ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Περισσότερο παρατήρηση παρά εξομολόγηση... Κάποτε ήμουν 60 κιλά με ύψος 1. 62. Τώρα ειμαι πιο ψηλή και 52 κιλά.. κάποιοι με λένε γυψοσανίδα... Άλλοι με λένε φλατ και άλλοι μου λένε μπράβο εγινες τέλεια. Όπως και να έχει αυτόν τον ένα χρόνο που αδυνάτισα συμπέρανα με τον καιρό ότι ο κόσμος είναι ηλίθιος. Πάντα ήμουν ομολογουμένως όμορφη αλλά περισσότερο έξυπνη . Οκευ μου μιλούσαν κάποιοι . Από τότε που τα έχασα... Άλλαξαν όλα.. νιώθω λες και περπατάω και είμαι ένα κρέας για σφαγή. Μου την πέφτουν οι τριπλάσιοι ... Το συμπέρασμα...λυπητερό. από ότι φαίνεται η εξυπνάδα πριν δεν είχε τόσο σημάδια. Αυτός είναι ο κόσμος μας. Κιλά... Και ομορφιά .

ακουστε να δειτε πως την πατησα..μου στειλανε τις προαλλες ενα μνμ στο κινητο που ελεγε οτι θελουν να μου προσφερουν με πολυ...αγαπη ενα φανταστικο δωρο και μου γραφανε το νουμερο που επρεπε να καλεσω. πηρα τηλ. και μου λεει μια κοπελα"θα σας κανουμε ενα δωρο αρκει να απαντησετε σε 2 απλες ερωτησεις"ενταξει λεω."τι ειναι πιο σημαντικο για εσας, το ταμπλετ, το κινητο ή η τηλεοραση;"το ταμπλετ λεω για να πρωτοτυπησω μια κ ειμαι σιγουρος οτι η πιο δημοφιλης απαντηση ειναι το κινητο."ξερετε τις κρεμες προσωπου ταδε;" η αλλη ερωτηση.οχι απανταω."συγχαρητηρια κερδισατε ενα ταμπλετ"μετα αρχισε να μου περιγραφει το ταμπλετ, και μετα τις κρεμες.οση ωρα μου τα περιεγραφε εγω χρεωνομουν και μαλιστα οχι λιγο.μετα μου ζητησε διευθυνση να μου στειλει το ταμπλετ. και τι ταμπλετ!! αξιας 40 ευρω!!και στο τελος μου πεταει το καλυτερο "τα εξοδα αποστολης ειναι 35 ευρω!!!"και στο σημειο αυτο δεν μ αφησε περιθωρια να αντιδρασω..ειχε τον τροπο της...με εκανε να πω λες και με ειχε υπνωτισει "ενταξει". και μου το κλεινει για να μη μου δωσει περιθωριο να αντιδρασω..τελικα ηρθε το ταμπλετ και οι κρεμες (μιας αγνωστης εταιριας) και μαζι μια καρτα υγειας απο επισης αγνωστη εταιρια.αυτα!

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι κρίνουν το βαθμό δυσκολίας καποιας σχολης χωρίς να ξέρουν. Για παράδειγμα, εγώ σπουδαζω αγγλική φιλολογία στο ΑΠΘ και γνωστοί μου από σχολές θετικών και οικονομικών επιστημών μου λένε ότι η δική μου σχολή δεν είναι και τίποτε ιδιαίτερο σε επίπεδο δυσκολίας. Ξέρω ότι η κάθε σχολή έχει τα δικά της και δεν κάθομαι να σκασω για το τι λέει ο καθένας, αλλά κάποιοι λένε ότι δεν συγκρίνεται το διάβασμα που κάνω εγώ με αυτό που ΠΡΕΠΕΙ να ριξουν εκείνοι!!!! Γιατί, που ξέρετε και κρινετε???

Ρε παιδια και ακομα σκεφτομαι καποιον που ειχα γνωρισει ενα βραδυ. Γιατι? Και αλλους εχω γνωρισει απο τοτε και ολα αλλα γιατι τον σκεφτομαι ακομα? Ισως γιατι δεν θα τον δω ποτε ξανα? Τωρα ειμαι παλι στην πολη που γνωριστηκαμε και πιανω τον εαυτο μου να σκεφτεται το ιδιο που σκεφτοταν τοτε: κανε να τον συναντησω. Ενα γυρισμα της μοιρας απλα αυτο. Να τον συναντησω. Ισως γιατι τις ωρες που περασαμε μαζι ειχα αυτο το αισθημα που ναι σπανιο, το αισθημα οτι ανηκω. Οτι με καταλαβαινουν. Κανε να τον συναντησω. Θα ηθελα τοσο πολυ να ημασταν μαζι γιατι τωρα ειμαι τοσο μονη. Ποσο θα το ηθελα. Και τα λεω ολα αυτα εχοντας πληρη επιγνωση οτι πιθανον εκεινος δεν με θυμαται καν.

