ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ακουω τη βροχη και βλεπω κερλινγκ κουλουριασμενη στο κρεβατι και ειμαι πανευτυχης!

Να μη ΓΟΥΣΤΑΡΩ να χορεύω.Ξενέρωτη;Σ' όποιον αρέσω.Άντε γεια μας κι οι καψούρες μακριά μας.

μέρα. ελπίζω η επόμενη στροφή να φέρει στην πορεία μου ξανά.όποια κι αν είναι αλήθεια αυτή.όλα λάθος σήμερα. όλα.

Ο πρώην μου παρακολουθούσε το κινητό μου... Μου είπε χαρτί και καλαμάρι όλες τις συνομιλίες που είχα κάνει τις 15 τελευταίες μέρες που είναι αδύνατον να τις ξέρει από άλλον ακόμα και συζητήσεις εντός και εκτός σπιτιού... Το παραδέχτηκε και είπε ότι δεν θα καταφέρω ποτέ να το αποκαλύψω διότι το έκανε με κονε του από την δίωξη... Συνεχίζει να μου πετάει φράσεις από συνομιλίες μου.... Τι να κάνω; έχω τρελαθεί.... Μου είπε πως άκουγε ότι έλεγα και έβλεπε ότι βλέπει η κάμερα του κινητου... Βοήθεια πραγματικά

'Ελα να ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά.Να σου δώσω απόγνωση, να μην είσαι ζώο,να μου δώσεις δύναμη, να μην είμαι ράκος.Να σου δώσω συντριβή, να μην είσαι μούτρο,να μου δώσεις χόβολη, να μην ξεπαγιάσω.Κι ύστερα να πέσω με κατάνυξη στα πόδια σου,για να μάθεις πια να μην κλωτσάς.-Ντίνος Χριστιανόπουλος, Με Κατάνυξη Για πάντα ματάκια μου... Μόνο για πάντα υπόλοιπο ολόκληρό μου. Σ αγαπώ Π.

Το ξερω οτι εχουμε χωρισει εδω και 4 μηνες. Το ξερω πως με αγαπας κ με νοιαζεσαι γιατι περασαμε πολλα μαζι κ νιωθεις τυψεις γτ ξερεις οτι ειπες μεγαλα λογια που δεν τα κρατησες. Μονο απο τυψεις ξερω οτι θελεις να βεβαιωθεις οτι ειμαι καλα καθε φορα που μου μιλάς. Θέλεις να βεβαιωθείς οτι δεν με κατεστρεψες. Ξέρω οτι πλέον η καρδιά σου κ το μυαλο σου ειναι σε εκεινη. Μου ειπες να μην χαθω απτη ζωη σου γιατι με νοιαζεσαι κ θες να μαθαινεις νεα μου. Εκανα μεγαλη μαλακια και συμφώνησα. Το επαιξα υπερανω. Ευρώπη-Ελβετια-πολιτισμός.. Οτι κ εγω σε νοιαζομαι κ οκ μια επαφη θα κρατηθει κριμα ειναι να διαγραψουμε ετσι 3 χρονια. Δεν θα μαθεις ποτέ πως λιωνω για ενα σου μηνυμα. Δεν θα μαθεις ποτέ πως κλαιω καθε βραδυ γιατι μου λειπεις. Δεν θα μαθεις πως εχω διαλυθεί, πως η καρδια μου καθε μερα γινεται χιλια κομματια στην σκεψη σου. Ποσο πολυ σ'αγαπώ, ποτε δεν θα το μαθεις. Εσυ εχεις βρει καινουργιο ερωτα κ εγω ακομα προσπαθω να μαζεψω τα κομματια μου...καθε μερα.. Ειναι αδικο.. Πώς να του πω ευγενικά χωρις να δείξω ποσο πληγωμένη ειμαι οτι θελω να εξαφανιστει γτ δεν μπορω αλλο..?? 4 μηνες κ μια στιγμή χαρας δεν εχω παρει..

Mου ειπε πως με θέλει πολυ, Αλλα λόγω κάποιων προσωπικών θεμάτων, οπως το οτι ειναι 30χρ και μένει ακομα με τους ανεργους γονείς του στο παιδικό δωμάτιο και τον αδερφό του στο δίπλα κρεβάτι, οτι δουλεύει 16:00 με 00:00 κάθε μερα και οτι γενικά ειναι δύσκολα οικονομικά δε μπορεί να μπει σε κάποια σχέση. Και εγώ με τους γονείς μου μένω αλλα σύντομα θα συγκατοικησω με μια φίλη μου, πιστεύετε πως η απόκτηση του δικού μας χώρου θα αλλάξει κάπως τα πράγματα ; Δε ξέρω ποσο δύσκολα ειναι τα πράγματα στο σπίτι του και τι ζόρι τραβάει, αλλα πιστεύω πως το να περνάμε ουσιαστικό χρόνο μαζι ίσως βοηθήσει τη μεταξύ μας κατάσταση

Και εκεί που ήθελα να φύγω να πάω δε ξέρω και εγώ που, τώρα μόνο και μόνο που τον βλέπω με κάνει να θέλω να μείνω εδώ... Να μην κάνω τπτ απολύτως και απλά να κάθομαι να τον κοιτάω με τις ώρες!

Στους ερωτευμένους που πρόσφατα βρήκαν ο ένας τον άλλον, σε εκείνους που είναι χρόνια μαζί. Σε όσους γνωρίστηκαν στον δρόμο, στις καφετέριες, στο διαδίκτυο.... παντού όπου συναντιούνται άνθρωποι. Σε όσους αψηφούν τεράστιες αποστάσεις... ειδικά στους τελευταίους. Να είσαστε πάντα γεροί, αγαπημένοι και ευτυχισμένοι!Και σε εμάς τους υπόλοιπους.... που τρομάξαμε, ξεχάσαμε, δεν τα καταφέραμε. Που ζούμε τα "περίπου" και τα "σχεδόν", το τίποτα. . Που για λίγο πιστέψαμε πως ίσως... αλλά δεν. Όλα θα περάσουν, όλα θα γίνουν. Θα μας βρει κι εμάς ο έρωτας. Μια αγάπη να είναι μόνο για εμάς! Χαμογελάστε μου παιδιά, θέλω να μου χαρίσετε ένα μεγάλο χαμόγελο!Χρόνια μας πολλά!

Εχω 2 χρονια να τη δω και μολις εμαθα καταλαθος απο αγνωστο οτι εχει σχεση και ενω μιλαμε δε μου μιλησε γι αυτο. Δε γνωριζω τιποτα.Στεναχωρεθηκα πολυ μου λειπει πολυ και δεν θελω τα χιλιομετρα που μας χωριζουν να βαλουν τοση αποσταση στη σχεση μας και σε σημαντικα πραγματα της καθημερινοτητας μας....το οποιο ομως συναιβει. οποτε πολυ αργα πλεον.Δεν θυμωσα και ξαφνιαζομαι. Στεναχωρηθηκα μονο, πολυ, που δεν ημουν ενα απο τα ατομα που το μοιραστηκες και δε καταλαβαινω το γιατι. Αυτο.