ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Καλησπερα,θα ηθελα να εξομολογηθω κατι που μπορει να σας φανει ασχετο,ομως θα σας το πω επειδη μου κανει τρομερη εντυπωση ....Απο τοτε που γεννηθηκα ειχα ενα τεραστιο σημαδι καρδιας στο μετωπο μου,για μερικα χρονια φαινοταν....Τωρα πλεον που ειμαι 20 αχνοφαινεται αλλα δεν παυει να υπαρχει!!!!Το λατρευω,Μηπως ξερετε τι σημαινει?Η μητερα μου μου λεει οτι μυρισε ενα τριανταφυλλο οταν ηταν εγκυος και ξυστηκε στο μετωπο της με αποτελεσμα να μου βγει και μενα το σημαδι,εγω ομως απο μερια μου το θεωρω εντελως αγγελικο και μαγικο.Εχει τυχει σε κανεναν απο εσας?Στο ιντερνετ επισης ειδα ενα μωρακι που ειχε γεννηθει προσφατα με καρδουλα στο μετωπο,τι γλυκοοοοο ? Δεν με απασχολει ιδιαιτερα η απαντηση σας,απλα περισσοτερο το εγραψα για να περασει η ωρα και να εχω κατι να συζητησω!!!

Ο καλύτερος μου φίλος άφησε έγκυο μια άσχετη κοπέλα, πέθανε η γιαγιά της κολλητής μου, έχω συνεχείς αϋπνίες εδώ και συ ο βδομαδεςκαι οι γονείς μου μπορεί να πάρουν διαζύγιο μετά από 25 χρόνια γάμου. Το λες και τρίτη και δεκατρείς. Αλλά αλήθεια ποιος με καταχράστηκε θεέ μου;

Έχω βαρεθεί να είμαι η περίεργη αδέξια γκαφατζού της παρέας που κάνει αστεία και μαλακίες.Θέλω να αλλάξω,και όλοι μου λένε να το κάνω,αλλά πως;

Είμαι κοπέλα και έχω μερικές φίλες (πιο πολύ γνωστές θα τις ελεγα).Επίσης έχω έναν άντρα κολλητό.Περνάω απίστευτα μαζί του.Γελάμε πάρα πολύ.Ανοιγομαστε,συζητάμε τα πάντα,τον συμβουλεύω,με συμβουλεύει,κάνουμε μέχρι και καφρίλες που ντρέπονται να κάνουν οι γνωστές μου.Ώρες ώρες έχω σκεφτεί ότι αν με ελκυε εμφανισιακά θα ειμασταν το τέλειο ζευγάρι.Όσους βρίσκω δεν είναι σαν αυτόν στο χαρακτήρα και ξενερώνω.Γιατί πάντα όσοι είναι γαμώ τα παιδιά να μην μας ελκύουν εμφανισιακά???Σας έχει τύχει ποτέ??

Άντρας ώριμος γνωρίζει από κοινούς γνωστούς γυναίκα ώριμη, βγαίνουμε μαζί κανένα μήνα και λίγο παραπάνω. Εξαιρετική χημεία σε όλα, επικοινωνία, καλό σεξ. Δε βγαίνουμε καθημερινά, από την πλευρά μου υπάρχει αποκλειστικότητα (πιστεύω το ίδιο και από τη δική της), δε μένουμε μαζί, είμαστε αρκετά χαλαρά. Στο ζουμί: έχουμε βγει κάμποσες φορές, δε μιλάμε για φοβερές εξόδους, δεν έχει προσφερθεί να συνεισφέρει ούτε ένα λεπτό του ευρώ. Την παίρνω από το σπίτι της, τη γυρίζω σπίτι της, δεν πληρώνει τίποτε, ούτε καν προσφέρεται να πληρώσει ένα λεπτό, και όλα καλά. Σημαντική λεπτομέρεια: εργάζεται και βγάζει καλά χρήματα για την εποχή, δεν είναι άπορη ή άνεργη. Έχω αρχίσει και τη βλέπω ως συναλλαγή: την κερνάω, μου δίνει ευχαρίστηση, όλα καλά. Λυπάμαι αλλά έτσι καταντάει όλο αυτό.

Πριν απο σένα ένιωθα,το έδειχνα και δε φοβόμουν..κι όταν χαιρόμουν,κι όταν πονούσα το έδειχνα και το ένιωθα..τώρα απλά δε πονάω,δε χαίρομαι,δε δείχνω τίποτα,δε νιώθω τίποτα..πότε έγινα τόσο σκληρή για να με προστατέψω?έχουν περάσει πολλά χρόνια,δεν υπάρχεις καν στη σκέψη μου κι όμως αυτό δεν το απέβαλλα..και πλήγωσε άλλους ανθρώπους και εγώ,εγώ πληγώθηκα για λίγο και μετά πάλι κενό,πάλι αυτή η παγωμάρα..πολλές φορές λέω καλύτερα,με βολεύει δε θα ξαναπληγωθώ ποτέ αλλά άλλες λέω βαρέθηκα,πως έγινα εγώ έτσι?πως παραιτήθηκα απο την αγάπη εξαιτίας σου?δεν σου άξιζε τότε και σίγουρα δεν σου αξίζει τώρα να φοβάμαι ακόμα..

