ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ο λογος; Γιατι ειμαι ενα χαλι μαυροειμαι ενα τιποτα εδω περα..Ενω εχω ενανα ανθθρωπο που λεει οτι μ αγαπαει , δεν το νιωθω, δεν νιωθω τιποτα, νομιζω κι αυτος το ιδιο αισθάνεται , δεν υπαρχει τιποτα, αλλα εμεις επιμενουμε οτι υπαρχειΔεν θελω να τον δω με αλλη, δεν θελω οταν φυγω να περναει καλυτερα.Αλλα ετσι θα ειναι, ετσι θα γινει...Θα φυγω και θα ειναι καλυτερα απ ποτε, θα κανεις αυτα που θελεις..Αυτα που θελεις να κανεις με τις εκλεκτες σου...Με τα κοριτσια που μιλας και αισθανεσαι κατι γ ιαυτεςΨεματα? ψεματα δεν ειναι, εετσι ειναι...Εγω τι ειμαι σ αυτη τι σχεση? Μια μαριονετα που σε περιτριγυριζειενα μαλακισμενο σκατο που δεν λεει να φυγει.... θελει να φυγει κατα βαθος απ εσεναΑλλα δεν το κανει...Γιατι? Γιατι του εχεις δωσει πολλα, πολλα περισσοτερα απ τον καθ ενα,και εσυ τωρα τι δινεις?ΤΙΠΟΤΑ.....ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ ΑΝΑΠΆΝΤΗΤΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΣΟΥΣ ΜΗΝΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ ΝΙΩΘΩ ΚΙ ΕΓΩΑΛΛΑ ΔΕΝ ΛΕΩ ΝΑ ΦΥΓΩΔΕΝ ΛΕΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΕΤΣΙ..ΕΣΥ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ...ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟΚΑΝΕΙΣ......ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ ΟΛΟ ΑΥΤΟ......ΧΑΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ............ΣΚΑΤΑ...

Ρε παιδί μου.. κοίτα..Εγώ ήθελα να σου μάθω πολλά. Για την ζωή, τους ανθρώπους, το θέατρο, τα βιβλία...και άλλα τέτοια.Όπως γίνεται συνήθως στις ταινίες που σου μάθανε τον έρωτα. Να ζήσουμε συναρπαστικά, να κάνουμε άγριο σεξκαι να γελάμε με τ’ ανθρωπάκια λέγοντας αστεία που θα καταλαβαίνουμε μόνο εμείς. Να σου πουλάω μούρη αλλά να μην ψαρώνεις και να με γειώνεις με μια ατάκα του τύπου: “Χέσε μας ρε μωρό μου,σε ξέρω καλύτερα κι απ’ την παλάμη μου.”Να καθόμαστε στο κρεβάτι τα μεσημέριαεσύ να κοιμάσαι κι εγώ να διαβάζω τα δικά μου. Να πίνουμε καφέ και να παίζουμε τάβλι σε κάποιο μπαλκόνι με θέα άλλα μπαλκόνια, κάποιο μεσημέρι κάποιου καλοκαιριού τότε που η ζέστη λιώνει τους δείκτες των ρολογιών και οι ώρες περνάνε απαρατήρητες. Αλλά ρε γαμώτο ήταν λάθος το timing κι εγώ είχα τα δικά μου, μαλακίστηκα, αντέδρασα ανώριμα.Και μάλλον δεν είμαστε και όσο ενδιαφέροντες νομίζουμε εν τέλει.Κι ίσως θα ‘πρεπε να συμβιβαστούμε μ’ αυτό. Ίσως κι όλες οι σχέσεις να ‘ναι έτσι. Άλλες περισσότερο κι άλλες λιγότερο. Ίσως να κάνουνε κι όλα τον κύκλο τουςΚαι -χαίρω πολύ- πρέπει να δεχτώ την πραγματικότητα ως έχει και βάση αυτής να πορεύομαι...Μα να.. είναι αυτή η περίεργη σχέση μου με το τέλος.Οποιοδήποτε τέλοςπου ποτέ δεν μπόρεσα να χωνέψω.. Πόσο μάλλον όταν δεν υπήρχε καν αρχή.

