Είμαι μόνη μου αρκετό καιρό. Προσπαθώ να γνωρίσω κόσμο. Μιλάω με παλιούς φίλους πάλι λίγο λίγο μπας και ξημερώσει μια καλή μέρα και για εμάς.Αλλά έχω ξενερώσει και θυμώσει απίστευτα πολύ!Είμαι ένα φυσιολογικό κορίτσι, δεν είμαι καμία τέλεια γκόμενα, με το δίμετρο πόδι, το υπεροχο πρόσωπο και το σουπερ σώμα, είμαι μια κοπέλα κανονική. Αλλά το τι έχω ακούσει?? Όλοι μα όλοι οι άντρες με τους οποίους συναναστρέφομαι αυτό τον καιρό προσπαθούν με ρίξουν στο κρεβάτι τους! Φίλοι, γνωστοί, νέοι φίλοι, όλοι!!! Μιλάω σήμερα με ένα παιδί που ξέρω χρόοοονια, τουλάχιστον 10. και ακολουθει ο εξής διάλογοςΕγώ: Δεν ήθελα να σηκωθώ απο το κρεβάτι μου σήμερα (σ.σ. έχει προηγηθεί απο εμένα ότι εχθές είχα πολύ κουραστική μέρα) Αυτός: Ναι ε? Για συνέχισε, τι ήθελες να κάνεις στο κρεβάτι σου?Ε αι σιχτίρ δηλαδή! Αλήθεια, γιατί? Είμαστε ΤΟΣΟ εύκολες πια? Έχουμε δώσει θάρρος? Οι άντρες έχουν αποθρανσυνθεί??Δεν είμαστε μικρά παιδιά, είμαστε 28 χρονών. Έχω καταλάβει πλεόν ότι όταν ο άλλος είναι ελεύθερος, οκ, it's not a big deal, το να προτείνεις λίγο σεξάκι ειναι αποδεκτό!Αλλά όχι δεν είναι!!! Είναι προσβλητικό. Και ναι υπάρχουν γυναίκες που το κάνουν και τιμής τους και καμάρι τους. Αλλά δεν είμαστε όλες ίδιες.Άντε να βρεις άντρα να κάνεις οικογένεια...Με βλέπω να μαζεύω γάτες....