγους (μένω με την οικογένειά μου, η οποία έχει σοβαρό πρόβλημα με το όλο θέμα) κ έτσι περίμενα κ περίμενα, αλλά μάταια.Ήταν η πρώτη φορά που το ζούσα αυτό, που "άντεχα" 1 χρόνο, που δε βαριόμουν, που έδινα τα πάντα σε αυτή τη σχέση κ περίμενα μια μικρή κίνηση, αλλά τίποτα.Στεναχωρεθηκα πολύ κ συνεχίζω να στεναχωριεμαι.Γιατι ήθελα να το σκέφτομαι μετά από χρόνια κ να έχω ευχάριστες αναμνήσεις. Είμαι παράλογη ρε παιδιά;Μόνο εγώ σκέφτομαι έτσι;

Ολο αυτό το διάστημα σκασμενη επειδή δεν μπορώ να χωνέψω ότι ο πρώην μου που λυσσαγε ότι με αγαπούσε με απάτησε και με κοροϊδευε τόσο καιρό.Βάζω κι εγώ μια ταινία να δω να χαλαρώσω υποτίθεται και επιλέγω το the choice (χωρίς να ξέρω τι και πως).Ρομάντζο τώρα που ξεκίνησε από κερατο. Και πρέπει εγώ να συγκινηθω τώρα. Όχι φίλε. Δεν θα συγκινηθω. Βρες το θάρρος να χωρίσεις στα ίσια τον άλλον λέγοντας την αλήθεια κι ας πονέσει, και μετά βγάλε τα μάτια σου με όποιον θες. Ντόμπρα πράγματα. Βγάζω πίκρα αλλά τα συναισθήματα απαξίωσης εαυτού που νιώθει ο απατημένος καθώς και λύπης, θυμού και αδικίας ειναι ικανά να ρίξουν κάποιους ιδιαίτερα συναισθηματικους ανθρώπους στα πατώματα, όσο κι αν προσπαθούν να εκλογικευσουν τη κατάσταση. Η εξαπάτηση γίνεται σαράκι και σου τρώει τη χαρά και την ηρεμία.The choice my ass.

Και τις Απόκριες και τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου!!