Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Ξέρει κανείς τι σημαίνει να είσαι μόνος? Να μην έχεις κανέναν? Να ζεις με κάποιον που δεν σε αγαπάει και πολύ αλλά να μην μπορείς ν κάνεις κάτι γιατί φοβάσαι να μείνεις μόνος?
να μην σε βλεπω σε κανενα ονειρο μου...να μην υπαρχεις σε καμια εικονα της ζωης μου...οσο σ αγαπω τοσο θα προσπαθησω να σε ξεπερασω...η λογικη μου θα ειναι πιο πανω απ τα συναισθηματα μου...ετσι ωριμαζει κανεις...μην γυρνας πισω και τσαλαπατας οτι απεμεινε...μακαρι να μεινεις εκει που διαλεξες...μακρια μου.
Και τώρα που βρέθηκα μόνος στα 40, πώς και που βγαίνεις να φλερτάρεις; Κι ανάθεμα κι αν μου βγει κουβέντα, χρόνια εκτός παιχνιδιού. Άσε που δεν έχω και με ποιον φίλο να βγω για τέτοια φάση, έχουν τις οικογένειές τους και τα προβλήματά τους, πηγαίνουμε για έναν καφέ στο τόσο.Δεν κατέχω και τα ηλεκτρονικά μέσα, να δω μήπως γίνεται από κει κάτι.
Οι ανεκπλήρωτοι έρωτες είναι τρελό βάσανο. Αυτό το "τι θα γινόταν αν...", σε σκίζει. Πονάς, θυμώνεις, προσπαθείς να ξεχάσεις και δε ξέρεις καν αν τελικά αξίζει να ξοδεύεις τόση ενέργεια σε αυτό. Και ο άλλος να σε έχει ξεχάσει γιατί δεν είχατε ποτέ την ευκαιρία να μάθετε ο ένας τον άλλον καλύτερα. Μακάρι να μπορούσα απλά να τον ξεχάσω, δεν αντέχω να υπάρχει αυτή η σκέψη συνέχεια στο μυαλό μου και να ξέρω ότι πιθανότατα δε θα πάρω απάντηση ποτέ...
Έχω ελαφριά αιμορραγία εδώ και λίγες ώρες και μάλλον ο οργανισμός μου αποβάλλει το έμβρυο. Η γιατρός μου είπε δεν μπορεί να δει κάτι τώρα υπερηχογραφικά γιατί είναι πολύ νωρίς αλλά να περιμένω και αν δε πονάω σε 3 μέρες να πάω να με δει. Εγώ όμως το νιώθω ότι αυτό ήταν, τελείωσε. Ευτυχώς στις πρώτες μέρες που δεν είχα προλάβει ακόμα να το συνειδητοποιήσω. Ωστόσο αυτή τη στιγμή νιώθω ένα κενό και μία στεναχώρια. Θέλω κάπου να τα πω, στη μαμά μου ή σε μία φίλη μου, αλλά δεν ήξερε κανένας για την εγκυμοσύνη εκτός από τον άντρα μου και μένα. Εγώ ένα αγοράκι 18 μηνών που με βλέπει ξαπλωμένη και λυπημένη και σκοτεινιάζει και αυτό. Ψυχούλα μου όμορφη, σε αγαπώ τόσο πολύ, συγγνώμη...
Τα πόδια μ πίσω γδαρθηκαν από κάτι παπούτσια.Τεραστιες πληγές λες κ μ αφαίρεσαν δέρμα με μαχαίρι.Ανα σημεία έχουν πρηστεί στις πληγες κ παίρνω και αντιβίωση.Βαζω μπενταντιν κρεμα xelixderm σπρευ...δεν ξέρω τι άλλο να κάνω για να επουλωθούν νωρίτερα.Παιδια προσέξτε πολύ τι παπούτσια αγοράζετε.Αν δεν έχετε να πάρετε,καλύτερα παντόφλα.Ουτε στν εχθρό μ !
Το αγορι μου ειναι 25 χρονων και φανταρος δεν εχει παει .. πριν λιγες ημερες μου ελεγε πως δεν ειναι καθολου καλα ειναι ανχωμενος και στεναχωρημενος. Οταν τον ρωτησα τι συμβαινει μου ειπε πως περιμενει το χαρτι του στρατου . Του ειπα μα πως αφου δεν εχεις υπηρετηση και μου ειπε να κοιτα εχω πληρωση και γιαυτο το λογο δεν θα υπηρετησω . Αμεσως το μυαλο μου πηγε στο τρελοχαρτο διοτι το αγορι μου εχει καταθλιψη και περνει φαρμακευτικη αγωγη. Το θεμα εινναι πως δεν μου το λεει ευθεως μα συνεχιζει τα ψεμματα ενω ξερω την αληθεια. Αυτο με ενοχλει διοτι η σχεση μας ειναι σοβαρη και ο ιδιος θελει να δεσμευτουμε. Με αυτα που μαθενω και με οτι γνωριζο εχω τρομαξη καπως και δεν θελω να δεσμευτω μαζι του ενω ποιο πριν ηθελα... δεν ξερω αν πρεπει να το συζητησω μαζι του διοτι οπως ειπα ειναι σε ασχημη ψυχολογικη κατασταση γιατι ακομη δεν του εχουν δωσει αυτο το χαρτι...
τις επιλογές και πορεύεται με αυτές. Μονό από εσένα εξαρτάται όμως σε ποιους θα δώσεις την πραγματική ευκαιρία να τους γνωρίσεις . Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και έχει τα δικά του χαρακτηριστικα. Για να γνωρίσεις έναν άνθρωπο χρειάζεται αρκετός χρόνος. Όταν θέλεις κάποιον πολύ του δίνεις χρόνο , θα μου πεις πόσο χρόνο αρκετό για να τον γνωρίσεις.