Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Πάντα λειτουργώ με το συναίσθημα, και τη παρόρμηση. Άλλες φορές λειτούργησε υπέρ μου, άλλες όχι!Αυτή τη φορά, είπα να με προστατέψω, και να βάλω τη λογική μου μπροστά!Είναι η πρώτη φορά που το κάνω αυτό σε ερωτική κατάσταση.Αναρωτιέμαι όμως, γενικά και ειδικά, πόσα πράγματα στερείς από τον εαυτό σου, βάζοντας τη λογική μπροστά; Αρκεί μια λογική, για να προστατευτείς;Δεν ξέρω...
Παω β λυκειου και εχω προβλημα. Δεν μπορω να διαβασω. Δεν εχω ορεξη. Απο τη μια θελω γιατι εχω υψηλους στοχους και απο την αλλη δεν εζω διαθεση. Ερχονται εξετασεις και καλοκαιρινα μαθηματα. Τι θα κανω; προσπαθω να πιεζω τον εαυτο μου αλλα δεν μ8υ βγαινει. Δεν εχω θεμα με το κινητο μου, δεν με αποσπα...ορεξη δεν εχω...παντα ημουν καλη μαθητρια απλα δεν διαβαζα ιδιαιτερα και ισως αυτό που με τρομαζει πιο πολυ ατην περιοδο προετοιμασιας των πανελληνιων ειναι οτι πρεπει να γινει μια μεταβαση στον χρόνο διαβασματος. Καμια πρακτικη συμβουλή; πως να στρωθω; φοβαμαι με την βαρεμαρα μου ...ελεος .
ντύνομαι, βάφομαι, φτιάχνω τα μαλλιά μου, νίωθω όμορφη όμως όταν συναντώ τις φίλες μου, συνειδητοποιώ πως είναι ομορφότερες από εμένα. πολύ πιο όμορφες από όσο θα μπορούσα να είμαι ποτέ εγώ, ακόμα κι αν προσπαθούσα πολύ
...δεν κάνουν τον άνθρωπο. Αλλά υπάρχουν κι δύο οψεις σε κάθε νόμισμα. Μην βιάζεσαι να βγάλεις τα συμπεράσματα που σε βολεύουν..Εάν άνοιγες τα μάτια σου και έβλεπες ποιος σου λέει τι τότε μπορεί να καταλαβαίνεις...Αλλά έχεις αποφασίσει τι σε βολεύει και άρα ποιον πιστεύεις....Βαρέθηκα να αποδεικνύω ότι δεν είμαι ελέφαντας... Ζήσε την "αλήθεια" σου.Καλή ζωη
Αναρωτιέμαι αν θα αλλάξουν οι καταστάσεις και κάποια στιγμή ζούμε το τώρα παρά το περίμενε.Είμαι 28 ζω στο με τους γονείς μου,είμαι άνεργος 3 χρόνια και δεν μπορώ να ανεξαρτοποιηθώ με τίποτα οικονομικά απο την οικογένεια.Τελευταία παρατηρώ ότι όποτε γίνει κάτι και μου φτίαξει την διάθεση μόλις έρθει η στιγμή για να επιστρέψω σπίτι πάλι γίνομαι ψυχολογικά σκατά.Η υπομονή λιγοστεύει,το έχω ρίξει στο φαί και μ έχει πέσει η ψυχολογία και η αυτοπεποίθηση στα πατώματα.Στις συνεντεύξεις ζητούν οτι γουστάρουν ανεξαρτήτως ηλίκιας,μισθών κλπ.Και βλέπω γνωστούς και φίλους που είχαν το μαγικό ''βίσμα'' που κάνουν νορμάλ ζωή,δίχως κρίση οικονομική και περνούν όμορφα δίχως άγχος και εννοίες..Και γω κατέληξα απλά παρατηρητής να κάνω πίσω τα θέλω μου με πρόφαση την υπομονή και να βλέπω οτι όλο αυτο με αλλάζει σαν άνθρωπο,μου τρώει το κέφι την ζωή την ενέργεια και να βιώνω τις μέρες σαν βάλτος που ένα βήμα κάνεις δύο μπαίνεις βαθύτερα.Εσείς τι κάνετε για να ΄΄ταξιδέψετε ΄΄ αλλόυ τις δύσκολες ώρες.Χόμπυ,δραστηριότητες κάτι πιο πρακτικό ψάχνω γιατι μας έφαγαν τα πολλά λόγια.Γ. Αθήνα 28
