ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ένας χρόνος, ποιος; Εγώ.. που σχέση ενός μήνα και βαριόμουν σαν να ήμουν χρόνια παντρεμένη με τον αλλον. Πρώτη φορά συμβαίνει, μα τελείωσε. Τελείωσε και εγώ θα κλείσω την ιστορία εδώ, και δεν θα την ξανά ανοίξω, τόσες ζήλιες, τόση πίεση, τόση στεναχώρια πλέον κοντά σου. Ίσως δεν ταιριάζουμε, μα περάσαμε καλα, και κρατάω τις όμορφες αναμνήσεις. Μα ελα που πρέπει να βάλω ένα τέλος, ελα που η σχέση αυτή δεν μου κάνει καλό πλέον. Με τις ζήλιες και τις καταπιέσεις έχω γίνει άλλος άνθρωπος και δεν θέλω μια τέτοια σχέση. Κάθε φορά λέει θα αλλάξει, οχι άλλες πιέσεις και υπερβολές μα σε μια βδομάδα πάλι τα ίδια.. Μα ελα που δεν μπορώ.. νιώθω σαν ζαλισμένη, σαν να ζω σε αλλον κόσμο, σε άλλη διάσταση, ξέρω ποιο είναι το σωστό και δεν μπορώ να το κανω! Η συνήθεια, η καταραμένη συνήθεια, πάλι θα κλαίω τα βράδια και θα μου λείπει! Μα πρέπει.. δεν πρέπει;

Και οι τρεις αληθινές από την αρχή μέχρι το τέλος. Και τις τρεις φορές με χαρακτηρίσατε τρολ.Απογοητεύτηκα δεν ξαναγράφω δεν έχει νόημα.

Μισώ , αηδιάζω με την δήθεν γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. Όχι γιατί δεν έχω κοπέλα. Είχα χώρισα αλλά κλάιν. Δε μ'αρέσει αυτό που τρέχουν όλοι να αγοράσουν λάκτα και λουλουδάκια και αρκουδάκια να φιλιούντε στη μέση του δρόμου κλπ. Τις άλλες μέρες τι κάνουν δηλαδή πάνε για ψάρεμα ; Ψεύτικη υπερβολική αγάπη η αυριανή ημέρα . ( Ψεύτικη υπερβολική , αγάπη υπάρχει σίγουρα αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο).

Δε καταλαβαίνω, γιατί έπρεπε να με ταλαιπωρήσεις 2 μήνες, και στο τέλος να εξαφανιστείς (δεν απάντησε ποτέ στο τελευταίο μου μνμ)ποιος ο λόγος των ατελείωτων συζητήσεων μεταμεσονύκτια, ποιος ο λόγος να μου πεις οτι σου αρέσω, ποιος ο λόγος για πολλά, αφού δεν είχες κανένα σκοπό τελικά...Δεν είμαστε έφηβοι, μεγάλα παιδιά είμαστε και οι δυο Τι πιο απλό να μου πεις "δε γουστάρω τελικά", ή "δε θέλω", ή κάτι βρε παιδί μου,δε θα σε σκότωνα, δεν είχαμε κάτι, προσπαθούσαμε να κάνουμε, να γνωριστούμεΑυτό που μου με ενοχλεί, σε όλο αυτό, είναι ο τρόπος σου, και οτι δεν είχες τα κότσια να ξεκαθαρίσεις τη θέση σου! Αλλά έτσι είναι τελικά, όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες...

Ο άνθρωπος με τον οποίο βρισκόμαστε αλλά δεν έχουμε σχέση κανονική αλλά ούτε και ελεύθερη,μου είπε πως με αγαπάει και μου διευκρίνησε πως όχι φιλικά...μου το έιπε μετά από 1 χρόνο και μετά από μία συζήτηση που του έκανα για το τι έχουμε εμείς οι δύο και πως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση...επίσης του μίλησα για ένα προσωπικό του ζήτημα που ουσιαστικά είναι και ο λόγος που πιέζετε ψυχολογικά και δεν δίνει το κάτι παραπάνω και η ατμόσφαιρα ήταν λίγο περίεργη!