Ανακαλυψα πρόσφατα πως μια κοπέλα που κάνουμε παρέα τα τελευταία 2 χρόνια πάσχει απο σχιζοφρένεια. Γνωριστήκαμε μεσω εργασίας και έδειχνε εντάξει. Εγω 29 κι αυτη 32. Επειδή ειχε βγει απο εναν αποτυχημένο αρραβώνα και αναζητούσε σχέση, μιας και συμπαθηθηκαμε σαν ατομα, της γνώρισα ενα φιλο μου και ενω ολα πήγαν καλά αρχικά, το παιδι μου είπε οτι τον τελευταίο καιρό του έλεγε εξωπραγματικά πράγματα. Μέχρι που μίλησαν εξω απο τα δόντια και του είπε οτι πάσχει απο σχιζοφρένεια και λαμβάνει ψυχιατρική θεραπεία. Χωρισανε και έκτοτε εγινε πολυ πιεστικη με όλους. Τηλέφωνα σε ακυρες ώρες, πιεστικη να βγούμε (ενω ξέρει οτι εχω οικογένεια και εργασία) κ ακομη και στην οδήγηση της έβλεπα οτι έτρεμαν τα χέρια της κι επαψα σιγα σιγα να βγαινω μαζι της, μιας κ λίγο ελειψε να τρακαρει κάποτε ενω ημουν μαζι της. Γενικά καθε φορα που βγαίναμε εξω γθρναγα σπιτι με πονοκέφαλο. Ξεκοψα πλέον τελειως μαζι της γιατι δεν ένιωθα ασφαλής. Ήθελε να ξέρει τα προσωπικά μου με λεπτομέρειες, να βγαίνουμε συνέχεια μαζί, και γενικά με έκανε να νιώθω άβολα. Ειδικα απο τοτε που ανακαλυψαμε το ψυχιατρικο θεμα που ειχε. Προχτες με καλεσε παλι 12 φορές και έστειλε 3 μηνύματα. Δεν απάντησα, και δεν θεωρώ οτι χρειάζεται να απάντησω κατι. Απο τη στιγμή που δεν αισθάνομαι ασφαλής δεν είμαι και υποχρεωμένη να συναναστρέφομαι μαζι της θεωρώ, συν το οτι φοβάμαι και κάπως. Επίσης μου έχει αναφέρει πως σχεδόν ολα οσα ατομα γνωριζει δεν θέλουν πολλά πολλά μαζί της. Απλα επειδή δεν είμαι ανθρωπος απότομος και με κακη πρόθεση, εχω μια σκεψη μηπως το εχω χειριστει λάθος. Εσεις τι θα κανατε στη θεση μου; Θα εκτιμούσα πολύ μια γνώμη, σας ευχαριστώ πολύ.

Εγώ σε αγαπάω και σε περιμένω για να μοιραστούμε τη ζωή μας. Θα είμαι δίπλα σου και όπως μπορώ θα σε στηρίζω. Θα κάνω τα πάντα για να είμαστε μαζί. Ακόμη κι αν έχω απέναντί μου την οικογένειά μου ή τη δική σου. Δεν θέλω με τίποτα να σε χάσω. Σε αγαπώ.

Γειά σας είμαι ένας έφηβος που κάνει τον χειμώνα και το φθινόπωρο μέρα παρά μέρα μπάνιο και το καλοκαίρι και την άνοιξη μάλλον κάθε μέρα ή και πάλι μέρα παρά μέρα, πλένω τα δόντια μου 3 ή 4 φορές την ημέρα, βαζω αντιιδρωτικό κάθε βράδυ και μετά από το μπάνιο, κάνω 4 φορές το σώμα μου με αφρολουτρο και 2 φορές τα μαλλιά με σαμπουάν τον χειμώνα και 7 φορές το σώμα μου και 2 φορές τα μαλλιά το καλοκαίρι, θέλω να βρω το τέλειο απορρυπαντικο που μυρίζει τέλεια για πολλές μέρες και τα πάντα που έχουν σχέση με αρώματα. Ο αδερφός όμως κάνει κάθε 1 μήνα μπάνιο τα μαλλιά του και τα πόδια του και κάθε 1 ή 2 μήνες το σώμα του και αθλητικά πάρα πολύ έντονα, δεν πλένει ποτέ τα δόντια του, κάποιες φορές βάζει το αντιιδρωτικό μου στα ρούχα του, είπε ότι θα πάρει κολώνια (δεν νομίζω ότι θα είναι αλήθεια) και σε κάθε εποχή κάνει 1 φορά τι σώμα και 1 ή 2 φορές τα μαλλιά. Πολλές φορές εγώ και όλοι η οικογένεια μου του λέμε βρε κανε ένα μπάνιο αλλά αυτός αρνηται και είναι μεγαλύτερος από εμένα. Τι να κάνω για να τον πείσω; Είμαι εγώ υπερβολικος ή αυτός μπίχλας; Γειά σας