Είμαι ένας άντρας 36 χρονών και είμαι από Αττική. Έχω μία πανέμορφη κορούλα η οποία μόλις πήγε 5 χρονών και μία υπέροχη γυναίκα η οποία ήταν πάντα εκεί για εμένα. Όλα ήταν ρόδινα μέχρι που έτυχε να πάω με κάποιους από τη δουλειά στο food festival που έγινε πριν μερικές μέρες. Εκεί γνώρισα μία ιδιαίτερη γυναίκα λίγο μικρότερη από εμένα, με την οποία ξεκίνησα να μιλάω από μία τυχαία ερώτηση που της έκανα για το που βρίσκεται ένα συγκεκριμένο κιόσκι και προσφέρθηκε να με πάει έως εκεί. Έτσι μιλήσαμε για λίγο και αφού ήμουν και εγώ με τους φίλους και αυτή με τις φίλες τις είπαμε να κάτσουμε όλοι μαζί και να κάνουμε βόλτες. Τα πράγματα όμως άρχισαν να αγριεύουν ξαφνικά και η κατάσταση από φιλική γύρισε σε ερωτική. Μπορεί να ήταν τα σχόλια που παιζόταν μεταξύ της παρέας η απλά επειδή υπήρχε μία καλή χημεία εξαρχής και το νιώθαμε και οι δύο. Όπως καταλαβαίνεται η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει. Το χειρότερο όμως είναι ότι το διασκέδαζα και ακόμα δεν έχω μετανιώσει τα συναισθήματα που είχα εκείνη τη μέρα. Για να μην πολυλογώ μετά από κάποια ώρα η παρέα χώρισε αλλά εγώ δεν έφυγα με τους φίλους. Αντί αυτού έκατσα λίγο ακόμα με την γυναίκα και μετά από λίγο περπάτημα καταλήξαμε σπίτι της. Ήξερα ότι έκανα λάθος αλλά εκείνη τη στιγμή ούτε ήθελα να κάνω πίσω αλλά ούτε και με ένοιαζε για τις συνέπειες που θα ακολουθούσαν. Και όλα κύλησαν όπως θα το περίμενε κανείς. Αφού κάναμε σεξ για αρκετή ώρα συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να είμαι στο σπίτι μου εδώ και 3 ώρες. Αφού έφυγα από εκεί τρέχοντας έφτασα στο σπίτι μου μετά από μισή ώρα περίπου. Όπως το περίμενα τα πράγματα ήταν πολύ άσχημα και η γυναίκα μου ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Ευτυχώς η κόρη μου ήταν για ύπνο. Αφού είχα φτάσει τη γυναίκα μου σε τέτοια στεναχώρια, ένιωσα άσχημα και δεν ήθελα να το τραβήξω παραπάνω οπότε και αποφάσισα να της πω και όλη την αλήθεια. Δεν είχα ξαναδεί ποτέ την γυναίκα μου έτσι και πραγματικά ένιωσα την γη να με καταπίνει. Μετά από αυτό αποφάσισα να φύγω και να περάσω τη νύχτα κάπου αλλού. Οπότε την πέρασα μέσα στο αμάξι μου. Ακόμα δεν έχει βρεθεί κάποια λύση για το όλο ζήτημα και με την γυναίκα μου ήμαστε σε διάσταση. Εγώ πραγματικά θέλω να ξαναγυρίσω στη γυναίκα μου αλλά με φοβάμαι πλέον. Ο λόγος είναι ότι ακόμα και μετά από όλα όσα έγιναν δεν έχω μετανιώσει ούτε στιγμή και όσο και να το σκέφτομαι πιστεύω ότι έπρεπε να το κάνω για εμένα. Όλα αυτά τα λέω για να τα βγάλω από πάνω μου και τα μοιραστώ με εσάς. Ξέρω ότι θα υπάρχουν μόνο αρνητικά σχόλια αλλά και πάλι θα μου άρεσε να διαβάσω τα σχόλια σας.

Καλησπέρα! Είμαι κοπέλα 23 χρόνων και θέλω να μάθω περισσότερα για έναν αντρα μεγαλύτερο μου γύρω στα δέκα χρόνια! Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε πολλούς κοινους γνωστούς και φίλους, καθώς συγγενείς μου είναι φίλοι του και η οικογένειά μου έχει ένα παρελθόν με τη δική του οικογένεια...ωστόσο δεν εμπιστεύομαι κανέναν από όλους αυτούς για να με βοηθήσει να έρθω σε επαφή μαζί του, πάντα διακριτικά, και δεν ξέρω τι να κάνω. Φοβάμαι ότι ,ενώ έχει εκδηλώσει ένα ενδιαφέρον ,δεν κάνει κάποια κίνηση για να μην εκτεθουμε και οι δύο...ζουμε σε μια περιοχή οπου η κοινωνια ειναι αρκετά κλειστή και που όλα μαθαίνονται και πρέπει να κρατάμε πάντα τους τύπους προκειμένου να μην χώνουν τη μύτη τους οι άλλοι. Να σημειωθει οτι εγω λειπω λογω σπουδων λιγα χρόνια τώρα οπότε ένα αρνητικό είναι η απόσταση . Τι θα μου προτείνατε να κάνω για να τον γνωρισω; να ρου δωαω λιγη ωθηαη βρε παιδια!! βγαίνουμε μερικές φορές με κοινούς φίλους και έχει δείξει από το βλέμμα του ότι με έχει παρατηρήσει αλλά...Ευχαριστώ εκ των προτερων

