μας έλεγαν ψέμματα και βλακείες μέσα στα μούτρα μας."Όταν μεγαλώσεις μπορείς να γίνεις ό,τι θέλεις": Όχι. Το ότι θέλεις κάτι δεν σημαίνει ότι θα γίνει. Πρέπει να προσπαθήσεις και να θυσιάσεις (όχι παρθένες). Κι ακόμη και τότε κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα πετύχεις καθώς η επιτυχία εξαρτάται από παράγοντες πέρα της επιθυμίας και της προσπάθειας. Πιθανόν να θες και να προσπαθείς αλλά για πρακτικούς λόγους να μην μπορείς."Πάνω από όλα να είσαι καλός άνθρωπος": Χαρ, χαρ, χαρ, ας γελάσω ως άλλος Μαύρος Πιτ. Ποιος ορίζει το ποιος είναι καλός άνθρωπος; Είναι αυτός που είναι Χριστιανός; Είναι αυτός που βοηθάει όποιον έχει ανάγκη; Είναι αυτός που κοιτάει του δουλειά του; Είναι ο μαλάκας; Είναι αυτός που χαμογελάει και λέει 'ευχαριστώ' ενώ θέλει να αρπάξει ένα μαχαίρι και να τους σφάξει όλους; Ή μήπως είναι αυτός που οι γείτονές του λένε 'Δεν το περιμέναμε! Πέσαμε από τα σύννεφα!' ; Όλοι θα ήταν καλοί άνθρωποι αν υπήρχαν καλές συνθήκες. Και στο κάτω-κάτω πόσο λογικό είναι να βάζεις την καλοσύνη πάνω από όλα; Για εμένα καθόλου."Να λες πάντα την αλήθεια": Όχι και τόσο καλή ιδέα. Στη γυναίκα που θα σε ρωτήσει 'Με παχαίνει αυτό?' απάντησέ της την αλήθεια ' Όχι, απλά έχεις πάρει πολλά κιλά τελευταία', και τα λέμε μετά ποιος θα επιβιώσει. Η αλήθεια είναι υπερεκτιμημένη."Να μοιράζεσαι τα πράγματά σου": Πριτς κοκο που θα μοιραστώ τα πράγματά μου. Δικά μου είναι, αν θέλω τα δίνω, αν δεν θέλω όχι και κανείς δεν έχει λόγο σε αυτό."Να κάνεις παρέα με όλους": Δεν έκανα παρέα με τον Μητσάκο που έτρωγε τις μύξες του τότε και δεν θα κάνω παρέα με τον Βαγγελάκη επειδή είναι CEO και έχει επαγγελματικές γνωριμίες τώρα. Ο χρόνος μου είναι πολύτιμος και θα τον δίνω όπου μου γουστάρει."Όποιος πεθαίνει γίνεται αγγελάκι": Ε, ρε συνωστισμός. Ούτε η στάση του Ευαγγελισμού σε τέτοια χάλια.Θυμάμαι τόσες βλακείες που είχα ακούσει ως παιδί από άλλους γονείς, εκπαιδευτικούς, περαστικούς και παρατρεχάμενους που φρικάρω. Ίσως η πρόθεση να ήταν καλή. Αλλά το να φυτεύεις ιδανικά και ιδέες που δεν έχουν εφαρμογή είναι μια τρύπα στο νερό.