Είχα διαβάσει πριν καιρό, νομίζω γύρω στο Νοέμβριο εδώ μέσα μια εξομολόγηση που έγραφε ένας ή μία, δε θυμάμαι, που έβλεπε συνέχεια τριγύρω τον κόσμο όμορφο και αγγελικά πλασμένο.Δεν ξέρω αν την θυμάστε, δεν μπορώ να την ψάξω τώρα την εξομολόγηση, δεν θυμάμαι και τίτλο, αλλά ήταν εκείνη που έλεγε ότι να μην απογοητευόμαστε όσον αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις γιατί εμείς τα βλέπουμε άσχημα τα πράγματα ενώ δεν είναι, ότι όλοι τριγύρω είναι ανοιχτοί σε φιλίες αρκεί να τους πλησιάσεις και αυτό που μου έχει μείνει στο μυαλό είναι μια φράση που έλεγε, επειδή χρησιμοποιούσε διάφορα παραδείγματα τύπων ανθρώπου για χαριτωμενιά και μου έχει μείνει μια φράση του που έλεγε για να δείξει ότι όσον αφορά τις ερωτικές σχέσεις δεν είναι η εμφάνιση που παίζει ρόλο κι έγραφε: Θυμάστε εκείνη την γεματούλα υπάλληλο που μας εξυπηρέτησε τότε σε εκείνο το ξενοδοχείο και είχε χιούμορ κι όλοι την ήθελαν για φίλη;Κι έγραφε τέλος πάντων τέτοιου τύπου παραδείγματα για να πείσει με την εξομολόγηση ότι οι αποτυχημένοι άνθρωποι στη δημιουργία σχέσεων ή όσοι πέρασαν τα χρόνια και χάθηκαν με τους ανθρώπους που είχαν, ότι υποτίθεται αντιμετωπίζονται σαν βασιλιάδες αλλά ότι οι ίδιοι οι άτυχοι φταίνε που δεν το βλέπουν.Ακούγοντας τις τελευταίες δύο μέρες συζητήσεις και παίρνοντας μέρος σε μία από αυτές κι εγώ αλλά και διαβάζοντας εδώ μέσα εξομολογήσεις έχω να πω ότι δεν ισχύει αυτό που έλεγε εκείνος στην εξομολόγησή του. Κι όχι μόνο εκείνος αλλά και όοοοοολοι όσοι λένε για τους ατυχείς ότι είναι τυχεροί αλλά δεν το έχουν καταλάβει. Αν λέγοντας τύχη εννοούν το ότι ζούμε, εντάξει, όλοι όσοι ζούμε είμαστε τυχεροί. Πέρα από αυτό;Κι εκείνη η γεματούλα υπάλληλος που ανέφερε η εξομολόγηση εκείνη ότι δήθεν με το χιούμορ της κατέκτησε την παρέα που εξυπηρετούσε στο ξενοδοχείο, δεν έκανε παρά τη δουλειά της. Ήταν ευγενική ως όφειλε με τους πελάτες.Κατά ενενηνταπέντε τοις εκατό όμως όταν κυκλοφορεί στο δρόμο είναι εκείνη η κοπέλα με το θλιμμένο βλέμμα που στέκεται στην άκρη και κανείς δεν της δίνει σημασία. Που περπατάει δίπλα μας ή πίσω μας και την προσπερνάμε. Που μπαίνει εδώ μέσα στις εξομολογήσεις και γράφει πόσο μόνη νιώθει κι ότι δεν έχει κανέναν.(ενίοτε ρισκάροντας να δεχτεί και τις προσβολές κακόψυχων ή να χαρακτηριστεί τρολ)Οπότε όταν βλέπουμε κάποιον άνθρωπο εν ώρα εργασίας ή να είναι εξυπηρετικός και ανεκτικός μαζί μας κι ευγενικός, ας μη βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα ότι έχει μια γεμάτη ζωή ή αν δεν έχει κάτι τέτοιο, τότε αυτός ή αυτή φταίει. Δεν ισχύει πάντα κάτι τέτοιο.Την διαδικτυακή συμπαράστασή μου σε όλες τις μοναχικές υπάρξεις, αρσενικές και θηλυκές. Κι αφήστε τους χορτασμένους (που δεν θα άξιζε να είναι χορτασμένοι) να σας λένε ότι ψαρεύετε κομπλιμέντα. Ο καθένας έχει δικαίωμα διαχείρισης της μοναξιάς του όπως γουστάρει.