Ειμαι 19 χρονων και δεν ειχα καμια σχεση,ουτε εχω ολοκληρωσει ποτε!Το πρόβλημα είναι ότι το σκέφτομαι συνεχεια,τοσο που δεν αντεχω άλλο...Νιώθω ότι εχω μεινει πισω και γι αυτό παω και μπλεκω με τα πιο λαθος ατομα ,ο ενας αποδειχθηκε και χρηστης ουσιων(και τελικως δεν γινεται τιποτα,λες και το συμπαν μου στελνει μηνυματα)Οι φιλες μου από το σχολειο λενε ότι πρεπει να αλλαξω στεκια και να βγαινω με αλλα ατομα,αλλα δεν είναι και απλο αυτό να αλλαξω τις παρεες σχολης στο 2ο ετος...Και εχω βαρεθεί να θελουν να με κανουν κονε με κατι κοντους με ελιες με τριχες ρε φιλε!Δηλαδη τους λεω γι αυτό με προοριζεται,ενω αυτές είναι μαζι με κατι ψηλους καλους χρυσους!Μια χαρα κοπελα είμαι δεν αξιζω να με λυπούνται!

Συναντηθήκαμε σε μια καφετέρια που δούλευες πριν μηνες ...σε σκέφτομαι Κ.

Μόνο εγω κάνω μοναχικά γενέθλια;; θα γινω 20 και δεν εχω κανέναν εχω μόνο την οικογένειά μου..που και αυτα τα θυμαται μονο μαμα μου... τελεια !

Να μιλήσω με κάποιον και να μου δώσει συμβουλές πιο πολύ θα ήθελα να συζητήσω για την σχέση μου ώστε να με βοηθήσει κάποιος και εκτός αυτού θα ήθελα γενικότερα να μιλήσω για την ζωή μου...Δεν είχα ποτέ κανέναν να με συμβουλέψει ή να με βοηθήσει για αυτό ψάχνω παρηγοριά..Θα ήθελα κάποιος να κατανοήσει τα προβληματα μου απλά και να μην με αποπαρει...Αν Μπορει κάποιος ας μου στείλει...

Σπουδάζω οδοντιατρική, 4ο έτος. Αυτη η κατασταση που επικρατεί μεσα στη σχολη ειναι για μένα εξωφρενικη. Προκειμένου να κανουμε τις εργασιες που χρειάζεται για να παρουμε πτυχιο, πρέπει απο μόνοι μας να ψάχνουμε για ασθενείς! Το είχα ακούσει οτι συμβαίνει, αλλα δεν περίμενα να ειναι τοσο δύσκολο. Η σχολη σου προσφερει ελάχιστα περιστατικα..Πρεπει να το παιξεις "δημοσιες σχεσεις" και να επιστρατευσεις ο.τι γνωστο εχεις και δεν εχεις για να ρθει να του κανεις ενα σφραγισμα πχ. Εχω φτυσει αιμα για να μπω σ αυτήν την σχολη , αλλα η κοινωνικοτητα και οι δημοσιες σχεσεις δεν ειναι το ατου μου..Οποτε μετα απο τοσο κοπο, βρισκομαι σ αυτο το αδιεξοδο, να μην εχω ιδεα σε ποσα χρονια θα τελειώσω..Και σαν άνθρωπος ήμουν πάντα της συνεπειας, δεν αντεχω τις εκκρεμοτητες. Και επιπλεον την σχολη την διαλεξα με το σκεπτικο της επαγγελματικής αποκαταστασης, χωρις να με ενθουσιαζει ιδιαιτερα. Οποτε ειμαι εγκλωβισμενη σε κατι που ουσιαστικα ανυπομονουσα να τελειωσει και φρόντιζα να μην χρωσταω μαθηματα για να ξεμπερδευω -.- Ελα ομως που στη δικη μου σχολη, το να περνάς απλα μαθηματα στις εξεταστικες δεν σημαινει τπτ εαν δεν εχεις τα κονε ή το τσαγανο ή τελος παντων την τύχη να "ψαρέψεις" ασθενείς..

Αυτό που ακούω και εισπράττω είναι ότι δεν μετράει η προσπάθεια αλλά το αποτέλεσμα. Οκ επομένως απέτυχα παταγωδώς και ας προσπάθησα πολύ. Ωραία... Νιώθω πίεση, άγχος για το μέλλον και ότι δεν με καταλαβαίνουν. Δηλαδή δεν φτάνει ο δικός μου εκνευρισμός και η δικιά μου απογοήτευση πρέπει να με τσιγκλανε κιόλας. Δεν είχα κλάψει ποτέ για μαθήματα ούτε καν στις πανελλήνιες και το έκανα τώρα. Σπουδαία... Νιώθω ότι έχω iq πατάτας , πραγματικά. Είμαι με στην μιρλα εδώ και κάτι ώρες. Θα μου περάσει όμως και θα το πάρω αλλιώς... Δεν παραιτούμαι εύκολα εγώ ...