Λοιπον γεια σας. Μπαινω κατευθειαν στο θεμα.. το καλοκαιρι που μας περασε εκανα καπως παρεα με ενα παιδι που ηξερα χρονια μεσω κοινης παρεας. τον θεωρουσα τελειως φιλο μου και ποτε δεν σκεφτηκα κατι παραπανω.. τον οκτωβριο που λετε εκει που μιλουσαμε μου ειπε οτι το καλοκαιρι με ηθελε. απο τοτε αλλαξε ο τροπος που σκεφτομαι γι αυτον κια μου αρεσει παρα πολυ. τωρα το θεμα ειναι οτι εχει σχεση(οχι πολυ σοβαρη,σχεδον τιποτα σπουδαιο) και οτι σταματησαμε να κανουμε παρεα μεσω της παρεας καποτε. δηλαδη δεν βγαινουμε. τον εχω ομως καθε μερα στο φροντηστιριο γιατι παω τριτη λυκειου και συνεχως μιλαμε 'πειραζουμε' ο ενας τον αλλον κτλ.. τωρα δεν ξερω τι να κανω γιατι πιστευω οτι με βλεπει μονο φιλικα ενω εμενα μαρεσει πολυ

Παρατηρώ πως όλο και περισσότεροι άντρες και γυναίκες παραβιάζουν τα προσωπικά μου όρια. Αναφέρομαι στη λεκτική συμπεριφορά αλλά και σε χειρονομίες. Για παράδειγμα, πολλοί με αποκαλούν "κοριτσάκι μου" ή "γλυκιά μου" ενώ το είδος της γνωριμίας δεν το δικαιολογεί (ούτε και η ηλικία μου, είμαι 43) Το ίδιο πρόβλημα έχουν και ορισμένες φίλες μου. Η συμπεριφορά αυτή εφαρμόζεται από άντρες και γυναίκες σε γυναίκες. Όποτε έχει συμβεί κάτι παρόμοιο και προσπάθησα να δείξω πως δεν μου αρέσει, έχω κατηγορηθεί πως είμαι περίεργη και μυγιάγγιχτη ή ψωνισμένη. Μετά το θέμα ξεχνιέται και τίποτε δεν αλλάζει. Άλλοι πάλι πολύ εύκολα πιάνουν και χαϊδεύουν το χέρι μου στιγμιαία και δεν μου αρέσει. Αναφέρω περιστατικά που συμβαίνουν, δεν συμβαίνουν ούτε συνέχεια ούτε κάθε ημέρα. Μου έχει τύχει και άντρας και γυναίκα να προσβληθούν θανάσιμα επειδή τραβήχτηκα ή επειδή είπα ευγενικά πως δεν μου αρέσει να με πιάνουν. Μια φορά μια γυναίκα συνάδερφος με είδε που έπαιρνα ασπιρίνη για τον πονοκέφαλο και ήρθε και με αγκάλιασε και μου είπε πως "όλοι χρειαζόμαστε κάπου κάπου μια αγκαλιά" κι εγώ εκνευρίστηκα και της απάντησα απότομα πως κανένας δεν χρειάζεται μια αγκαλιά από όποιον βρεθεί μπροστά του. Μετάνιωσα μετά αλλά ήταν αργά. Με αυτή την συνάδερφο ποτέ δεν είχαμε σχέσεις μια καλημέρα μόνο. Αυτή η γυναίκα έλεγε μετά στους άλλους πως ο κόσμος κατάντησε έτσι όπως κατάντησε εξαιτίας ανθρώπων σαν κι εμένα που είναι κρύοι και αγενής, και πως γέμισε ο τόπος από κακόβουλους ανθρώπους. Εμένα μου αρέσει να έχω πολύ κοντά μου μόνο τους δικούς μου, τον άντρα μου και τα παιδιά μου και δυο τρεις φίλες. Νιώθω καμιά φορά πως οι αποστάσεις που κρατάω στενοχωρούν άλλους ανθρώπους και δεν το θέλω, αλλά αν φερθώ αλλιώς θα στενοχωριέμαι η ίδια. Τελευταία ήμουν στο ασανσέρ μαζί με τον υπεύθυνο του τμήματός μου και όπως μιλούσαμε μου λέει αυτός "φαίνεσαι κουρασμένη" και άρχισε να πειράζει τα μαλλιά μου χαμογελώντας μου. Με έπιασε πανικός γιατί δεν μου αρέσουν αυτά και γιατί ένιωσα να ασφυκτιώ μόνη μου μαζί του μέσα σε τόσο μικρό και κλειστό χώρο και έσπρωξα απότομα το χέρι του λέγοντάς του πως δεν μου αρέσει αυτό που κάνει. Αυτός θύμωσε πολύ, κοίταξε μπροστά και όταν άνοιξε η πόρτα έφυγε χωρίς να χαιρετήσει. Το είπα σε μια συνάδερφο και αυτή σχολίασε πως κακώς φέρθηκα έτσι και πως σε όλες το κάνει και καμία δεν του έχει σπρώξει το χέρι. Πάλι εγώ βγήκα η περίεργη και θέλω να ρωτήσω αν εσείς οι γυναίκες νιώθετε καλά με κάτι τέτοιο. Προσπάθησα να σας περιγράψω το πρόβλημά μου ελπίζω να καταλάβατε. Θέλω να προσθέσω πως όποτε έχω ζητήσει από γυναίκα να με προσφωνεί με το όνομά μου και μόνο , είτε έχει πάρει ύφος απαξιωτικό σαν να είμαι ηλίθιο ψώνιο είτε πάνε στο άλλο άκρο και λένε ούτε λίγο ούτε πολύ πως τις πλήγωσα γιατί αυτές είναι ευαίσθητες και θέλουν να μοιράζουν αγάπη και ζεστασιά γύρω τους και πως δεν θα μου ξαναμιλήσουν καθόλου. Αν είναι ευαίσθητες, δεν θα έπρεπε να νιώσουν πως δεν μου αρέσει ο τρόπος τους, και δεν θα έπρεπε να με προσφωνούν όπως αρέσει σε μένα και όχι σε εκείνες; Ή είμαι εγώ λάθος και πρέπει να τους αφήσω να φέρνονται όπως θέλουν ανεξάρτητα από το τι θέλω εγώ;Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τυχόν σχόλια και συμβουλές.