Δεν κάνω καθόλου σεξ, δεν ενδιαφέρομαι να κάνω, με έχουν χωρίσει αμέτρητες φορές επειδή δεν το ήθελα. Παρ'ολα αυτά:Δεν αισθάνομαι καθόλου λιγότερο γυναίκα, δεν έχω άγχος, ούτε αϋπνίες, ούτε κατάθλιψη, ούτε καταπιεσμένες επιθυμίες. Και δεν είναι "κρίμα, γιατί είμαι μια τόσο όμορφη κοπέλα". Ναι, υπάρχουμε κι εμείς :)

Σήμερα ειλικρινά μου ανέβηκε η πίεση στο 20. Ήμουν με τον άντρα μου και το μωρό μας στο καρότσι να κοιμάται και κάτσαμε να φάμε μία μακαρονάδα. Πολύ κεφάτοι και οι 2, γελάγαμε πολύ και περνάγαμε υπέροχα.Και σκάει που λέτε μία παρέα 3 κυράτσες και ένας άντρας λίγο μαμούχαλος και κάθονται στο διπλανό τραπέζι. Αυτή που καθόταν πιο κοντά μας βγάζει και ανάβει τσιγάρο. Σε εξωτερικό χώρο ήμασταν, δικαίωμά της δυστυχώς, δεν μπορεί κανείς να πει τίποτα. Έλα μου όμως που για να μην πηγαίνει ο καπνός της στην αξιότιμη παρέα της, έστρεψε το τσιγάρο της προς τα πίσω και πήγαινε όλος ο καπνός στο καρότσι στο παιδάκι μου λες και το έβαλε στόχο. Αφού παρά το γεγονός ότι κοιμόταν βαριά, στράβωσε λίγο το μουτράκι του. Που εδώ που τα λέμε γενικά δεν καταλαβαίνω, γιατί να στέλνεις κυρία κλώσσα θεριακλού με το μανικιούρ το κιτς τον καπνό σε άλλα τραπέζια για να μην καπνίζεις τους φιλαράκους σου. Αλλά και στο μωρό βρε απολίτιστη;;;Αλλάξαμε τραπέζι φυσικά αλλά το κέφι μου χάλασε.

Εγώ έχω πάθει εξάρτηση από το μολύβι ματιών... δεν ξέρω γιατί.... άμα δεν βάλω νιώθω απαισια., ότι δεν βλεπομαι πέφτει πολύ η αυτοπεποίθηση μου :( και αυτό είναι πολύ κακό... δεν μπορώ να νιώσω όμορφη φυσική φυσική...

Πριν από λίγο πάτησα PrintScr από τον υπολογιστή μου σε ένα story που είδα στο facebook. Είναι η κοπέλα η οποία μου αρέσει και εκείνη νομίζω πως το έχει καταλάβει και έχει απομακρυνθεί. Είναι όμως μία πολύ καλή κοπέλα, γλυκιά και ευγενική. Έχουμε γενικά καλές σχέσεις αν συναντηθούμε. Έχω όμως να την δω και να της μιλήσω πολύ καιρό και μου έχει λείψει. Στο story είχε ανεβάσει μία φωτογραφία την οποία δεν μπόρεσα να δω καλά καθώς "εξαφανίστηκε" πολύ γρήγορα και έτσι πάτησα PrintScr. Είχε βάλει μία φωτογραφία μαζί με τον φίλο της. Αμέσως μετά θυμήθηκα ότι οι χρήστες ειδοποιούνται για τα screenshots. Από την μία ντρέπομαι και από την άλλη δεν με πειράζει αν το δει. Εξάλλου δεν έκανα κάτι κακό, ε; Ήθελα μόνο να την δω. Πιστεύετε πως αν το δει θα κρατήσει μεγαλύτερες αποστάσεις ή να θυμώσει;Κοπέλα.

Περιμένοντας το αστικό στη Σαλονίκη. Περιμένοντας εσένα.. Περιμένοντας την ευτυχία.. Την αγάπη.. Άνθρωποι τριγύρω ο καθείς να περιμένει κάτι.. Κάτι από ζωή.Κι εγώ να ξανά βρίσκω μέσα μου την μικρή συγγραφέα!

Στο ίνστα με μαγιό πρώτη φορά στη ζωή μ.... Μου απάντησε κ ο κάθε πικραμενος! Αυτοί είστε