Καλησπερα σας, θα ηθελα τη γνωμη σας για κατι που με απασχολει αυτο το διαστημα.Ειμαι 22 ετων φοιτητρια. Αποφασισα φετος το καλοκαιρι να εργαστω σεζον(διοτι στη πολη μου δουλεια δεν υπαρχει) ωστε να μαζεψω καποια χρηματα για καποιες υποχρεωσεις του χειμωνα. 3 μηνες και 42 βιογραφικα μετα μιλησα μοναχα με 5 εργοδοτες(λιγο που δεν εχω προυπηρεσια λιγο που χρειαζομαι διαμονη).Μια απο αυτους και ενω τα μιλησαμε τα συμφωνησαμε πηγα εκει και πονηρα το 8ωρο εγινε 13ωρο η μια δουλεια 3 φυσικα 7 στα 7 "700€".Ενας απο αυτους μου ζητησε να δουλευω 8ωρο σερβιτορα και 3 ωρες καθαριστρια ισως και καποια ωρα στη γραμματεια(λογω του πτυχιου μου) παλι 7 στα 7"650€".Δυο μου ειπαν 10ωρες σερβιτορα εστιατοριου 7 στα 7 "600€".Και μια ως εργαζομενη σε κρεπερι βαρδια 10-13 ωρες αφου θα πηγαιναμε 3 κοπελες να μας "δουν" και 150ευρω εισητηρια μετα να επιλεξουν μια "800€ φτανεις με τιπς" 7 στα 7.Εγω σαν ατομο ημουν προετοιμασμενη και για το 7 στα 7 και για τα 10ωρα καθως θελω να δουλεψω εστω και αν μετα χρειαστω φυσιοθεραπειες για τη μεση μου... Η εκμεταλευση ομως του 650ευρω στν ανειδικευτο και οχι μονο ειναι το λιγοτερο απαραδεκτη. Οχι μονο για εμενα αλλα και για πολλους σαν εμενα..Και ποια ειμαι εγω να παραπονεθω στην ελλαδα του 2018 ενω εργαζομενοι με προυπηρεσια παιρνουν 500ευρω; Καποια στιγμη πρεπει και εμεις οι ιδιοι οι εργαζομενοι να λεμε οχι οχι οχι σε τετοιες θεσεις. Και πως λες οχι οταν εχεις εξοδα να τρεχουν; οταν εχεις παιδια και σπιτια να πληρωσεις; Εγω εχω την πολυτελεια να πω οχι. Εχω την πολυτελεια να ψαξω το καλυτερο που δε θα ρθει ποτε. Και βρισκομαι μπροστα στην αποφαση να φυγω γερμανια. Δε θελω να φυγω γιατι με διωχνετε; γιατι με αναγκαζεται να αφησω την οικογενεια και τους φιλους μου; Δεν ζηταω πολλα, ζηταω αρκετα για να μπορεσω να ζησω με αξιοπρεπεια.Εσεις οι εργοδοτες, που δινετε μικρο μισθο γιατι δεν μπορειτε να βγειτε περα, να ειστε πρωτα ανθρωποι με αυτογνωσια και να μην ψαχνετε δουλικο προσωπικο. Εσεις οι εργοδοτες, που εκμεταλευεστε την κριση και δινετε μικρο μισθο για να σας μεινουν στη τσεπη, βαλτε στη θεση του προσωπικου τα παιδια σας.Εσεις οι εργαζομενοι, ο ιδρωτας δε τρωγεται και τα χρονια περναν σαν νερακι. Καλο μας κουραγιο.
Εχω διαβασει διαφορα κατα καιρους και εχω ακουσει πολλους ανθρωπους να μιλαμε περι του θεματος βεβαια ο καθενας εχει διαφορετικη γνωμηΕγω αυτο που εχω να πω ειναι οτι εφοσον εισαι σε σχεση και κανεις τη παραποντια σου αλλα δεν ηταν κατι σοβαρο οφειλεις να κανεις οτιδηποτε περναει απο το χερι για να μη το μαθεις ο συντροφος σου. Αλλοι λενε οτι πρεπει να εισαι ειλικρινης και να πεις τι εκανες αλλα να ζητησεις συγνωμη. Ε οχι παιδια οχι. Να τη βρασω τη συγνωμη. Γιατι να συγχωρεσω; Αυτο ειναι ακρως εγωιστικο κατ'εμε. Απο την αλλη εφοσον εχεις σχεση αλα εχεις και συναισθηματικη παραλληλη σχεση με καποιον τοτε απλα πρεπει να εισαι ενταξει και να το ληξεις.