άλλοι θα ανταλλάζετε δώρα με τα αμόρε σας.Άλλοι θα κλαίτε την μοίρα σας που δεν έχετε αμόρε. Κι άλλοι θα περάσετε την ημέρα σαν να μην συμβαίνει τίποτα ξεχωριστό. Εγώ όμως είμαι φουλ ερωτευμένος με το νέο ford fiesta 2018 και αποφάσισα να γιορτάσω την αυριανή μέρα με ένα test drive. Αυτός είναι έρωτας!

Αφου με παρατησε ξαφνικα πριν εναν μηνα και κανει οτι δεν με ξερει μπροστα σε ολους στην δουλεια. Μαλιστα. Με βαρια καρδια ξυπναω καθε μερα και ψυχολογικα χαλια για να παω. Και να την πεφτει πολυ προστυχα και σε αλλη κι ολας μπροστα μου καθημερινα, σαν να ειμαι σκουπιδι. Δεν ξερω που παω και πεφτω... Κανω οτι δεν βλεπω,αλλα ποσο να αντεξω εκει μεσα!!!Κοιταει κι ολας να δει αν ζηλευω που κανει καμακι σε αλλες. Θεε μου. Εχουμε κανει σεξ και δεθηκα υπερβολικα μαζι του συναισθηματικα, βγηκαμε 4-5 φορες νομιζα οτι ηταν και εκεινος ενθουσιασμενος και κολλημενος στην αρχη ειχαμε πολλη χημεια στο σεξ και ξαφνικα με κοβει μου λεει ελα εγω δεν ειμαι για σχεσεις και να μου μιλαει απαισια. Δεν ειπα τιποτα. Τωρα δεν μου λεει ουτε καλημερα, εμαθε οτι με φλερταρε αλλος και στα @@ του και με κοροϊδεψε και εχθες με εναν. Ολα αυτα ενω βγαιναμε πριν εναν μηνα. Ειναι ανωμαλος αληθεια.Μεχρι που σκεφτομαι να αφησω την δουλεια, ειναι τοσο ψυχοφθορο αυτο για μενα δεν αντεχω αλλο ειμαι ψυχολογικα χαλια και εχω χασει καθε εμπιστοσυνη πλεον. Που παω και πεφτω Θεεε μου !!!!!!!!

Σήμερα πήγα σε ένα ανθοπωλειο να αγοράσω λουλούδια για τη μαμά μου. Ήθελα να της πάρω τριαντάφυλλα για να της τα δώσει αύριο ο μπαμπάς μου. Έδειξα στον κύριο ποια τριαντάφυλλα ήθελα απο τα ψυγεία και μου είπε: "Αυτά δεν μπορώ να στα δώσω. Ειναι παραγγελία. Εκατό κατακόκκινα τριαντάφυλλα για την κοπέλα ενός πελάτη μας. Μεγάλος ερωτας.". Αγόρασα κάποια άλλα τριαντάφυλλα για τη μαμά και συνέχισα για το σπίτι. Εμένα ποτέ ένας άντρας δεν μου έχει δώσει λουλούδια. Δεν είναι η υπερβολή του αριθμού που με έκανε να το σκεφτώ αυτό, αλλά η κίνηση. Έστω και ένα λουλουδάκι κομμένα από γλάστρα θα ήταν αρκετό για μένα. Έστω μια μαργαρίτα από αυτές που φυτρώνουν στο γκαζόν σαν αγριόχορτα. Τίποτα. Ποτέ δεν ήμουν σημαντική για έναν άντρα. Είμαι τόσο μόνη. Θελω να κοιμηθω Τριτη βραδυ και να ξυπνήσω Πέμπτη πρωί. :(